# كمد — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D9%85%D8%AF/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%83%D9%85%D8%AF/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [كمد](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D9%85%D8%AF.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: كمد

الكاف والدال والميم معهما
ك د م، ك م د، د ك م، د م ك، م ك د مستعملات كدم: الكَدْم: العض بأدنى الفم، ككدم الحمار. والدواب تُكادِمُ الحشيش، إذا لم تستمكن منه.
والكَدْمُ: اسم أثره، وجمعه: كُدُوم.
كمد: الكُمْدةُ: تغير لون يبقى أثره ويذهب ماؤه وصفاؤه.
وأَكّمَدَ القصار الثوب، أي: لم ينق غسله.
والكَمَدُ: هم وحزن لا يستطاع إمضاؤه. أَكْمَدَهُ الحزن إكماداً.
والكِمادةُ: خرقة تسخن فيستشفى بها من رياح، أو وجع بوضعها على موضع الوجع.
والكميد والمكمودُ واحد.
دكم: الدَّكْمُ: دق شيء بعضه على بعض، وكسر بعضه على بعض. دَكَم يَدكُمُ دَكماً.
ودَكمَ فاه، إذا دقه. ودقَمهُ، مثله.
دمك: دَمكَتِ الأرنب تدمكُ دُموكاً، أي: أسرعت في العدو.
والدَّمُوكُ: أعظم من البكرة يستقى عليها بالسانية، قال:
على دَمُوكٍ أمرها للأعجل
مكد: مكَدَتِ الناقة: نقص لبنها من طول العهد، قال:
قد حارد الخور وما تحارد
حتى الجلاد درهن ماكِدُ
ومكَدَتٍ الناقة: دام لبنها فلم ينقطع، فلا أدري أمن الأضداد هي أم لا.
وقال بعض العرب في صفة عجوز: ما ثديها بناهد ولا درها بماكد ولا فوها ببارد.

### Türkçe

**الكاف** ve **الدال** ve **الميم** birlikte

**ك د م**، **ك م د**، **د ك م**، **د م ك**، **م ك د** kullanımdadır. **كدم**: **الكَدْم**: ağzın en alt kısmıyla ısırmak; tıpkı eşeğin ısırması gibi. Ve binek hayvanları otu **تُكادِمُ**, ondan (yemekten) tam olarak güç yetiremedikleri zaman.

Ve **الكَدْمُ**: onun izinin adıdır; çoğulu: **كُدُوم**.

**كمد**: **الكُمْدةُ**: izi kalan, suyu ve berraklığı giden bir renk değişmesi.

Ve çulhacı elbiseyi **أَكّمَدَ**, yani: yıkaması onu temizlemedi.

Ve **الكَمَدُ**: giderilmesi mümkün olmayan bir keder ve hüzün. Hüzün onu **أَكْمَدَهُ**; **إكماداً** (kedere boğdu).

Ve **الكِمادةُ**: ısıtılan bir bez; onunla rüzgârlardan yahut ağrıyı, onu ağrının yerine koymak suretiyle, şifa aranır.

Ve **الكميد** ile **المكمودُ** birdir.

**دكم**: **الدَّكْمُ**: bir şeyi bir kısmını bir kısmı üzerine dövmek; ve bir kısmını bir kısmı üzerine kırmak. **دَكَم** **يَدكُمُ** **دَكماً**.

Ve **دَكمَ فاه**: onu dövdüğü zaman. Ve **ودقَمهُ**: onun benzeridir.

**دمك**: tavşan **دَمكَتِ**; **تدمكُ** **دُموكاً**, yani: koşmada hızlandı.

Ve **الدَّمُوكُ**: **البكرة**’den daha büyüktür; onun üzerinde **السانية** ile su çekilir. Dedi ki:
على **دَمُوكٍ** أمرها للأعجل

**مكد**: dişi deve **مكَدَتِ**: uzun zaman geçmesinden dolayı sütü azaldı. Dedi ki:
قد حارد الخور وما تحارد
حتى الجلاد درهن ماكِدُ

Ve dişi deve **ومكَدَتٍ**: sütü devam etti de kesilmedi; bilmiyorum, zıt anlamlılardan mıdır, değil midir.

Ve bazı Araplar bir kocakarıyı vasfederken dedi: Onun memesi ne **بناهد** iledir, ne sütü **بماكد** iledir, ne de ağzı **ببارد** iledir.
