# كوب — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D9%88%D8%A8/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%83%D9%88%D8%A8/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [كوب](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D9%88%D8%A8.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: كوب

الكوب، بالضم: كوز لا عروة له، قال عدي بن زيد:
  متكئا تصفـق أبـوابـه                      يسعى عليه العبد بالكوب المستدير الرأس الذي لا خرطوم له. وفي بعض الأمهات: لا أذن له، وهو قول الفراء؛ ج أكواب وفي التنزيل العزيز:  وأكواب موضوعة  ، وفيه:  يطاف عليهم بصحاف من ذهب وأكواب  ، وأنشد يصف منجنونا.

  يصب أكوابا على أكواب                      تدفقت من مائها الجوابي عن ابن الأعرابي: كاب، يكوب، إذا شرب به، أي: بالكوب، كاكتاب، وكذلك: كاز، يكوز، واكتاز. والكوب، محركة: دقة العنق، وعظم الرأس، عنه أيضا. والكوبة: الحسرة على ما فات. ظاهره أنه بالفتح، وقيده الصاغاني بالضم مجودا. في الحديث  إن الله حرم الخمر والكوبة. قال أبو عبيد: أما الكوبة بالضم، فإن محمد بن كثير أخبرني أن الكوبة النرد في كلام أهل اليمن. ومثله قال ابن الأثير أو الشطرنج بكسر الشين المعجمة، سيأتي بيانه في الجيم. وفي بعض النسخ بزيادة الهاء في آخره. في الصحاح: الكوبة: الطبل الصغير المخصر. قيل: الكوبة الفهر. بالكسر: الحجر الصغير قدر ملء الكف. قيل: هو البربط، ومنه حديث علي، رضي الله عنه  أمرنا بكسر الكوبة والكنارة والشياع  والتكويب: دق الشيء بالفهر، نقله الصاغاني. وكابة: ع ببلاد بني تميم، أو ماء من وراء نباج بني عامر: وكوبان، بالضم، ة، وفي نسخة موضع بمرو، معرب عن جوبان. وكوبانان، بالضم: ة بأصفهان. وكوبنان بالضم: أيضا: د، م أي: بلد معروف.

### Türkçe

**الكوب**، ötre ile: kulpu olmayan testi; Adî b. Zeyd dedi ki:
  Yaslanmış olarak kapılarını çarpar                      köle onun üzerine, başı yuvarlak, hortumu olmayan **الكوب** ile koşar. Bazı ana nüshalarda: “kulağı yoktur”; bu, el-Ferrâ’nın sözüdür; çoğulu **أكواب**’dır. Aziz tenzilde:  **وأكواب موضوعة**  ; onda:  **يطاف عليهم بصحاف من ذهب وأكواب**  ; ve bir mecnunu vasfederek inşad etti.

  Kadehler döker kadehler üzerine                      havuzlar, suyundan taşarak aktı. İbnü’l-A‘râbî’den: **كاب**، **يكوب**: onunla içtiği zaman; yani: **بالكوب** ile; **كاكتاب** gibi. Yine: **كاز**، **يكوز** ve **اكتاز**. Ve **الكوب**، harekeli: boynun inceliği ve başın büyüklüğü; yine ondan. Ve **الكوبة**: geçen şeye (kaçırılana) karşı hasret. Zâhiri, onun fetha ile olduğudur; es-Sağânî onu ötre ile, iyi (sahih) olarak kayıtladı. Hadiste:  **إن الله حرم الخمر والكوبة**  . Ebû Ubeyd dedi ki: **الكوبة** ötre ile olana gelince, Muhammed b. Kesîr bana haber verdi ki **الكوبة** Yemen ehlinin sözünde tavladır. Bunun benzerini İbnü’l-Esîr söyledi; yahut **الشطرنج** (mu‘ceme **الشين**’in kesresiyle); onun beyanı **الجيم**’de gelecektir. Bazı nüshalarda sonunda **الهاء**’nin ziyadesiyle. **الصحاح**’ta: **الكوبة**: belinden daraltılmış küçük davul. Denildi: **الكوبة** **الفهر**’dir. Kesre ile: avuç dolusu miktarında küçük taş. Denildi: o **البربط**’tır; ondan Ali’nin hadisi, Allah ondan razı olsun:  **أمرنا بكسر الكوبة والكنارة والشياع**  . Ve **التكويب**: şeyi **بالفهر** ile dövmektir; es-Sağânî nakletti. Ve **كابة**: Benî Temîm beldesinde bir yer; yahut Benî Âmir’in Nebâc’ının ötesinden bir su: ve **كوبان**, ötre ile, **ة**: ve bir nüshada Merv’de bir yer; **جوبان**’dan muarreb. Ve **كوبانان** ötre ile: İsfahan’da **ة**. Ve **كوبنان** ötre ile: yine: **د**، **م** yani: bilinen bir belde.
