# كفي — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D9%81%D9%8A/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%83%D9%81%D9%8A/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [كفي](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D9%81%D9%8A.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: كفى

كَفَى
1 كَفَى ذ He, or it, sufficed, or contented: hence كَفَانِى فُلَانٌ الأَمْرَ Such a one sufficed me, or contented me, in respect of the affair; i. e., by taking upon himself to perform it or accomplish it if good, or to prevent it or avert it if evil: and كَفَانِى شَهِيدًا He sufficed me as, or for, a witness; or he suffices me as, or for, such: and sometimes بِ is redundantly prefixed to its agent, and sometimes to its objective complement; as in exs. cited in art. ب. See Ham, p. 152. كَفَى [It sufficed, or satisfied, or contented,] it stood instead of another thing, or other things; (Msb;) [as also كَفَى عَنْ غَيْرِهِ.] ― -b2- كَفَى بِنَا for كَفَانَا &c. See W, pp. 5 and 6 ― -b3- كَفَى, aor. يَكْفِى, inf. n. كِفَايَةٌ, also signifies دَفَعَ and مَنَعَ followed by مِنْ. (Har, p. 43, q. v.) [You say, كَفَاهُ الشَّرَّ He repelled from him evil; and hence, he defended him therefrom; and he freed him therefrom: said of God, and of a man, &c.]

اِكْتَفَى بِالشَّىْءِ
8 اِكْتَفَى بِالشَّىْءِ ذ He was, or became, sufficed by the thing, so as to need nothing more; or content with it. (Msb.)

كِفَايَةٌ
كِفَايَةٌ ذ A sufficiency; enough; a thing that suffices, or contents, and enables one to obtain what one seeks. (TA, art. بلغ.) ― -b2- قَامَ بِكِفَايَتِهِ He undertook his maintenance; he maintained him; syn. مَانَهُ. (S, K, art. مون.)

أَكْفَى
أَكْفَى ذ [More, and most, satisfying]. (Mgh, in art. جزأ.)

### Türkçe

كَفَى
1 **كَفَى** ذ O, yahut o, yetti, yahut tatmin etti: bundan dolayı **كَفَانِى فُلَانٌ الأَمْرَ** Şu kimse, iş hususunda bana yetti, yahut beni tatmin etti; yani onu yapmayı yahut (eğer iyi ise) tamamlamayı üzerine almasıyla, yahut (eğer kötü ise) onu önlemesi yahut defetmesiyle: ve **كَفَانِى شَهِيدًا** Bana bir şahit olarak, yahut bir şahit yerine yetti; yahut bana böyle olarak, yahut böyle yerine yeter: ve bazen **بِ** fazlalık olarak onun âmiline başına getirilir, ve bazen onun mef‘ûl tamamlayıcısına; ب maddesinde zikredilen örneklerde olduğu gibi. Ham, s. 152’ye bak. **كَفَى** [Yetti, yahut tatmin etti, yahut hoşnut etti,] başka bir şeyin, yahut başka şeylerin yerine geçti; (Msb;) [**كَفَى عَنْ غَيْرِهِ** de böyledir.] ― -b2- **كَفَى بِنَا** **كَفَانَا** vb. yerine. W, s. 5 ve 6’ya bak. ― -b3- **كَفَى**, muzâri‘i **يَكْفِى**, mastarı **كِفَايَةٌ**, ayrıca **مِنْ** ile gelen **دَفَعَ** ve **مَنَعَ** mânâsına da gelir. (Har, s. 43, ona bak.) [**كَفَاهُ الشَّرَّ** dersin: Kötülüğü ondan defetti; ve bundan dolayı, onu ondan savundu; ve onu ondan kurtardı: Allah hakkında ve bir adam vb. hakkında söylenir.]

اِكْتَفَى بِالشَّىْءِ
8 **اِكْتَفَى بِالشَّىْءِ** ذ O, şey ile yetindi, yahut şey ile yetinir oldu; öyle ki daha fazlasına ihtiyaç duymadı; yahut onunla kanaat etti. (Msb.)

كِفَايَةٌ
**كِفَايَةٌ** ذ Bir yeterlilik; kâfi miktar; yeten, yahut tatmin eden, ve kişinin aradığını elde etmesine onu muktedir kılan bir şey. (TA, **بلغ** maddesi.) ― -b2- **قَامَ بِكِفَايَتِهِ** Onun nafakasını üstlendi; onu geçindirdi; eş anlamlısı **مَانَهُ**. (S, K, **مون** maddesi.)

أَكْفَى
**أَكْفَى** ذ [Daha çok, ve en çok, tatmin edici]. (Mgh, **جزأ** maddesinde.)
