# كهن — Kitâbullâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D9%87%D9%86/sozluk/kitab_allah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%83%D9%87%D9%86/entries/kitab_allah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [كهن](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D9%87%D9%86.md)
- Kitâbullâh: Kur'an kullanımından türetilmiş

## Madde başı: كهن

كهن
كَهَنَ - يَكْهَنُ (كَهَنَ - يَكْهُنُ) - كَاهِن
كَهَنَ - يَكْهَنُ (كَهَنَ - يَكْهُنُ) + كائن + خبراً:  يتنبأ بالغيب السابق أو الماضي أو الحاضر أو المستقبلي، ويتنبأ بالطالع أو الحظ
كَاهِن: اسم فاعل صفة مشبهة من " كَهَنَ - يَكْهَنُ ": المتنبأ العراف
تَكَهَّنَ - يَتَكَهَّنُ: يقوم بفعل " كَهَنَ - يَكْهَنُ " بشكل ذاتي على وجه التكرار والشدة: يحاول أن يكهن فيعرف الغيب والطالع والحظ
واللفظ ينتمي إلى مجموعة ألفاظ " نقل معلومات من كائن إلى آخر، من غير كلام أو نطق، بالرمز أو الإيحاء أو الإلهام أو الوسوسة "، وهي:
وَحَى - يَحِيْ، خَالَ - يَخَالُ، كَهَنَ - يَكْهَنُ (كَهَنَ - يَكْهُنُ)، حَلَمَ - يَحْلُمُ، لَهِمَ - يَلْهَمُ، وَسْوَسَ - يُوَسْوِسُ
كاهن
 	﴿فذكر فما أنت بنعمة ربك بكاهن ولا مجنون(29)﴾ الطور ﴿ولا بقول كاهن قليلا ما تذكرون(42)﴾ الحاقة
مختار الصحاح
● [كهن] ك ه ن: الكَاهِنُ معروف والجمع كُهَّانٌ و كَهَنَةٌ وقد كَهَنَ من باب كتب أي تَكَهَّنَ و كَهُنَ من باب ظرف أي صار كاهنا
الراغب
كهن
- الكاهن: هو الذي يخبر بالأخبار الماضية الخفية بضرب من الظن، والعراف الذي يخبر بالأخبار المستقبلة على نحو ذلك، ولكون هاتين الصناعتين مبنيتين على الظن الذي يخطئ ويصيب قال عليه الصلاة والسلام: (من أتى عرافا أو كاهنا فصدقة بما قال فقد كفر بما أنزل على أبي القاسم) (الحديث عن أبي هريرة عن النبي صلى الله عليه وسلم قال: (من أتى كاهنا أو عرافا فصدقة بما يقول فقد كفر بما أنزل على محمد صلى الله عليه وسلم) أخرجه أحمد 2/429؛ وأبو داود في الطب برقم (3904) (انظر: معالم السنن 4/228) ؛ والحاكم 1/8، وقال: صحيح على شرطهما جميعا؛ والترمذي: باب النهي عن إتيان الحائض (انظر: عارضة الأحوذي 1/217)، وقال الحافظ العراقي في أماليه:حديث صحيح. وانظر: شرح السنة 12/181). ويقال: كهن فلان كهانة: إذا تعاطى ذلك، وكهن: إذا تخصص بذلك، وتكهن: تكلف ذلك (انظر: البصائر 4/398). قال تعالى: }ولا بقول كاهن قليلا ما تذكرون{ [الحاقة/42].
ملخص اللسان:
1.    الكاهنُ: معروف. كَهَنَ له يَكْهَنُ ويكهُنُ وكَهُنَ كَهانةً   وتكَهَّنَ تكَهُّناً وتَكْهِيناً، الأَخير نادر: قَضى له بالغيب
2.     الكاهِنُ الذي يَتعاطي الخبرَ عن الكائنات في مستقبل الزمان ويدَّعي معرفة الأَسرار،
3.    والعرب تسمي كل من تعاطى علماً دقيقاً كاهِناً، ومنهم من كان يسمي المنجم والطبيبَ كاهناً
