# كفف — Kâmûsü'l-Muhît

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D9%81%D9%81/sozluk/kamus
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%83%D9%81%D9%81/entries/kamus

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [كفف](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D9%81%D9%81.md)
- Kâmûsü'l-Muhît: Fîrûzâbâdî · 15. yy

## Madde başı: كفف

* ك ف ف * * الكَفُّ * واحدة * الأكُفِّ * و * ِكَفَّةُ * الميزان بكسر الكاف وفتحها والجمع * ِكفَفٌ * بكسر الكاف و * الكَافَّةُ * الجميع من الناس يقال لقيتهم كافة أي كلهم و * كَفَّ * الثوب خاط حاشيته وهي الخيطا الثانية بعد الشل و * المَكْفُوف * الضرير وقد كف بصره و * كَفَّ * بصره أيضا و * كَفَّهُ * عن الشيء فكف وهو يتعدى ويلزم وباب الكل رد و * الكَفَافُ * من الرزق القوت وهو ما كف عن الناس أي أغنى وفي الحديث ﴿اللهم اجعل رزق آل محمد كفافا﴾ و * اسْتَكَفَّ * و * تَكَفَّفَ * بمعنى وهو أن يمد كفه يسأل الناس يقال فلان * يتَكَفَّفُ * الناس ك ف ل * الكِفْلُ * الضعف قال الله تعالى ﴿يؤتكم كفلين من رحمته﴾ وقيل إنه النصيب وذو الكفل اسم نبي من الأنبياء عليهم الصلاة والسلام وهو من * الكَفَالةِ * و * الكِفْلُ * أيضا ما * اكتَفَل * به الراكب وهو أن يدار الكساء حول سنام البعير ثم يركب ومنه حديث إبراهيم قال ﴿يكره الشرب من ثلمة الإناء ومن عروته قال يقال إنها كفل الشيطان﴾ و * الكَفِيلُ * الضامن وقد * كَفَلَ * به يكفل بالضم * كَفَالَةً * و * كَفَلَ * عنه بالمال لغريمه و * أكْفَلَهُ * المال ضمنه أياه و * كَفَلَه * أياه بالتخفيف * فكفل هو به من باب نصر ودخل و * كَفّلَه إياه * تكفيلا * مثله و * تَكَفَّلَ * بدينه و * الكافِلُ * الذي يكفل إنسانا يعوله ومنه قوله تعالى ﴿ولكفها زكريا﴾ وقريئ ﴿وكفلها﴾ بكسر الفاء و * الكَفَلُ * بفتحتين للدابة وغيرها مؤخرها

### Türkçe

* ك ف ف * * **الكَفُّ** * **الأكُفِّ**’ün bir tanesidir; ve * **ِكَفَّةُ** * terazinin kefesi; **الكاف**’ın kesresiyle ve fethasıyla; çoğulu * **ِكفَفٌ** * **الكاف**’ın kesresiyle. Ve * **الكَافَّةُ** * insanların hepsi; “onlarla **كافة** karşılaştım” denir; yani onların hepsi. Ve * **كَفَّ** * elbiseyi: kenarını dikti; o, **الشل**’den sonra ikinci dikiştir. Ve * **المَكْفُوف** * kördür; görmesi bağlanmıştır. Ve * **كَفَّ** * görmesini de. Ve * **كَفَّهُ** * onu şeyden alıkoydu; böylece o alıkondu; hem geçişli olur hem geçişsiz olur; ve bütününün babı “geri çevirmek”tir. Ve * **الكَفَافُ** * rızıktan: azık; o, insanlardan alıkoyan şeydir; yani (kişiyi) müstağni kıldı. Hadiste: {Allah’ım, Muhammed âlinin rızkını **كفافا** kıl}. Ve * **اسْتَكَفَّ** * ve * **تَكَفَّفَ** * aynı mânâdadır; o da, avucunu uzatıp insanlardan istemesidir; “falanca insanlardan * **يتَكَفَّفُ** *” denir.

ك ف ل * **الكِفْلُ** * kat demektir. Allah تعالى buyurdu: {Size rahmetinden iki **كفلين** verir}. Ve denildi ki: o, nasiptir. Ve **ذو الكفل** peygamberlerden bir peygamberin adıdır—onların üzerine salât ve selâm olsun—ve o, * **الكَفَالةِ** *’dendir. Ve * **الكِفْلُ** * ayrıca, binicinin kendisiyle * **اكتَفَل** * ettiği şeydir; o da, örtünün devenin hörgücünün etrafına dolandırılması, sonra binmesidir. Ondan, İbrahim’in hadisi: {Kabın çentiğinden içmeyi ve onun kulpundan (içmeyi) kerih görür}. Dedi ki: “Denilir ki: o, şeytanın **كفل**’idir.” Ve * **الكَفِيلُ** * kefildir. Ve onunla * **كَفَلَ** * eder; **بالضم** ile **يكفل**; * **كَفَالَةً** *. Ve * **كَفَلَ** * onun adına, alacaklısına mal ile (kefil oldu). Ve * **أكْفَلَهُ** * mal: onu ona kefil kıldı. Ve * **كَفَلَه** * onu ona—tahfîf ile—; böylece o, onunla kefil oldu; **نصر** ve **دخل** babından. Ve * **كَفّلَه إياه** * **تكفيلا**: onun gibidir. Ve * **تَكَفَّلَ** * borcuna. Ve * **الكافِلُ** * bir insanı kefil olup onu geçindiren kimsedir. Ondan, O’nun تعالى sözü: {Ve onu Zekeriya kefil oldu}. Ve {**وكفلها**} diye de okunmuştur; **الفاء**’ın kesresiyle. Ve * **الكَفَلُ** * iki fetha ile, binek hayvanı ve başkası için: onun arka tarafıdır.
