# كفل — Esâsü'l-Belâğa

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D9%81%D9%84/sozluk/esas
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%83%D9%81%D9%84/entries/esas

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [كفل](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D9%81%D9%84.md)
- Esâsü'l-Belâğa: Zemahşerî · 12. yy

## Madde başı: كفل

ك ف ل
هو كافيه وكافله وهو يكفيني ويكفلني‏:‏ يعولني وينفق عليّ وأكفلته إياه وكفّلته ‏"‏ فقال أكفلنيها ‏"‏ ‏"‏ وكفّلها زكريا ‏"‏ وهو كفيل بنفسه وبماله وكفل عنه لغريمه بالمال وتكفّل به‏.‏
وهو كفل بيّن الكفولة‏:‏ لا يثبت على ظهر الدابّة‏.‏
وهو من الأكفال لا من الأحلاس‏.‏
قال الأعشى‏:‏ غير ميلٍ ولا عواوير في الهي - جا ولا عزّلٍ ولا أكفال وقال جرير‏:‏ والتغلبيّ على الجواد غنيمة كفل الفروسة دائم الإعصام واكتفل البعير وتكفّله إذا أخذ كساءً فعقد كرفيه ثم ألقى مقدّمه على كاهله ومؤخّره على عجزه ثم ركب بين العقدة والسنام واسم ذلك الكساء‏:‏ الكفل‏.‏
وجاء متكفّلاً حماراً إذا حلّق ثوباً أو كساءً على ظهره وركبه‏.‏
وله كفل من الحزاء‏:‏ ضعف‏.‏
ورأيت فلاناً كفلاً لفلان‏:‏ رديفاً له واكتفل به‏:‏ ارتدفه‏.‏
وكفل في صيامه‏:‏ واصل كفولاً ورجل كافل وقوم كفّلٌ‏.‏
قال القطامي‏:‏ يلذن بأعقار الحياض كأنها نساء النّصارى أصبحت وهي كفّل ومن المجاز‏:‏ ‏"‏ لا تشربوا من ثلمة الإناء فإنها كفل الشيطان ‏"‏ أي مركبه‏.‏
واكتلفت بالشيء‏:‏ جعلته وراءي تقول‏:‏ اكتفلنا بالجبل وبالوادي‏:‏ جزناه وجعلناه من ورائنا‏.‏
قال ذو الرمة‏:‏ قد اكتفلت بالحزن واعوج دونها ضوارب من خفّان مجتابة سدرا جمع‏:‏ ضارب وهو الوادي ذو الشجر‏.‏
واكتفل السابق بالمصلّى‏.‏
قال العبّاس‏:‏ بعيد سموّ الطرف نهدٌ مناهب إذا اكتفلت بالرادفات الأوائل وهو من أكفال الشعر‏.‏
وأكفلني ماله‏:‏ ضمّه إليّ وجعلني كافله أي القائم به وهم بالخير كفلاء‏.‏

### Türkçe

ك ف ل
O, onun **كافيه**’si ve **كافله**’dir; ve o, beni **يكفيني** ve beni **يكفلني**: bana bakar ve üzerime harcar. Ve onu bana **أكفلته** ve onu (buna) **كفّلته**: “Bana onu **أكفلنيها**” dedi. “Ve **كفّلها زكريا**”. Ve o, kendi nefsiyle ve malıyla **كفيل**’dir. Ve alacaklısı için mala dair onun adına **كفل** etti; ve onunla **تكفّل** etti.
Ve o, **الكفولة**’si açık bir **كفل**’dir: binek hayvanının sırtı üzerinde sebat etmez.
Ve o, **الأكفال**’dandır; **الأحلاس**’dan değildir.
A‘şâ dedi: “Eğrilik olmaksızın ve ‘avâvîr olmaksızın, hey- câ’da; ve ne ‘azzal, ne de **أكفال**.” Cerîr dedi: “Ve Teglibli, iyi at üzerinde bir ganimettir; süvariliğin **كفل**’i, daima bağlanma (hâlinde).” Ve deve **اكتفل** etti ve onu **تكفّله** etti; bir örtü aldığında, onu iki ucu üzerine düğümledi; sonra onun ön tarafını omzuna, arka tarafını sağrısına attı; sonra düğüm ile hörgüç arasına bindi. Ve o örtünün adı: **الكفل**.
Ve bir eşeği **متكفّلاً** olarak geldi: bir elbiseyi yahut bir örtüyü sırtı üzerine doladığında ve ona bindiğinde.
Ve onun için **الحزاء**’dan bir **كفل** vardır: zayıflık.
Ve falancayı falanca için bir **كفلاً** olarak gördüm: ona artçı (binmiş) olarak. Ve onunla **اكتفل** etti: onu artçı aldı.
Ve orucunda **كفل** etti: **كفولاً** olarak ara vermeksizin sürdürdü. Ve bir adam **كافل** ve bir topluluk **كفّل**’dür.
Kutâmî dedi: “Havuzların diplerine sığınırlar; sanki Hristiyan kadınlarıdır; sabahlamıştır ve onlar **كفّل**’dür.” Ve mecazdandır: “Kabın gedik yerinden içmeyin; çünkü o, şeytanın **كفل**’idir” yani onun bineği.
Ve şey ile **اكتلفت**: onu arkamda kıldım. Dersin ki: dağ ile ve vadi ile **اكتفلنا**: onu geçtik ve onu arkamızdan kıldık.
Zü’r-Rumme dedi: “Hüzünle **اكتفلت** ettim; ve onun önünde eğrildi; sedrâ’yı yaran, iki hafân’dan darbeler.” Cem‘: **ضارب**; ve o, ağaçlı vadidir.
Ve yarışçı, namazgâhla **اكتفل** etti.
Abbâs dedi: “Bakışın yükselişi uzak; göğüs çıkık; yağmalar; öncekiler arkadan gelenlerle **اكتفلت** ettiğinde.” Ve o, şiirin **أكفال**’ındandır.
Ve malını bana **أكفلني** etti: onu bana kattı ve beni onun **كافله**’si, yani onunla kaim olanı kıldı. Ve onlar hayır ile **كفلاء**’dır.