لسان العرب
● -    كهن: الكاهنُ: معروف. كَهَنَ له يَكْهَنُ ويكهُنُ وكَهُنَ كَهانةً   وتكَهَّنَ تكَهُّناً وتَكْهِيناً، الأَخير نادر: قَضى له بالغيب. الأَزهري:   قَلَّما يقال إِلا تكَهَّنَ الرجلُ. غيره: كَهَن كِهانةً مثل كَتَب يكتُب   كِتابة إِذا تكَهَّنَ، وكَهُن كَهانة إِذا صار كاهِناً. ورجل كاهِنٌ من   قوم كَهَنةٍ وكُهَّان، وحِرْفتُه الكِهانةُ. وفي الحديث: نهى عن حُلْوان   الكاهن؛ قال: الكاهِنُ الذي يَتعاطي الخبرَ عن الكائنات في مستقبل الزمان   ويدَّعي معرفة الأَسرار، وقد كان في العرب كَهَنةٌ كشِقٍّ وسطيح وغيرهما،   فمنهم من كان يَزْعُم أَن له تابعاً من الجن ورَئِيّاً يُلقي إِليه   الأَخبار، ومنهم من كان يزعم أَنه يعرف الأُمور بمُقدِّمات أَسباب يستدل بها   على مواقعها من كلام من يسأَله أَو فعله أَو حاله، وهذا يخُصُّونه باسم   العَرَّاف كالذي يدَّعي معرفة الشيء المسروق ومكان الضالة ونحوهما. وما   كان فلانٌ كاهِناً ولقد كَهُنَ. وفي الحديث: من أَتى كاهِناً أَو عَرَّافاً   فقد كَفَر بما أُنزِل على محمد أَي من صَدَّقهم. ويقال: كَهَن لهم إِذا   قال لهم قولَ الكَهَنة. قال الأَزهري: وكانت الكَهانةُ في العرب قبل مبعث   سيدنا رسول الله، صلى الله عليه وسلم، فلما بُعث نَبِيّاً وحُرِسَت   السماء بالشُّهُب ومُنِعت الجنُّ والشياطينُ من استراق السمع وإِلقائه إِلى   الكَهَنةِ بطل علم الكَهانة، وأَزهق الله أَباطيلَ الكُهَّان بالفُرْقان   الذي فَرَقَ الله، عز وجل، به بين الحق والباطل، وأَطلع الله سبحانه   نبيه، صلى الله عليه وسلم، بالوَحْيِ على ما شاءَ من علم الغُيوب التي عَجَزت   الكَهنةُ عن الإِحاطة به، فلا كَهانةَ اليوم بحمد الله ومَنِّه وإِغنائه   بالتنزيل عنها. قال ابن الأَثير: وقوله في الحديث من أَتى كاهناً، يشتمل   على إِتيان الكاهن والعرَّاف والمُنَجِّم. وفي حديث الجَنين: إِنما هذا   من إِخوان الكُهَّان؛ إِنما قال له ذلك من أَجل سَجْعِه الذي سَجَع، ولم   يَعِبْه بمجرّد السَّجْع دون ما تضمَّن سَجْعُه من الباطل، فإِنه قال:   كيف نَدِيَ من لا أَكَلَ ولا شَرِب ولا اسْتَهلَّ ومثل ذلك يُطَلّ، وإِنما   ضرَب المثل بالكُهَّان لأَنهم كانوا يُرَوِّجون أَقاويلهم الباطلة   بأَسجاع تروق السامعين، ويسْتَمِيلون بها القلوب، ويَستصغون إِليها الأَسْماع،   فأَما إِذا وَضَع السَّجع في مواضعه من الكلام فلا ذمَّ فيه، وكيف   يُذَمُّ وقد جاءَ في كلام سيدنا رسول الله، صلى الله عليه وسلم، كثيراً، وقد   تكرر ذكره في الحديث مفرداً وجمعاً واسماً وفعلاً. وفي الحديث: إِن   الشياطين كانت تَسْترِقُ السمعَ في الجاهلية وتُلقيه إِلى الكَهَنة، فتَزيدُ فيه   ما تزيدُ وتَقْبلُه الكُفَّار منهم. والكاهِنُ أَيضاً في كلام العرب   (*   قوله «والكاهن أيضاً إلخ» ويقال فيه: الكاهل باللام كما في التكملة) :   الذي يقوم بأَمر الرجل ويَسْعى في حاجته والقيام بأَسبابه وأَمر حُزانته.   