# كنن — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D9%86%D9%86/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%83%D9%86%D9%86/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [كنن](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D9%86%D9%86.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: كنن

: ( *!الكِنُّ ، بالكسْرِ : وقاءُ كلِّ شيءٍ وسِتْرُهُ *!كالكِنَّةِ *!والكِنَانِ ، بكسْرِهما .
( وأَنْشَدَ ابنُ دُرَيْدٍ لعُمَر بنِ أَبي ربيعة :
( تحتَ ظِلَ *!كِنانُنا فَضْلُ بُرْدٍ يُهَلِّلُ ( و الكِنُّ : ( البَيْتُ يردُّ البَرْدَ والحَرَّ ؛ ومنه حدِيثُ الاسْتِسْقاء : ( فلمَّا رأَى سُرْعَتَهم إلى لكِنِّ ضَحِكَ ) ، ( ج *!أَكْنانٌ *!وأَكِنَّةٌ .
قالَ : سِيْبَوَيْهِ : ولم يُكَسِّرُوه على فُعُلٍ كراهِيَةَ التَّضْعيفِ .
وفي التَّنْزيلِ العَزيزِ : ﴿وجَعَلَ لكُم مِن الجِبالِ *!أَكْناناً﴾ ؛ وقوْلُه تعالى : { وجَعَلْنا على قُلُوبهم *!أَكِنَّةً أَنْ

يَفْقَهُوه } ؛ أَي أَغْطِيَةً ؛ واحِدُها كِنانٌ .
( *!وكَنَّهُ *!يَكُنُّه ( *!كَنّاً *!وكُنوناً *!وأَكَنَّه *!وكَنَّنَهُ ، بالتَّشْديدِ ، ( *!واكْتَنَّهُ : أَي ( سَتَرَهُ ؛ قالَ الأَعْلَم :
أَيَسْخَطُ غَزْوَنا رجلٌ سمينٌ تُكَنِّنُه السِّتارَةُ والكَنِيفُ ؟ والاسمُ الكِنُّ .
*!وكَنَّ الشيءَ في صَدْرِه *!كَنّاً *!وأَكَنَّهُ *!واكْتَنَّهُ كذلكَ ؛ قالَ رُؤْبَة :
إذا البَخِيلُ أَمَرَ الخُنُوساشَيْطانُه وأَكْثَر التَّهْوِيسافي صدْرِه واكْتَنَّ أَن يَخِيسا ة *!وكَنَّ أَمْرَه عنه : أَخْفاهُ .
وقالَ بعضُهم : *!أَكَنَّ الشيءَ : سَتَرَهُ ؛ وفي التَّنْزيلِ العَزيزِ : ﴿أَو *!أَكْنَنْتُم في أَنْفُسِكُم﴾ ، أَي أَخْفَيْتُم .
قالَ ابنُ بَرِّي : وقد جاءَ *!أَكْنَنْتُ في الأَمْرَيْن جَمِيعاً .
وقالَ الفرَّاءُ : للعَرَبِ في *!أَكْنَنْتُ الشيءَ إذا سَتَرْتَه لُغَتانِ : *!كَنَنْتُه *!وأَكْنَنْتُه ؛ وأَنْشَدُوني :
ثلاثٌ من ثَلاثِ قُدامَياتٍ من اللاَّئي *!تَكُنُّ من الصَّقِيعِ يُرْوَى بالوَجْهَيْن .
وقالَ أَبو زَيْدٍ : كَنَنتُه وأَكْنَنْتُه بمعْنَى في *!الكِنِّ وفي النَّفْسِ جَمِيعاً ، تقولُ : كَنَنْتُ العِلْم وأَكْنَنْتُه ، فهو *!مَكْنونٌ *!ومُكَنٌّ .
*!وكَنَنْتُ الجارِيَةَ *!وأَكْنَنْتُها ، فهي *!مَكْنونَةٌ *!ومُكَنَّةٌ ؛ قالَ اللّهُ تعالى : ﴿كأَنهنَّ بَيْضٌ مَكْنونٌ﴾ ، أَي مَسْتورٌ مِن الشَّمسِ وغيرِها .
( *!واسْتَكَنَّ الشَّيءُ : ( اسْتَتَرَ *!كاكْتَنَّ ، قالتِ الخَنّساءُ :

