# كلف — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D9%84%D9%81/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%83%D9%84%D9%81/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [كلف](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D9%84%D9%81.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: كلف

كَلِفَ بِهِ
1 كَلِفَ بِهِ ذ He became attached, addicted, given, or devoted, to it; or he attached, addicted, gave, or devoted, himself to it; (S, Msb, K, TA;) he loved it: (Msb, TA:) [he was fond of it:] he loved him, [or it,] vehemently. (TA.) ― -b2- كَلَفٌ, inf. n. of كَلِفَ: [violent or intense love:] see حُبٌّ; and see a verse cited in the first paragraph of that art.

كَلَّفَ نَفْسَهُ شَيْئًا
2 كَلَّفَ نَفْسَهُ شَيْئًا ذ He tasked himself with a thing, as also ↓ تَكَلَّفَ شَيئًا. ― -b2- كَلَّفَهُ أَمْرًا He tasked him to do a thing; imposed upon him the task of doing a thing. ― -b3- So تَكْلِيفٌ The imposition of a task or duty. ― -b4- A task; compulsory work; a duty imposed. ― -b5- كَلَّفَهُ الأَمْرَ He imposed upon him the thing, or affair; syn. حَمَّلَهُ اِيَّاهُ. (Msb.) ― -b6- كَلَّفَ نَفْسَهُ He put himself to trouble or inconvenience; like ↓ تَكَلَّفَ alone. ― -b7- كَلَّفَهُ كَذَا He imposed upon him the task of doing, or procuring, or bringing, such a thing. ― -b8- كَلَّفَهُ أَمْرًا He imposed upon him a thing, or an affair, in spite of difficulty, trouble, or inconvenience: (Msb:) he ordered him to do a thing that was difficult, troublesome, or inconvenient, to him: (S, K:) he made, required, or constrained, him to do a thing; exacted of him the doing a thing; meaning, a thing that was difficult, troublesome, or inconvenient to him: (Kull, 123; and the Lexicons, passim.) See جَتَّمَهُ. ― -b9- تَكْلِيفٌ An imposition; a requisition: con straint, &c.

تَكَلَّفَ أَمْرًا
5 تَكَلَّفَ أَمْرًا ذ He [undertook a thing, or an affair, as imposed upon him: or] took, or imposed, upon himself, or undertook, a thing, or an affair, [as a task, or] in spite of difficulty, trouble, or inconvenience; (Msb;) syn. تَجَتَّمَهُ: (S, K:) he constrained, or tasked, or exerted, himself, or took pains, or made an effort, to do a thing; meaning, a thing that was difficult, troublesome, or inconvenient, to him: or he affected, as a self-imposed task, the doing of a thing. (The Lexicons, passim: see تغزّل: and see كَلَّفَهُ أَمْرًا.) ― -b2- تكلّف صِفَةً He affected, or endeavoured to acquire, a quality. So in the explanations of verbs of the measure تَفَعَّلَ; as نَحَلَّمَ. (Sharh El-'Izzee, by Saad-ed-Keen.) ― -b3- Also, He affected, or pretended to have, a quality, not having it. So in the explanations of verbs of the measure تَفَاعَلَ, as تَجَاهَلَ: (idem:) [and sometimes in verbs of the measure تَفَعَّلَ also, as تَكَسَّرَ &c.]. And تَكَلَّفَ alone, He exercised self-constraint, or put himself to trouble or inconvenience. ― -b4- تَكَلَّفَ He affected what was not natural to him. ― -b5- تَكَلَّفَ He used forced efforts to do a thing, and to appear to have a quality. He affected, or endeavoured to do or acquire, &c.; he constrained himself to do, &c.; he applied himself, as to a task, to do a thing. تكلّف الشَّجَاعَةَ He made himself, or constrained himself to be, courageous; affected, or endeavoured to acquire, or characterize himself by, courage. ― -b6- تكلّف الشَّجَاعَةَ also, He acted, or behaved, with forced courage; endeavoured to be courageous. ― -b7- تكلّف فِى عَرَبِيَّتِهِ He used a forced, or affected, manner in his Arabic speech. ― -b8- تَكَلُّفٌ A straining of a point in lexicology. ― -b9- تَعَقَّلَ signifies He affected or endeavoured to acquire, intelligence; explained by تكلّف العَقْلَ: and تَعَاقَلَ, he pretended to be intelligent, not being really so. (S, art. عقل.) تَكَلُّفٌ in a verb of the measure تَفَعَّلَ is as above explained, signifying a desire for the existence of an attribute in one's self: in a verb of the measure تَفَاعَلَ it is different, and means the pretending to be or to do something which in reality one is not or does not; as in the instance of تَجَاهَلَ, he pretended to be ignorant, not being so in reality. (Sharh El-'Izzee, by Saad-ed-Deen.) تَكَلَّفَ كَذَا He did so purposely. ― -b10- تَكَلَّفَ He tasked himself. ― -b11- تَكَلَّفَ القَىْءَ He vomited intentionally. (TA, art. قىء.)