والكاهِنان: حَيَّان. الأَزهري: يقال لقُرَيْظة والنَّضير الكاهِنانِ،   وهما قَبِيلا اليهود بالمدينة، وهم أَهل كتاب وفَهْمٍ وعلم. وفي حديثٍ   مرفوع: أن النبي، صلى الله عليه وسلم، قال: يخرج من الكاهِنَين رجلٌ قرأُ   القرآن قراءة لا يقرأُ أَحد قراءته؛ قيل: إِنه محمد بن كعب القُرَظِيّ وكان   من أَولادهم، والعرب تسمي كل من تعاطى علماً دقيقاً كاهِناً، ومنهم من   كان يسمي المنجم والطبيبَ كاهناً.
مقاييس اللغة:
(كهن) الكاف والهاء والنون كلمةٌ واحدة. وهي الكاهن، وقد تكهَّنَ يَتَكهَّن. والله أعلم.
القاموس المحيط:
كَهَنَ له، كمَنَعَ ونَصَر وكَرُمَ، كَهانَةً، بالفتح، وتَكَهَّنَ تَكَهُّناً قَضَى له بالغَيْبِ، فهو كاهِنٌ
ج: كَهَنَةٌ وكُهَّانٌ، وحِرْفَتُه: الكِهانَةُ، بالكسر. والكاهِنُ: مَن يَقومُ بأمْرِ الرَّجُلِ، ويَسْعَى في حاجَتِه. والمُكاهَنَةُ: المُحاباةُ. والكاهِنانِ: حَيَّانِ.
تاج العروس:
( كهن له كمنع ونصر وكرم كهانة بالفتح وتكهن تكهنا ) وتكهينا الاخير نادر ( قضى له بالغيب ) وقال الازهرى فلما يقال الا تكهن الرجل وقال غيره كهن كهانه بالكسر إذا تكهن وكهن كهانة إذا صار كاهنا وفى التوشيح الكهانة بالفتح ويجوز الكسر ادعاء علم الغيب
ومثله في ضوء النبراس وافعال ابن القطاع والارشاد ( فهو كاهن ج كهنة ) محركة ( وكهان ) كرمان ( وحرفته الكهانة بالكسر ) وهو على القياس وفى الحديث نهى عن حلوان الكاهن قال ابن الاثير الكاهن الذى يتعالى الخبر عن الكائنات في مستقبل الزمان ويدعى معرفة الاسرار وقد كان في العرب كهنة كشق وسطيح وغيرهما فمنهم من كان يزعم ان له تابعا من الجن ورئيا يلقى إليه الاخبار ومنهم من كان زعم انه يعرف الامور بمقدمات اسباب يستدل بها على مواقعها بكلام من يساله أو فعله اوحاله وهذا يخصونه باسم العراف كالذى يدعى معرفة الشى المسروق ومكان الضالة ونحوها وفى الحديث من اتى كاهنا أو عرافا فقد كفر بما انزل على محمد صلى الله تعالى عليه وسلم أي من صدقهم وفى حديث الجنين انما هذا من اخوان الكهان ( والكاهن ) ايضا ( من يقوم بامر الرجل ويسعى في حاجته ) والقيام باسبايه وامر حزانته وفى الحديث استاذنه رجل في الجهاد فقال له هل في اهلك من كاهل هكذا قيده الوقشى بفتح الهاء وقال ابن الاعرابي انما لفظ الحديث من كاهن وغيره الراوى وكاهن الرجل من يخلفه في اهله يقوم بامر هم بعده هكذا في الروض ( والمكاهنة المحاباة والكاهنان حيان ) من العرب قال الازهرى هما قريظة والنضير قبيلا اليهود بالمدينة وهم اهل كتاب وفهم وعلم ومنه الحديث يخرج من الكاهنين رجل يقرا القرآن لا يقروه احد قراءته قيل انه محمد بن كعب القرظى وكان من اولادهم * ومما يستدرك عليه كهن لهم إذا اقال لهم قول الكهنة وكذا كل من يتعاطى علما دقيقا والكهان كثير