ولم يتَنَوَّرْ نارَه الضيفُ مَوْهِناً إلى عَلَمٍ لا *!يَسْتَكِنُّ من السَّفْرِ وقيلَ :*!اسْتَكَنَّ الرَّجُلُ *!واكْتَنَّ : صَارَ في كِنَ
( *!والكُنَّةُ ، بالضَّمِّ : جَناحٌ يَخْرُجُ من حائِطٍ وشبْهِه ، ( أَو هي ( سَقِيفَةٌ تُشْرَعُ ( فَوْقَ بابِ الَّدارِ ، أَو ظُلَّةٌ تكونُ ( هنالِكَ ؛ عن أَبي عَمْرٍ و . ( أَو مَخْدَعٌ ، أَو رَفٌّ يُشْرَعُ ( في البَيْتِ ، أَو كالصُّفَّةِ بينَ يَدَي البَيْتِ ؛ عن أَبي عَمْرٍ و ، ( ج *!كِنانٌ ، بالكسْرِ ، *!وكُنَّاتٌ ، بالضمِّ .
( وبنُو *!كُنَّةٍ : ( قَبيلَةٌ مِن العَرَبِ نُسِبُوا إلى أُمِّهم ؛ وضَبَطَه الجوْهرِيُّ بفتْحِ الكافِ والضمِّ ، عن ابنِ دُرَيْدٍ ، وهكذا ضَبَطَه أَبو زَكريّا ؛ وأَنْشَدَ :
غَزالٌ ما رأَيْتُ الْيَوْمَ في دارِ بَني *!كُنَّه ْرَخِيمٌ يَصْرَعُ الأُسْدَعلى ضَعْفٍ من المُنَّهْ ( وهو *!كُنِّيٌّ *!وكِنِّيٌّ ، بالضَّمِّ والكسْرِ ، ( كلُجِّيَ ولِجِّيَ في المَنْسوبِ إلى اللجَّةِ .
( (و)*!الكَنَّةُ ، ( بالفتْحِ : امْرَأَةُ الابنِ أَو الأَخِ .
وفي مجالسِ الشَّريف المُرْتَضى في المعمِّرِين : الكَنَّةُ امْرَأَةُ ابنِ الرَّجلِ ، أَو امْرَأَةُ ابنِ أَخِيهِ وفي حديثِ ابنِ العاص : ( فجاءَ يَتَعَاهَدُ *!كَنَّتَه ) ، امْرأَةَ ابْنِه . وفي حدِيثِ أُبَيَ : أنَّه قالَ لعُمَر والعبَّاس ، رضِيَ اللّهُ تعالى عنهما ، وقد اسْتَأذَنا عليه : ( إنَّ *!كَنَّتكُما كانتْ تُرَجِّلُني ) ، أَرادَ هنا امْرأَتَه فسمَّاها كَنَّتَهُما لأنَّه أَخُوهما في الإسْلامِ ؛ ( ج *!كَنائِنُ نادِرٌ ، كأَنَّهم تَوَهَّموا فيه فَعِيلَة ونَحْوها ممَّا يُكَسَّرُ فيه على فَعائِل .
وقالَ الأزْهرِيّ : كلُّ فَعْلَةٍ بالفتْحِ والضمِّ والكَسْرِ من بابِ التَّضْعيفِ فإنَّها تُجْمَعُ على

