# كفل — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D9%81%D9%84/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%83%D9%81%D9%84/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [كفل](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D9%81%D9%84.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: كفل

الكِفلُ: الضِعفُ. قال تعالى: "يُؤْتِكُمْ كِفْلَيْنِ من رحمتِهِ". ويقال: إنَّه النَصيبُ. والكِفْلُ: الذي لا يثبُتُ على ظهورِ الخيلِ. والجمع أكْفالٌ. قال الأعشى يمدح قوماً:
غَيْرُ ميلٍ ولا عواويرَ في الهَيْجا ولا عُـزَّلٍ ولا أكْـفـالِ
والكِفْلُ أيضاً: ما اكتَفَلَ به الراكبُ، وهو أن يُدار الكِساءُ حول سنام البعير ثمَّ يُركب. والكَفيلُ: الضامنُ. يقال: كَفَلْتُ به كَفالَةً، وكَفلت عنه بالمال لغَريمِه. وكَفَلْتُ أيضاً كَفْلاً، أي واصلتُ الصومَ. قال القطاميّ يصف إبلاً بقِلَّةِ الشُرْبِ:
يَلُذْنَ بأَعْقارِ الحـياضِ كـأنَّـهـانِساءُ النَّصارى أصبَحَتْ وهي كُفَّلُ
وأكْفَلْتُهُ المالَ، أي ضَمَنْتُهُ إيَّاه. وكَفَّلْتُهُ إيَّاه فكَفَلَ هو به كَفْلاً وكُفولاً. والتَكْفيلُ مثله. وتكَفَّلَ بدَينه تَكَفُّلاً. والكافِلُ: الذي يَكْفَلُ إنساناً يَعوله. ومنه قوله تعالى: "وكَفَلَها زَكَريَّا"، وذكر الأخفش أنَّه قرئ أيضاً: "وكَفِلَها" بكسر الفاء. والكَفَلُ بالتحريك للدابَّةِ وغيرها. يقال: اكْتَفَلْتُ بكذا، إذا وَلَّيْتَهُ كَفَلَك.

### Türkçe

**الكِفلُ**: iki kat(ı). Yüce Allah dedi ki: “Size rahmetinden **كِفْلَيْنِ** verir.” Ve denir: Şüphesiz o, **النَصيبُ**tir. Ve **الكِفْلُ**: atların sırtları üzerinde sebat etmeyen kimsedir. Çoğulu **أكْفالٌ**dur. A‘şâ bir kavmi överek dedi:
هَيْجا’da ne bir meyil, ne de ayıplar; ne silahsızlar, ne de **أكْـفـالِ**

Ve **الكِفْلُ** ayrıca: binicinin kendisiyle **اكتَفَلَ** ettiği şeydir; o da, örtünün devenin hörgücü etrafında döndürülmesi, sonra da binilmesidir. Ve **الكَفيلُ**: **الضامنُ**dur. Denir: Onunla **كَفَالَةً** olarak **كَفَلْتُ**; ve onun alacağı için alacaklısına mal ile onun adına **كَفَلتُ**. Ve ayrıca **كَفْلاً** olarak **كَفَلْتُ**; yani orucu peş peşe tuttum. Katamî, içişin azlığıyla develeri vasfederek dedi:
Havuzların diplerine sığınırlar; sanki onlar, sabahlamış Hristiyan kadınlarıdır; hâlbuki onlar **كُفَّلُ**dür

Ve ona malı **أكْفَلْتُ**; yani onu ona karşı **ضَمَنْتُ**. Ve onu ona **كَفَّلْتُ**; derken o da onunla **كَفْلاً** ve **كُفولاً** olarak kefil oldu. Ve **التَكْفيلُ** bunun gibidir. Ve borcuna **تَكَفُّلاً** olarak **تَكَفَّلَ**. Ve **الكافِلُ**: bir insanı geçindirdiği için ona kefil olan kimsedir. Ondandır Yüce Allah’ın sözü: “Ve ona **زَكَريَّا** kefil oldu”; ve Ahfeş zikretti ki, şu şekilde de okunmuştur: “Ve ona **وكَفِلَها**” (fâ’nın kesresiyle). Ve **الكَفَلُ** (harekeli olarak) binek hayvanı ve başkası içindir. Denir: Şöyle-şöyle ile **اكْتَفَلْتُ**; onu senin **كَفَلَك** kıldığın zaman.
