# كهب — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D9%87%D8%A8/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%83%D9%87%D8%A8/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [كهب](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D9%87%D8%A8.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: كهب

الكهب: أهمله الجوهري على ما يوجد في بعض نسخ القاموس بالحمرة، وقد وجد في بعض نسخ الصحاح، وقال ابن الأعرابي: هو الجاموس المسن. وقال الزمخشري: هو البعير المسن. وقيل: الكهب لون الجاموس. والكهبة، بالضم، لون مثل القهبة، أو الكهبة: الدهمة، أو غبرة مشربة سوادا مطلقا، أو خاص بالإبل، أي: في ألوانها قال الأزهري: بعير أكهب بين الكهب، وناقة كهباء. وقال أبو عمرو. الكهبة: لون ليس بخالص في الحمرة، وهو في الحمرة خاصة. وقال يعقوب: الكهبة لون إلى الغبرة ما هو، فلم يخص شيئا دون شيء. قال الأزهري: لم أسمع الكهبة في ألوان الإبل لغير الليث: قال: ولعله يستعمل في ألوان الثياب. والفعل من كل ذلك: كهب، وكهب، ككرم وفرح، وكهبا، وكهبة. وهو: أكهب. وقد قيل: كاهب، وروى بيت ذي الرمة:
  جنوح على باق سـحـيق كـأنـه                      إهاب ابن آوى كاهب اللون أطحل ويروى: أكهب. ومن المجاز: رجل أكهب اللون: متغيره. وقد اكهاب لونه. قال شيخنا: وقع في شعر حسان ابن ثابت، رضي الله عنه، في مقتل خبيب بن عدي وأصحابه، رضي الله عنهم:
  بني كهيبة إن الخيل قد لقحت قال الإمام السهيلي في الروض: جعل كهيبة كأنه اسم علم لأمهم، وهذا كما يقال: بنو ضوطرى، وبنو الغبراء، وبنو درزة. وهذا كله اسم لكل من يسب، وعبارة عن السفلة من الناس. وقد أغفله المصنف. انتهى.

### Türkçe

**الكهب**: Cevherî onu, **القاموس**’un bazı nüshalarında kırmızıyla bulunduğu üzere, ihmal etti; ve **الصحاح**’ın bazı nüshalarında bulunmuştur. İbnü’l-A‘râbî dedi: O, yaşlı **الجاموس**’tur. Zemahşerî dedi: O, yaşlı **البعير**’dir. Ve denildi: **الكهب** **الجاموس**’un rengidir. Ve **الكهبة**, (ötre ile), **القهبة** gibi bir renktir; yahut **الكهبة**: **الدهمة**’dir; yahut mutlak olarak siyahlıkla karışık bir **غبرة**’dir; yahut **الإبل**’e mahsustur; yani: onun renklerinde. Ezherî dedi: **بعير أكهب** (vardır), **الكهب**’in apaçık olanı; ve **ناقة كهباء**. Ebû Amr dedi: **الكهبة**: kızıllıkta saf olmayan bir renktir; ve o, özellikle kızıllıktadır. Ya‘kūb dedi: **الكهبة** **الغبرة**’ye doğru bir renktir; o, bir şeyi başka bir şeyden ayrı tutmadı. Ezherî dedi: **الكهبة**’yi **الإبل**’in renklerinde, Leys’ten başkası için işitmedim: dedi ki: ve belki o, elbiselerin renklerinde kullanılır. Ve bütün bunlardan fiil: **كهب** ve **كهب** ( **كرم** ve **فرح** gibi), ve **كهبا** ve **كهبة**. Ve o: **أكهب**’dir. Ve denilmiştir: **كاهب**. Ve Zü’r-Rumme’nin beytini rivayet etti:
  جنوح على باق سـحـيق كـأنـه                      إهاب ابن آوى كاهب اللون أطحل
Ve şöyle rivayet olunur: **أكهب**. Ve mecazdan: **رجل أكهب اللون**: rengi değişmiş olan. Ve onun rengi **اكهاب** etti. Şeyhimiz dedi: Hassân b. Sâbit’in şiirinde, Allah ondan razı olsun, Hubeyb b. ‘Adî ve ashabının öldürülmesi hakkında, Allah onlardan razı olsun, vâki oldu:
  بني كهيبة إن الخيل قد لقحت
İmam Süheylî **الروض**’da dedi: **كهيبة**’yi, sanki onların annesi için bir özel isim kıldı; ve bu, “**بنو ضوطرى**” ve “**بنو الغبراء**” ve “**بنو درزة**” denildiği gibidir. Ve bu bütünüyle, sövülen herkes için bir isimdir; ve insanlardan aşağı tabaka hakkında bir ibaredir. Musannif onu ihmal etmiştir. Bitti.
