# كهر — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D9%87%D8%B1/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%83%D9%87%D8%B1/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [كهر](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D9%87%D8%B1.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: كهر

باب الهاء والكاف والراء معهما
هك ر، ك ه ر، ك ر ه مستعملات،
هكر:
الهَكْرُ: مُنْتَهَى العَجَب. قال أبو كبير:
فاعجب لذلك فِعلَ دهرٍ وآهكَرِ
وهَكْرانُ: غديرٌ. قال حميد:
بهَكرانَ في موجٍ كثيرٍ بصائرُهْ
أي: من يُبصِرُهُ.
كهر:
كَهَرْتُ الرّجلَ أكهَرُهُ كَهْراً، إذا إستَقْبلته بوجهٍ عابسٍ تَهاوُناً به، وبه تفسير قراءة ابن مسعود: "فأمّا اليتيمَ فلا تكْهَرْ".
وكَهْرُ النَّهار: ارتفاعُهُ في شَدَّة الحَرّ.
كره:
يقال: فَعَلْتُهُ على كُرْهٍ وفعلته كُرْهاً، إذا ضمّوا وخفّفوا قالوا: كُرْه وإذا فتحوا قالوا: كَرْه. والكَرْه: المكروهُ.
ورجلٌ كَرْهٌ مُتكَرِّهٌ. وأمرٌ كريهٌ مُسْتكرَهٌ، مكروهٌ.
وامرأةٌ مُسْتَكْرِهةٌ: غُصِبَتْ نَفْسَها فأُكْرِهَتْ على ذلك.
وأكرهته: حملته على أمرٍ وهو كارهٌ.
والكَريهةُ: الشّدِةَّ في الحرب، وكذلك الكرائه وهي نوازلُ الدّهر.
وتقول: كَرِهْتُه كَراهةً وكَراهِيَة ومَكْرَهَةً.
وكرَّهَ إليّ كذا تكريهاً: صيّره عندي بحالِ كراهةٍ.
وجَمَلُ كَرْهٌ، شديد الرّأس. قال:
كَرْهِ الحِجاجَيْنِ شديدِ الأَرْاَدْ
والكَرْهاءُ: أعلى النُّقْرةِ بلغة هُذَيل.

### Türkçe

باب **الهاء** ve **الكاف** ve **الراء** onlarla birlikte

**هك ر**، **ك ه ر**، **ك ر ه** kullanımdadır,

**هكر**:
**الهَكْرُ**: hayretin sonu. Ebû Kebîr dedi ki:

Şaş buna, dehrin fiiline ve daha hayret verici olana

Ve **هَكْرانُ**: bir gölcük. Humeyd dedi ki:

**هَكرانَ**’da, dalgada, onun basiretleri çoktur

Yani: onu kim görürse.

**كهر**:
Bir adamı **كَهَرْتُ**; onu **أكهَرُهُ** **كَهْراً**, eğer onu asık bir yüzle, onu hafife alarak karşılarsan; ve bununla İbn Mes‘ûd’un kıraatinin tefsiri vardır: “أما yetime gelince, ona **تكْهَرْ** etme.”

Ve **كَهْرُ النَّهار**: sıcağın şiddetinde onun yükselmesi.

**كره**:
Denir: onu **على كُرْهٍ** yaptım ve onu **كُرْهاً** yaptım; eğer (harfi) dammeli ve hafifletilmiş yaparlarsa **كُرْه** derler; eğer fethalı yaparlarsa **كَرْه** derler. Ve **الكَرْه**: mekruh olan.

Ve bir adam **كَرْهٌ**; **مُتكَرِّهٌ**. Ve bir iş **كريهٌ**; **مُسْتكرَهٌ**; mekruh.

Ve bir kadın **مُسْتَكْرِهةٌ**: nefsi zorla alınmıştır da buna zorlanmıştır.

Ve onu **أكرهته**: onu bir işe taşıdın, hâlbuki o kerih görendir.

Ve **الكَريهةُ**: savaşta şiddet; ve كذلك **الكرائه**; ve onlar dehrin musibetleridir.

Ve dersin: onu **كَرِهْتُه** **كَراهةً** ve **كَراهِيَة** ve **مَكْرَهَةً**.

Ve bana şunu **كرَّهَ**; **تكريهاً**: onu bende kerihlik hâliyle kıldı.

Ve bir deve **كَرْهٌ**, başı şiddetli. Dedi ki:

İki çenenin **كَرْهِ**’i, **الأَرْاَدْ**’ı şiddetli

Ve **الكَرْهاءُ**: çukurun en üstü; Hüzeyl lügatinde.