فَعائِل لأنَّ الفَعْلةَ إذا كانتْ نَعْتاً صارَتْ بينَ الفاعِلَةِ والفَعِيلِ والتَّصْرِيف يَضُمُّ فعْلاً إلى فَعِيلٍ ، كجَلْدٍ وجَلِيدٍ وصُلْبٍ وصَلِيبٍ ، فرَدُّوا المُؤَنَّثَ من هذا النَّعْتِ إلى ذلكَ الأَصْلِ .
( (و)*!كَنَّةُ : ( ع بفارِسَ ، عن ياقوت .
( والكِنَّةُ ، ( بالكسْرِ : البَياضُ *!كالإِكْتِنانِ .
( *!وكِنانَةُ السِّهامِ ، بالكسْرِ : جُعْبَةٌ تُتَّخَذُ ( من جِلْدٍ لا خَشَبَ فيها ، أَو بالعَكْسِ ، أَي مِن خَشَبٍ لا جِلْدَ فيها .
وقالَ اللّيْثُ : *!الكِنانَةُ كالجَعْبَة غَيْر أنَّها صَغيرَةٌ تُتَّخَذُ للنَّبْلِ .
وقالَ ابنُ دُرَيْدٍ : *!كِنانَةُ النَّبْلِ إذا كانتْ مِن أَدِيمٍ ، فإذا كانتْ من خَشَبٍ فَجَفِير .
وفي الصِّحاحِ : الكِنانَةُ التي تُجْعَلُ فيها السِّهامُ .
( وكِنانَةُ ( بنُ خُزَيْمَةَ بنِ مُدْرِكَةَ بنِ إلياسِ بنِ مُضَر : ( أَبو قَبيلَةٍ ، وهو الجَدُّ الرابعُ عَشَر لسيِّدِنا رسُول اللّهِ ، صلى الله عليه وسلم ويُرْوَى بفتْحِ الكافِ ، والأَوَّل أَصَحُّ ، وكُنْيَتُه أَبو النَّضْر ؛ قيلَ : سُمِّي به لأنَّه كانَ يَكنُّ قَوْمَه ؛ وقيلَ : لأنَّه لمَّا وَلَدَتْه أُمّه خَرَجَ أَبُوه يَطْلُبُ شيئاً يُسَمِّيه به فوَجَدَ كِنانَةَ السِّهامِ فسَمَّاه به ، وأَبو كِنانَةَ أَوَّلُ عَرَبيَ يَلْتَقِي مع رسُولِ اللّهِ ، صلى الله عليه وسلم في نَسَبِه ، ومنهم في غيرِ عَمُودِ النّسَبِ خَمْسُ قَبائِل ؛ بنُو عبْدِ مَنَاة بنِ كِنانَةَ ، ويقالُ لولدِه بنُو عليَ ، وبنُو عَمْرِو بنِ كِنانَةَ ، وبنُو عامِرِ بنِ كِنانَةَ ، وبنُو ملْكَان بنِ كِنانَةَ ، وبنُو مالِكِ بنِ كِنانَةَ .

( *!والمُسْتَكِنَّةُ : الحِقْدُ ؛ قالَ زهيرٌ :
وكان طَوى كَشْحاً على *!مُسْتَكِنَّةٍ فلا هو أَبْداها ولم يَتَجَمْجَمِ ( *!والكانُونُ : المُوقَدُ ، *!كالكانُونَةِ ؛ كما في الصِّحاحِ .
( (و)*!الكانُونُ : ( شَهْران في قَلْبِ الشِّتاءِ ، الأَوَّل والآخر ، رومِيَّةٌ .
قالَ الأَزْهرِيُّ : وهُما عنْدَ العَرَبِ الهَرَّارَانِ والهَبَّارَانِ ، وهُما شَهْرا قُماحٍ وقِمَاحٍ .
( ومِن المجازِ : الكانُونُ : ( الرَّجُلُ الثَّقيلُ الوَخِمُ : وأَنْشَدَ ابنُ الأَعْربيِّ :
أَغِرْبالاً إذا اسْتُودِعْتِ سِرّاً *!وكانُوناً على المُتَحدِّثِينا ؟ وقالَ أَبو عَمْرٍ و : *!الكَوانِينُ الثُّقلاءُ من الناسِ .
قالَ ابنُ بَرِّي : وقيلَ : *!الكانُونُ الذي يَجْلُس حتى يَتَقصَّى الأَخْبارَ والأَحادِيثَ ليَنقُلَها ؛ قالَ أَبو دَهْبل :
وقد قَطَعَ الوَاشُونَ بَيْني وبَيْنهاونحنُ إلى أَن يُوصَل الحَبْلُ أَحوَجُ قلَيْتَ *!كَوانِينا من أَهْلي وأَهْله ابأَجْمَعِهم في لُجَّةِ البَحْرِ لججوا ( *!ومَكْنونَةُ : اسمُ زَمْزَمَ ، مِن *!كَنَنْتُ الشيءَ إذا صُنْته : نَقَلَه ياقوتُ .
( *!وكَنٌّ : جَبَلٌ .
( و أَيْضاً : ( ة بقَصْرانَ ، عن ياقوت .
( *!وكَنَنٌ ، محرَّكةً : جَبَلٌ بصَنْعاءِ اليَمَنِ على رأْسِه قلْعةٌ حَصِينَةٌ .
( *!وكَنِينَةُ ، كسَفِينَةٍ : ة باليَمَنِ .
( *!وكَنْكَنَ الرَّجُلُ : ( هَرَبَ ؛ عن ابنِ الأعْرابيِّ .
( وأَيْضاً : ( كَسِلَ وقَعَدَ في البَيْتِ .