### Türkçe

كهن
**كَهَنَ** - **يَكْهَنُ** (**كَهَنَ** - **يَكْهُنُ**) - **كَاهِن**
**كَهَنَ** - **يَكْهَنُ** (**كَهَنَ** - **يَكْهُنُ**) + **كائن** + **خبراً**: önceki ya da geçmiş ya da şimdiki ya da geleceğe ait gaybı haber verir; ve talih ya da şansı haber verir.
**كَاهِن**: “ **كَهَنَ** - **يَكْهَنُ** ”dan ism-i fâil, sıfat-ı müşebbehe: haber veren, kâhin.
**تَكَهَّنَ** - **يَتَكَهَّنُ**: “ **كَهَنَ** - **يَكْهَنُ** ” fiilini, tekrar ve şiddet yönüyle, öznel biçimde yapar: gaybı ve talihi ve şansı bilsin diye kâhinlik etmeye çalışır.

Ve lafız, “bir varlıktan diğerine, söz ya da telaffuz olmaksızın, remizle ya da telkinle ya da ilhamla ya da vesveseyle bilgi nakletme” lafızları grubuna mensuptur; bunlar:
**وَحَى** - **يَحِيْ**، **خَالَ** - **يَخَالُ**، **كَهَنَ** - **يَكْهَنُ** (**كَهَنَ** - **يَكْهُنُ**)، **حَلَمَ** - **يَحْلُمُ**، **لَهِمَ** - **يَلْهَمُ**، **وَسْوَسَ** - **يُوَسْوِسُ**

kâhin
﴿“Öyleyse hatırlat; Rabbinin nimetiyle sen bir **كاهن** de değilsin, bir deli de.” (29)﴾ et-Tûr ﴿“Ve bir **كاهن** sözü de değildir; ne az hatırlıyorsunuz.” (42)﴾ el-Hâkka

Muhtârü’s-Sıhâh
● [**كهن**] ك ه ن: **الكَاهِنُ** bilinir; çoğulu **كُهَّانٌ** ve **كَهَنَةٌ**’dir. Ve “yazdı” bâbından **كَهَنَ** olmuştur; yani **تَكَهَّنَ**. Ve “zarf oldu” bâbından **كَهُنَ**; yani kâhin oldu.