كَلَفٌ
كَلَفٌ ذ [A discolouration of the face, by] a thing that comes upon the face resembling sesame; [by freckles, accord. to present usage:] and a dingy redness that comes upon the face. (S, K.)

كُلْفَةٌ
كُلْفَةٌ ذ A difficulty, or difficult affair, or a duty, or an obligation, that one imposes upon himself; (S, K;) or a thing imposed upon one as difficult, troublesome, or inconvenient. (Msb.) See حَبٌّ. ― -b2- [Constraint,] trouble, pain, or inconvenience. (MA.)

### Türkçe

**كَلِفَ بِهِ**
1 **كَلِفَ بِهِ** ذ Ona bağlandı, müptelâ oldu, verilmiş oldu yahut adandı; yahut kendini ona bağladı, müptelâ etti, verdi yahut adadı; (S, Msb, K, TA;) onu sevdi: (Msb, TA:) [ona düşkün oldu:] onu, [yahut onu,] şiddetle sevdi. (TA.) ― -b2- **كَلَفٌ**, **كَلِفَ**’in mastarı: [şiddetli yahut yoğun sevgi:] **حُبٌّ**’a bak; ve o maddenin birinci paragrafında zikredilen bir beyte de bak.

**كَلَّفَ نَفْسَهُ شَيْئًا**
2 **كَلَّفَ نَفْسَهُ شَيْئًا** ذ Kendini bir şeyle yükümlü kıldı; aşağıdaki **تَكَلَّفَ شَيئًا** da böyledir. ― -b2- **كَلَّفَهُ أَمْرًا** Ona bir şeyi yapma görevini yükledi; ona bir şeyi yapma görevini yükümlü kıldı. ― -b3- Böylece **تَكْلِيفٌ**: bir görev yahut vazifenin yüklenmesi. ― -b4- Bir görev; zorunlu iş; yüklenen bir vazife. ― -b5- **كَلَّفَهُ الأَمْرَ** Ona o şeyi yahut işi yükledi; eş anlamlısı **حَمَّلَهُ اِيَّاهُ**. (Msb.) ― -b6- **كَلَّفَ نَفْسَهُ** Kendini zahmete yahut meşakkate soktu; yalnız başına aşağıdaki **تَكَلَّفَ** gibi. ― -b7- **كَلَّفَهُ كَذَا** Ona böyle bir şeyi yapma, yahut temin etme, yahut getirme görevini yükledi. ― -b8- **كَلَّفَهُ أَمْرًا** Zorluk, zahmet yahut meşakkat bulunmasına rağmen ona bir şeyi yahut bir işi yükledi: (Msb:) ona, kendisi için zor, zahmetli yahut meşakkatli olan bir şeyi yapmasını emretti: (S, K:) ona bir şeyi yapmayı yaptırdı, gerekli kıldı yahut zorladı; ondan bir şeyi yapmasını talep etti; yani, kendisi için zor, zahmetli yahut meşakkatli olan bir şey: (Kull, 123; ve sözlükler, muhtelif yerlerde.) **جَتَّمَهُ**’a bak. ― -b9- **تَكْلِيفٌ** Bir yükleme; bir talep: zorlama, vb.