( *!وكَنُونٌ ، كصَبُورٍ : ( مَحَلَّةٌ بسَمَرْقَنْدَ ؛ وضَبَطَه ابنُ السَّمعانيّ كجَعْفَرٍ ؛ ومنها : الفَقيهُ أَبو محمدٍ عبدُ اللّهِ بنُ يوسُفَ بنِ موسَى عن السيِّدِ أبي الحَسَنِ العلويّ .
وممَّا يُسْتدركُ عليه :
*!كَنَّ : اسْتَتَرَ ، *!كاسْتَكَنَّ .
*!وتَكَنَّى : لَزِمَ *!الكِنَّ .
*!والكِنانُ : الغِيرانُ ونَحْوُها *!يُسْتَكَنُّ فيها ، واحِدُها كِنٌّ .
*!واكْتَنَّتِ المرْأَةُ : غَطَّتْ وَجْهَها حَياءً من الناسِ .
*!والكَنِينَةُ : امْرأَةُ الرَّجُلِ ، والجَمْعُ *!كَنائِنُ ؛ ومنه قوْلُ الزِّبْرقان بنِ بَدْرٍ : ( أَبْغَضُ *!كَنَائِني إليّ الطُّلعَةُ الخُبَأَةُ ) .
*!والكانُونُ : المُصْطَلى .
وبنُو *!كِنانَةَ : قَبيلَةٌ أُخْرَى في تَغْلب بنِ وائِلٍ يقالُ لهم : قُرَيْشُ تَغْلب وخَيف تَغْلب مَسْجِد مِنَى .
وشِعْبُ كِنانَةَ : بمكَّةَ بينَ الحجُون وسقي الجناب .
*!وكِنَنٌ كعِنَبٍ : جَبَلٌ باليَمَنِ ببِلادِ خُولان عالٍ يُرَى مِن بُعْدٍ ، عن ياقوت .
ومنيةُ *!كِنانَةَ : قَرْيةٌ بشرقية مِصْرَ ، وقد رأَيْتُها ، وبها وُلِدَ السراج البَلْقِينيّ ، رحِمَه اللّهُ تعالى .
وبنُو كِنانَةَ ولده من كَلْبٍ ، منهم : أَبو سَلَمَةَ سليمُ بنِ سَلَمَةَ *!الكِنانيُّ الحمصيُّ عن يَحْيَى بنِ جابِرٍ .
وممَّنْ نُسِبَ إلى جَدِّهِ كِنانَةَ : أَبو بكْرٍ محمدُ بنُ جَعْفرِ بنِ محمدِ بنِ عبدِ اللّهِ بنِ كِنانَةَ المُؤَدِّبُ الكِنانيُّ عن أَبي مُسْلم الكجي ؛

وخلفُ بنُ حامِدِ بنِ الفَرَجِ بنِ *!كِنانَةَ *!الكِنانيُّ وَلِيَ قَضَاءَ نواحِي بعضِ الأَنْدَلُس .
*!وكانُونُ ، ويقالُ *!كَنُونُ : لَقَبُ الشَّريف أَحمدَ بنِ القاسِمِ بنِ محمدِ بنِ القاسِمِ بنِ إدْرِيس الحُسَيْنِيُّ والدمُلُوك قُرْطُبَة .
وممَّا يُسْتدركُ عليه :

### Türkçe

: **الكِنُّ** , kesre ile: her şeyin korunması ve örtüsüdür; **الكِنَّةِ** ve **الكِنَانِ** gibi, ikisi de kesre iledir.

( İbn Düreyd, Ömer b. Ebî Rebîa’ya ait olarak inşâd etti:
( **كِنانُنا** gölgesi altında, bir bürdün fazlası (vardır ki) parıldar.

( ve **الكِنُّ**: soğuğu ve sıcağı geri çeviren evdir; ondan, yağmur isteme hadisi: ( “Onların **لَكِنِّ**’e (sığınağa) süratlerini görünce güldü.” ) , ( çoğulu **أَكْنانٌ** ve **أَكِنَّةٌ**.

Dedi: Sîbeveyh: onu, ikizlemeyi kerih görerek **فُعُلٍ** üzere çoğul yapmadılar.