er-Râgıb
khn
- **الكاهن**: gizli geçmiş haberlere bir tür zan ile haber veren kimsedir; ve **العراف** da geleceğe dair haberlere bunun gibi bir tarz üzere haber verendir. Ve bu iki sanat zan üzerine bina edildiği için—ki yanılır ve isabet eder—(sallallahu aleyhi ve sellem) dedi: “Kim bir **عراف**a veya bir **كاهن**e gelir de onun söylediğini tasdik ederse, Ebu’l-Kâsım’a indirileni inkâr etmiş olur.” (Hadis: Ebû Hureyre’den, Nebî (sallallahu aleyhi ve sellem)’den: “Kim bir **كاهن**e veya bir **عراف**a gelir de onun söylediğini tasdik ederse, Muhammed’e (sallallahu aleyhi ve sellem) indirileni inkâr etmiş olur.” Ahmed 2/429; Ebû Dâvûd, et-Tıbb, (3904) (bk. Meʿâlimü’s-sünen 4/228); Hâkim 1/8, “ikisinin şartına göre sahihtir” dedi; Tirmizî: Hayızlıya gelmenin yasaklanması bâbı (bk. ʿÂriżatü’l-aḥveżî 1/217); Hâfız el-ʿIrâkî Emâlî’sinde: sahih hadis. Ve bk. Şerḥu’s-sünne 12/181). Ve denir: **كهن** falan **كهانة**: eğer bunu yaparsa; ve **كهن**: eğer bununla ihtisaslaşırsa; ve **تكهن**: eğer bunu tekellüf ederse (bk. el-Beṣâʾir 4/398). Yüce Allah dedi: ﴿“Ve bir **كاهن** sözü de değildir; ne az hatırlıyorsunuz.”﴾ [el-Hâkka/42].

Lisân’ın özeti:
1. **الكاهنُ**: bilinir. **كَهَنَ** ona **يَكْهَنُ** ve **يكهُنُ**; ve **كَهُنَ** **كَهانةً**; ve **تكَهَّنَ** **تكَهُّناً** ve **تَكْهِيناً**; sonuncusu nadirdir: ona gayb ile hükmetti.
2. **الكاهِنُ**: zamanın geleceğinde varlıklar hakkında haberi üstlenen ve sırları bilme iddiasında bulunan kimsedir.
3. Araplar, ince bir ilmi üstlenen her kimseye **كاهِناً** der; onlardan kimi, müneccimi ve tabibi **كاهناً** diye adlandırırdı.