**تَكَلَّفَ أَمْرًا**
5 **تَكَلَّفَ أَمْرًا** ذ [Kendisine yüklenen üzere bir şeyi yahut bir işi üstlendi: yahut] bir şeyi yahut bir işi, [bir görev olarak, yahut] zorluk, zahmet yahut meşakkat bulunmasına rağmen, kendine aldı yahut kendine yükledi yahut üstlendi; (Msb;) eş anlamlısı **تَجَتَّمَهُ**: (S, K:) kendini zorladı, yahut kendine görev yükledi, yahut kendini yordu, yahut çaba gösterdi, yahut bir şeyi yapmak için gayret etti; yani, kendisi için zor, zahmetli yahut meşakkatli olan bir şey: yahut bir şeyi yapmayı, kendine yüklediği bir görev olarak, yapar göründü. (Sözlükler, muhtelif yerlerde: **تغزّل**’e bak; ve **كَلَّفَهُ أَمْرًا**’a bak.) ― -b2- **تكلّف صِفَةً** Bir sıfatı yapmacıkça edindi, yahut onu kazanmaya çalıştı. Bu, **تَفَعَّلَ** veznindeki fiillerin açıklamalarında böyledir; **نَحَلَّمَ** gibi. (Saad-ed-Keen’in **Sharh El-'Izzee**’si.) ― -b3- Ayrıca, kendisinde olmadığı hâlde bir sıfatı varmış gibi yaptı, yahut öyleymiş gibi davrandı. Bu, **تَفَاعَلَ** veznindeki fiillerin açıklamalarında böyledir; **تَجَاهَلَ** gibi: (aynı eser:) [ve bazen **تَفَعَّلَ** veznindeki fiillerde de; **تَكَسَّرَ** vb. gibi]. Ve **تَكَلَّفَ** tek başına: kendini tuttu, yahut kendini zahmete yahut meşakkate soktu. ― -b4- **تَكَلَّفَ** Kendisine tabii olmayan şeyi yapar göründü. ― -b5- **تَكَلَّفَ** Bir şeyi yapmakta ve bir sıfata sahip görünmekte zorlanmış çabalar kullandı. Yapmacıkça yaptı, yahut yapmaya yahut edinmeye çalıştı, vb.; kendini zorladı ki yapsın, vb.; bir şeyi yapmak için, bir görev gibi, kendini ona verdi. **تكلّف الشَّجَاعَةَ** Kendini cesur yaptı, yahut kendini cesur olmaya zorladı; cesareti yapmacıkça gösterdi, yahut onu edinmeye çalıştı, yahut kendini cesaretle vasıflandırmaya çalıştı. ― -b6- **تكلّف الشَّجَاعَةَ** ayrıca: zoraki cesaretle davrandı yahut hareket etti; cesur olmaya çalıştı. ― -b7- **تكلّف فِى عَرَبِيَّتِهِ** Arapça konuşmasında zorlanmış yahut yapmacık bir üslup kullandı. ― -b8- **تَكَلُّفٌ** Lugat ilminde bir noktayı zorlamak. ― -b9- **تَعَقَّلَ**, zekâyı yapmacıkça edinmeye yahut onu kazanmaya çalıştı demektir; **تكلّف العَقْلَ** ile açıklanır: ve **تَعَاقَلَ**, gerçekte öyle olmadığı hâlde zekiymiş gibi yaptı. (S, **عقل** maddesi.) **تَكَلُّفٌ**, **تَفَعَّلَ** veznindeki bir fiilde, yukarıda açıklandığı üzere olup, kişinin kendisinde bir sıfatın var olmasını istemesi anlamındadır: **تَفَاعَلَ** veznindeki bir fiilde ise farklıdır ve gerçekte olmadığı yahut yapmadığı bir şeyi varmış yahut yapıyormuş gibi yapma anlamındadır; **تَجَاهَلَ** örneğinde olduğu gibi: gerçekte öyle olmadığı hâlde cahilmiş gibi yaptı. (Saad-ed-Deen’in **Sharh El-'Izzee**’si.) **تَكَلَّفَ كَذَا** Bunu kasten yaptı. ― -b10- **تَكَلَّفَ** Kendine görev yükledi. ― -b11- **تَكَلَّفَ القَىْءَ** Kasten kustu. (TA, **قىء** maddesi.)

**كَلَفٌ**
**كَلَفٌ** ذ Yüzde susama benzeyen bir şeyin yüz üzerine gelmesiyle [yüzün renk değiştirmesi]; [mevcut kullanıma göre: çillerle:] ve yüzde meydana gelen kirli bir kızıllık. (S, K.)

**كُلْفَةٌ**
**كُلْفَةٌ** ذ Kişinin kendine yüklediği bir zorluk, yahut zor iş, yahut bir vazife, yahut bir yükümlülük; (S, K;) yahut kişiye zor, zahmetli yahut meşakkatli olarak yüklenen bir şey. (Msb.) **حَبٌّ**’a bak. ― -b2- [Zorlama,] zahmet, acı, yahut meşakkat. (MA.)