Aziz tenzilde: ﴿ve sizin için dağlardan **أَكْناناً** kıldı﴾ ; ve O’nun, yüce olanın sözü: ﴿ve kalplerinin üzerine **أَكِنَّةً** kıldık ki onu anlamasınlar﴾ ; yani örtüler; onun teki **كِنانٌ**’dır.

( **وكَنَّهُ** **يَكُنُّه** ( **كَنّاً** ve **كُنوناً** ve **أَكَنَّه** ve **كَنَّنَهُ** , şeddeli olarak, ( ve **واكْتَنَّهُ**: yani ( onu örttü; el-A‘lem dedi:
“Bizim gazvemize, perde ve hela onu örttüğü semiz bir adam mı öfkelenir?” ve isim **الكِنُّ**’dür.

**وكَنَّ** şeyi göğsünde **كَنّاً** (sakladı) ve **أَكَنَّهُ** ve **واكْتَنَّهُ** de böyledir; Rü’be dedi:
“Cimri, şeytanı **الخُنُوسا**’yı emrettiğinde ve göğsünde daha çok vesvese ettiğinde, ve **واكْتَنَّ** (sakladı) ki (iş) bozulup koksun.”

ve **وكَنَّ** işini ondan: onu gizledi.

Bazıları dedi: **أَكَنَّ** şeyi: onu örttü; aziz tenzilde: ﴿yahut nefislerinizde **أَكْنَنْتُم**﴾ , yani gizlediniz.

İbn Berrî dedi: **أَكْنَنْتُ** her iki işte de birlikte gelmiştir.

Ferrâ dedi: Arapların, **أَكْنَنْتُ** şeyi onu örttüğün zaman (kullanımında) iki lehçesi vardır: **كَنَنْتُه** ve **أَكْنَنْتُه**; ve bana inşâd ettiler:
“Üçü, üç eski (kadın)dan; onlardan ki **تَكُنُّ** kırağıdan.” iki vecihle rivayet olunur.

Ebû Zeyd dedi: **كَنَنتُه** ve **أَكْنَنْتُه** anlamca, **الكِنِّ**’de ve nefiste ikisinde de (kullanılır); dersin ki: **كَنَنْتُ** ilmi ve **أَكْنَنْتُه**; o halde o **مَكْنونٌ** ve **مُكَنٌّ**’dür.

**وكَنَنْتُ** cariyeyi ve **أَكْنَنْتُها**; o halde o **مَكْنونَةٌ** ve **مُكَنَّةٌ**’dir; Allah تعالى dedi: ﴿sanki onlar **بَيْضٌ مَكْنونٌ**﴾ , yani güneşten ve başkasından örtülmüş.

( ve **اسْتَكَنَّ** şey: ( gizlendi, **كاكْتَنَّ** gibi; el-Hansâ’ dedi:
“Misafir, onun ateşini gevşek bir vakitte aydınlatmadı; bir alâmete (doğru) ki seferden **يَسْتَكِنُّ** (gizlenmez).”

ve denildi: **اسْتَكَنَّ** adam ve **واكْتَنَّ**: bir **كِنَ** içinde oldu.

( ve **الكُنَّةُ** , damme ile: bir duvardan ve benzerinden çıkan kanattır; ( yahut o, ( bir saçaktır ki ( evin kapısının üstüne uzatılır, yahut bir gölgeliktir ki ( orada olur; Ebû Amr’dan. ( yahut bir oda, yahut bir raf ki ( evde uzatılır, yahut evin önünde sofa gibi; Ebû Amr’dan; ( çoğulu **كِنانٌ** kesre ile, ve **كُنَّاتٌ** damme ile.

( ve **كُنَّةٍ** oğulları: ( Araplardan bir kabiledir; annelerine nisbet edildiler; Cevherî onu kâfın fethası ve dammesiyle ضبط etti, İbn Düreyd’den; ve Ebû Zekeriyyâ da onu böyle ضبط etti; ve inşâd etti:
“Bir ceylan; bugün Benî **كُنَّه** yurdunda görmedim; yumuşak (sesli), zayıflıkla aslanı devirir, (ama) **المُنَّهْ**’den (bir zayıflıkla).”

ve o **كُنِّيٌّ** ve **كِنِّيٌّ**’dir, damme ve kesre ile; **لُجِّيَ** ve **لِجِّيَ** gibi, **اللجَّةِ**’ye nisbet edilende.

( (ve) **الكَنَّةُ** , ( fetha ile: oğlun yahut kardeşin karısıdır.