Lisânü’l-ʿArab
● - **كهن**: **الكاهنُ**: bilinir. **كَهَنَ** ona **يَكْهَنُ** ve **يكهُنُ**; ve **كَهُنَ** **كَهانةً**; ve **تكَهَّنَ** **تكَهُّناً** ve **تَكْهِيناً**; sonuncusu nadirdir: ona gayb ile hükmetti. el-Ezherî: pek az denir; ancak “adam **تكَهَّنَ** etti.” Başkası: **كَهَن** **كِهانةً**; “yazdı yazar” gibi, “yazma” (kitâbe) misali; eğer **تكَهَّنَ** ederse. Ve **كَهُن** **كَهانة**: eğer kâhin olursa. Ve bir adam **كاهِنٌ**, **كَهَنةٍ** ve **كُهَّان** kavminden; mesleği **الكِهانةُ**’dir. Hadiste: **حُلْوان الكاهن**’den nehyetti; dedi ki: **الكاهِنُ** zamanın geleceğinde varlıklar hakkında haberi üstlenen ve sırları bilme iddiasında bulunan kimsedir. Araplarda **كَهَنةٌ** vardı; Şıkk, Satîh ve başkaları gibi. Onlardan kimi, kendisine cinlerden bir tâbi‘ ve bir **رَئِيّ** olduğunu, haberleri ona attığını iddia ederdi; onlardan kimi de, kendisine soranın sözü yahut fiili yahut hâliyle, yerlerine delalet ettiği sebep mukaddimeleriyle işleri bildiğini iddia ederdi. Ve bunu, çalınan şeyin bilgisi ve kayıp malın yeri ve benzerlerini bildiğini iddia eden gibi, **العَرَّاف** adıyla tahsis ederler. Ve falan kâhin değildi; hâlbuki **كَهُنَ** oldu. Hadiste: “Kim bir **كاهِناً**a yahut bir **عَرَّافاً**a gelirse, Muhammed’e indirilenle küfre girmiştir”; yani onları tasdik eden. Ve denir: **كَهَن** onlara: eğer onlara kâhinlerin sözünü söylerse. el-Ezherî dedi: **الكَهانةُ** Araplarda, Efendimiz Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem)’in gönderilişinden önce vardı; o Nebî olarak gönderilince, gök şihaplarla korunup cinler ve şeytanlar dinlemeyi çalmaktan ve onu **الكَهَنةِ**’ye atmakdan men edilince, **الكَهانة** ilmi bâtıl oldu. Ve Allah, hak ile bâtılı ayırdığı Furkân ile **الكُهَّان**ın bâtıllarını yok etti. Ve Allah Teâlâ, Nebîsini (sallallahu aleyhi ve sellem), **الوَحْيِ** ile, kâhinlerin kuşatmaya güç yetiremediği gayb ilimlerinden dilediğine muttali kıldı. Artık bugün, Allah’a hamd, O’nun lütfu ve onu tenzîl ile ondan müstağni kılmasıyla, **كَهانة** yoktur. İbnü’l-Esîr dedi: Hadisteki “kim bir **كاهناً**a gelirse” sözü, kâhin ve **العرَّاف** ve **المُنَجِّم**e gelmeyi kapsar. Cenîn hadîsinde: “Bu ancak **الكُهَّان**ın kardeşlerindendir”; bunu ona, yaptığı **سَجْع** sebebiyle söyledi; sırf **السَّجْع** ile onu ayıplamadı; bilakis **سَجْع**ının içerdiği bâtıl sebebiyle. Çünkü dedi: “Ne yedi ne içti ne de ses çıkardı; bunun gibisi heder edilir mi; nasıl diyet ödeyelim?” Ve kâhinlerle misal vurdu; çünkü onlar bâtıl sözlerini, dinleyenlere hoş gelen secilerle revaçlandırır, kalpleri onunla meylettirir, kulakları ona küçük görürlerdi. Ama sec‘i sözün yerlerine koyarsa, onda zem yoktur; nasıl zemmedilsin ki, Efendimiz Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem)’in كلامında çokça gelmiştir; ve hadiste, müfred ve cem‘, isim ve fiil olarak, zikri tekrar etmiştir. Hadiste: “Şeytanlar cahiliyede sem‘ı çalar, onu **الكَهَنة**’ye atardı; ona kattığını katardı; kâfirler de onlardan onu kabul ederdi.” Ve **الكاهِنُ** Arapların كلامında ayrıca: (* “ve **الكاهن** ayrıca…” sözü; tekmilede olduğu üzere, **الكاهل** لام ile de denir): adamın işini gören, ihtiyacında koşan; sebeplerinin ve hazinesinin işinin yürütülmesi. Ve **الكاهِنان**: iki haydır. el-Ezherî: **قُرَيْظة** ve **النَّضير**e **الكاهِنانِ** denir; onlar Medine’de iki Yahudi kabilesidir; onlar kitap, anlayış ve ilim ehlidir. Ve merfû bir hadiste: Nebî (sallallahu aleyhi ve sellem) dedi ki: “**الكاهِنَين**’den, Kur’an’ı bir okuyuşla okuyan bir adam çıkar; hiç kimse onun okuyuşu gibi okumaz.” Denildi ki: o, Muhammed b. Ka‘b el-Kurazî’dir; onların evlatlarındandı. Ve Araplar, ince bir ilmi üstlenen her kimseye **كاهِناً** der; onlardan kimi, müneccimi ve tabibi **كاهِناً** diye adlandırırdı.

Maqâyîsü’l-luġa:
(**كهن**) **الكاف** ve **الهاء** ve **النون** tek bir kelimedir. O da **الكاهن**dir. Ve **تَكَهَّنَ** **يَتَكهَّن**. Allah daha iyi bilir.

el-Qâmûsü’l-muḥîṭ:
**كَهَنَ** ona, **مَنَعَ** ve **نَصَر** ve **كَرُمَ** gibi; **كَهانَةً** (fetha ile); ve **تَكَهَّنَ** **تَكَهُّناً**: ona gayb ile hükmetti; o halde o **كاهِنٌ**dir.
Çoğulu: **كَهَنَةٌ** ve **كُهَّانٌ**; mesleği: **الكِهانَةُ** (kesra ile). Ve **الكاهِنُ**: adamın işini gören ve ihtiyacında koşan kimse. Ve **المُكاهَنَةُ**: kayırma. Ve **الكاهِنانِ**: iki haydır.