Şerîf el-Murtazâ’nın mu‘ammerîn meclislerinde: **الكَنَّةُ** adamın oğlunun karısıdır; yahut kardeş oğlunun karısıdır. İbnü’l-Âs hadîsinde: ( “Gelip **كَنَّتَه**’ini yokladı.” ) , oğlunun karısı. Übey hadîsinde: Ömer ve Abbâs’a, Allah تعالى onlardan razı olsun, ona izin istemişlerken dedi ki: ( “Şüphesiz **كَنَّتكُما** beni tarardı.” ) ; burada karısını kastetti; onu, İslâm’da onların kardeşi olduğu için onların **كَنَّتَهُما**’sı diye adlandırdı; ( çoğulu **كَنائِنُ** nâdirdir; sanki onda **فَعِيلَة** ve benzerini vehmettiler; ki onda **فَعائِل** üzere çoğul yapılır.

Ezherî dedi: باب التضعيف’ten fetha, damme ve kesre ile her **فَعْلَة** mutlaka **فَعائِل** üzere toplanır; çünkü **الفَعْلة** sıfat olduğunda **الفاعِلَة** ile **الفَعِيل** arasında olur; ve tasrîf, **فَعْل**’ı **فَعِيل**’e katar; **جَلْدٍ** ve **جَلِيدٍ**, **صُلْبٍ** ve **صَلِيبٍ** gibi; böylece bu sıfattan müennesi o asla döndürdüler.

( (ve) **كَنَّةُ**: ( فارس’ta bir yer; Yâkût’tan.

( ve **الكِنَّةُ** , ( kesre ile: beyazlıktır, **كالإِكْتِنانِ** gibi.

( ve **كِنانَةُ السِّهامِ** , kesre ile: bir sadaktır; ( içinde ağaç bulunmayan deriden yapılır; yahut tersine, yani içinde deri bulunmayan ağaçtan.

Leys dedi: **الكِنانَةُ** sadak gibidir; ancak o küçüktür; oklara yapılır.

İbn Düreyd dedi: **كِنانَةُ النَّبْلِ** deriden olursa; ağaçtan olursa **جَفِير**’dir.

Sıhâh’ta: **الكِنانَةُ** okların içine konulduğu şeydir.

( ve **كِنانَةُ** ( b. Huzeyme b. Müdrike b. İlyâs b. Mudar: ( bir kabilenin babasıdır; ve o, efendimiz Resûlullah’ın, صلى الله عليه وسلم, on dördüncü dede(ler)idir; kâfın fethasıyla da rivayet olunur; birincisi daha sahihtir; künyesi Ebû’n-Nadr’dır; denildi: onunla adlandırıldı; çünkü kavmini **يَكنُّ** ederdi; ve denildi: annesi onu doğurduğunda babası ona isim koyacağı bir şey aramak için çıktı; okların **كِنانَة**’sını buldu; onunla onu adlandırdı; ve Ebû Kinâne, Resûlullah’ın, صلى الله عليه وسلم, nesebinde onunla buluştuğu ilk Arap’tır; ve onlardan, nesep sütununun dışında beş kabile vardır: Kinâne b. Abd Menât oğulları; ve onun çocuklarına Benû Ali denilir; ve Kinâne b. Amr oğulları; ve Kinâne b. Âmir oğulları; ve Kinâne b. Malkân oğulları; ve Kinâne b. Mâlik oğulları.

( **والمُسْتَكِنَّةُ** : kin ; Züheyr dedi ki :
Ve (o) bir böğrü **مُسْتَكِنَّةٍ** üzerine dürmüştü; ne onu açığa vurdu ne de mırıldandı. ( **والكانُونُ** : ocak (yakacak yeri) , **كالكانُونَةِ** ; Sıhâh’ta olduğu gibi .
( (Ve)**الكانُونُ** : ( kışın ortasında iki ay; birincisi ve sonuncusu; Rumcadır .
Ezherî dedi ki : İkisi Araplar nezdinde **الهَرَّارَانِ** ve **الهَبَّارَانِ**’dır; ve ikisi **قُماحٍ** ve **قِمَاحٍ** aylarıdır .
( Ve mecazdan : **الكانُونُ** : ( ağır, hazmı güç, bıktırıcı adam : İbnü’l-A‘râbî inşâd etti :
Bir sır emanet edildiğinde bir elek mi (olursun), yoksa konuşanların üzerine bir **وكانُوناً** mı? Ve Ebû ‘Amr dedi ki : **الكَوانِينُ** insanlardan ağır olanlardır .
İbn Berrî dedi ki : Ve denildi : **الكانُونُ** o kimsedir ki haberleri ve hadisleri sonuna kadar araştırıncaya dek oturur da onları nakletmek için (böyle yapar); Ebû Dehbel dedi ki :
Ve gammazlar benimle onun arasını kestiler; hâlbuki biz ip(bağ)ın bağlanmasına daha muhtacız. Ehlimden ve onun ehlinden **كَوانِينا**’dan nefret ettim; hepsini birden denizin girdabında girdaplandılar. ( **ومَكْنونَةُ** : Zemzem’in adıdır; **كَنَنْتُ الشيءَ** “onu korudum” (demektir)den; Yâkūt nakletti .
( **وكَنٌّ** : dağ .
( Ve ayrıca : ( Kasrân’da bir yer; Yâkūt’tan .
( **وكَنَنٌ** , harekeli : Yemen’in San‘â’sında bir dağ; tepesinde sağlam bir kale vardır .
( **وكَنِينَةُ** , **سَفِينَةٍ** gibi : Yemen’de bir yer .
( **وكَنْكَنَ الرَّجُلُ** : ( kaçtı; İbnü’l-A‘râbî’den .
( Ve ayrıca : ( tembellik etti ve evde oturdu .

( **وكَنُونٌ** , **صَبُورٍ** gibi : ( Semerkand’da bir mahalle; İbnü’s-Sem‘ânî onu **جَعْفَرٍ** gibi ضبط etti; ondan (olanlar) : fakih Ebû Muhammed Abdullah b. Yûsuf b. Mûsâ, seyyid Ebü’l-Hasen el-‘Alevî’den (rivayet eder) .
Ve onun üzerine istidrâk olunanlardandır :
**كَنَّ** : gizlendi, **كاسْتَكَنَّ** gibi .
**وتَكَنَّى** : **الكِنَّ**’e yapıştı/yerleşti .
**والكِنانُ** : mağaralar ve benzerleri; içinde **يُسْتَكَنُّ** (gizlenilen) şeyler; tekili **كِنٌّ**’dür .
**واكْتَنَّتِ المرْأَةُ** : insanlardan hayâ ederek yüzünü örttü .
**والكَنِينَةُ** : adamın karısı; çoğulu **كَنائِنُ**; ondan Zübürkan b. Bedr’in sözü : ( Bana en nefretli **كَنَائِني** gizli bakışlı (olan)dır ) .
**والكانُونُ** : ısınan/ısınma yeri (ateş başında ısınan) .
Ve **بَنُو كِنانَةَ** : Vâil b. Tağlib içinde başka bir kabiledir; onlara “Tağlib Kureyşi” ve “Tağlib Hayfı” denir; Hayf Tağlib, Minâ mescididir .
Ve Şi‘b Kinâne : Mekke’de Hacûn ile Sekyü’l-Cenâb arasında .
**وكِنَنٌ** **عِنَبٍ** gibi : Yemen’de Hûlân beldelerinde yüksek bir dağ; uzaktan görülür; Yâkūt’tan .
Ve **ومنيةُ كِنانَةَ** : Mısır’ın doğusunda bir köy; onu gördüm; Sirâc el-Belkînî orada doğdu; Allah Teâlâ ona rahmet etsin .
Ve Benû Kinâne: Kelb’den onun evlâdıdır; onlardan: Ebû Selâme Selîm b. Selâme **الكِنانيُّ** el-Hımsî, Yahyâ b. Câbir’den (rivayet eder) .
Ve dedesi Kinâne’ye nisbet edilenlerdendir: Ebû Bekr Muhammed b. Ca‘fer b. Muhammed b. Abdullah b. Kinâne, müeddib **الكِنانيُّ**, Ebû Müslim el-Kecî’den (rivayet eder);

Ve Halef b. Hâmid b. el-Ferec b. **كِنانَةَ** **الكِنانيُّ**, Endülüs’ün bazı nahiyelerinin kadılığını üstlendi .
Ve **وكانُونُ** , ve **كَنُونُ** denilir : şerif Ahmed b. el-Kâsım b. Muhammed b. el-Kâsım b. İdrîs el-Hüseynî’nin lakabıdır; ve Kurtuba melikleri (arasındandır) .
Ve onun üzerine istidrâk olunanlardandır :