Tâcü’l-ʿArûs:
(**كهن** ona, **منع** ve **نصر** ve **كرم** gibi; **كهانة** fetha ile; ve **تكهن** **تكهنا**) ve **تكهينا**; sonuncusu nadirdir: ona gayb ile hükmetti. el-Ezherî dedi: pek az denir; ancak adam **تكهن** etti. Başkası dedi: **كهن** **كهانه** kesra ile: eğer **تكهن** ederse; ve **كهن** **كهانة**: eğer kâhin olursa. Ve et-Tevşîḥ’te: **الكهانة** fetha ile; kesra da caizdir: gayb ilmini iddia etmektir.
Ve bunun misli: Ḍavʾu’n-nebrâs’ta ve İbnü’l-Kattâʿ’ın **افعال**’ında ve el-İrşâd’da. (O halde o **كاهن**dir; çoğulu **كهنة**) harekeli; (ve **كهان**) **كرمان** gibi. (Mesleği **الكهانة** kesra ile) ve o kıyasa göredir. Hadiste: **حلوان الكاهن**’den nehyetti. İbnü’l-Esîr dedi: **الكاهن** zamanın geleceğinde varlıklar hakkında haberi üstlenen ve sırları bilme iddiasında bulunan kimsedir. Araplarda **كهنة** vardı; Şıkk, Satîh ve başkaları gibi. Onlardan kimi, kendisine cinlerden bir tâbi‘ ve bir **رَئِيّ** olduğunu, haberleri ona attığını iddia ederdi; onlardan kimi de, kendisine soranın sözü yahut fiili yahut hâliyle, yerlerine delalet ettiği sebep mukaddimeleriyle işleri bildiğini iddia ederdi. Ve bunu, çalınan şeyin bilgisi ve kayıp malın yeri ve benzerlerini iddia eden gibi, **العراف** adıyla tahsis ederler. Hadiste: “Kim bir **كاهنا**a yahut bir **عرافا**a gelirse, Muhammed’e (Allah Teâlâ ona salât etsin) indirilenle küfre girmiştir”; yani onları tasdik eden. Cenîn hadîsinde: “Bu ancak **الكهان**ın kardeşlerindendir.” (Ve **الكاهن**) ayrıca: (adamın işini gören ve ihtiyacında koşan kimse) ve sebeplerinin ve hazinesinin işinin yürütülmesi. Hadiste: bir adam cihadda izin istedi; ona dedi ki: “Ehlinde **كاهل**den biri var mı?” Vakşî bunu **الهاء**’nın fethasıyla kaydetti. İbnü’l-A‘râbî dedi: hadisin lafzı ancak “**كاهن**”dir; başkası ise râvîdir. Ve adamın **كاهن**i: ehlinde onun ardından kalan, onların işini ondan sonra gören kimsedir; er-Ravż’da böyle. (Ve **المكاهنة**: kayırma; ve **الكاهنان**: iki haydır) Araplardan. el-Ezherî dedi: onlar Medine’de iki Yahudi kabilesi **قريظة** ve **النضير**’dir; onlar kitap, anlayış ve ilim ehlidir. Ve ondan hadistir: “**الكاهنين**’den bir adam çıkar; Kur’an’ı öyle okur ki, hiç kimse onun okuyuşu gibi okumaz.” Denildi ki: o, Muhammed b. Ka‘b el-Kurazî’dir; onların evlatlarındandı. * Ve buna müstedrek olarak: **كهن** onlara: eğer onlara kâhinlerin sözünü söylerse; ve yine, ince bir ilmi üstlenen her kimse; ve **الكهان** çoktur.
