# كوث (ك-و-ث) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D9%88%D8%AB
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%83%D9%88%D8%AB

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ك - و - ث
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 5 sözlük

## Sözlükler (5)

### [Tehzîbu'l-Luğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D9%88%D8%AB/sozluk/tehzib.md) — Ezherî · 10. yy

ك ث ( و ا ي ء )
كثأ ، كوث ، كوثى ، وكث : ( مستعملة ) .
وكث : قال الليث : الوِكَاثُ : ما يُسْتَعْجَلُ به للغَدَاءِ ، تقولُ : اسْتَوْكَثْنَا أي أَكَلْنَا شيئاً نتَبَلّغُ به إلى وقت الغَدَاءِ .
( قلت ) : لم أسمعْ لغير الليث في الوِكاثِ شيئاً ، وأَرْجُو أَنْ يكونَ أَخَذَه عن الثِّقَاتِ .
كثأ : ( أبو عبيد عن الأصمعي ) : كَثَأَ اللَّبَنُ وكَثَعَ إذا خَثَرَ وَعَلاَهُ دَسَمُهُ وهو الكَثْأَةُ والكَثْعَةُ .
وقال أبو زيد : كَثَأَتِ القِدْرُ إذا أَزْبَدَتْ للغَلْيِ .
وقال الأمويّ : كَثَأَ النَّبْتُ والوَبَرُ فهو كاثىءٌ إذا طَلَع .
وقال أبو مالك : الكَثَاةُ بلا هَمْزٍ ، وكَثاً كثيرٌ ، وهو الأيْهُقَانُ والنَّهَقُ ، كُلُّه واحدٌ .
كوث : قال النَّضْرُ : كَوَّثَ الزَّرْعُ تَكْوِيثاً إذا صارَ أَرْبَعَ ورَقَاتٍ وخَمْسَ ورَقَاتٍ ، وهو الكَوْثُ .
( قلت ) : وأَرَى المَقْطُوعَ الذي يُلْبَسُ القَدَمَ سُمِّيَ كَوْثاً تشبيهاً بكَوْثِ الزَّرْعِ ، ويقال له : القَفْشُ ، وهو مُعَرَّبٌ .
وأَمَّا كُوثَى التي بالسَّوَادِ فهي قَرْيَةٌ .
حدثَنَا محمدُ بنُ إسحاقَ السَّعْدِيُّ عن الرَّمَادِيِّ عن عبد الرزاقِ عن مَعْمَرٍ عن أَيُّوبَ عن محمدِ بنِ سِيرِينَ : قال سمعت عبيدة يقول : سَمعْتُ عَلِيّاً يَقُولُ : من كان سائلاً عن نِسْبَتِنَا فإِنَّا نَبَطٌ من كُوثى .
ورُوِي عن ابن الأعرابي أنه قال : سألَ رَجْلٌ عَلِيّاً : أَخْبِرنِي يا أمِيرَ المُؤْمِنينَ عن أَصْلِكُمْ مَعَاشِرَ قُرَيْشٍ فقال : نحنُ قَوْمٌ من كُوثَى .
قال ابن الأعرابي : واخْتَلَفَ الناسُ في : نحن من كُوثى . فقال قومٌ : أَرَادَ : كُوثى : السَّوَاد التي وُلِدَ بها إبراهيمُ .
وقال آخَرُونَ : أَرَادَ عليّ بقوله كُوثى : مَكَّةَ ، وذلك أَنَّ محلَّةِ بَنِي عَبْدِ الدَّارِ يقال
لها : كُوثى ، فأراد عليّ أَنّا مَكِّيُّونَ أُمِّيُّونَ من أُمِّ القُرَى وأنشد :
لَعَنَ اللَّهُ مَنْزِلاً بَطْنَ كُوثى
ورمَاه بالفَقْرِ والإمْعَارِ
ليس كُوثَى العِرَاقِ أَعْني ولكنْ
كُوثَةَ الدَّارِ دَارِ عَبْدِ الدَّارِ
( قلت ) : والقَوْلُ : هو الأوَّلُ ، لقول عليّ رضي الله عنه : فإِنَّا نَبَطٌ من كُوثَى ، ولو أرادَ كُوثَى مكَّةَ لما قال : نَبَطٌ ، وكوثَى العِرَاقِ هي سُرَّةُ السَّوَادِ ، وأرادَ على أَنَّ أَبَانَا إبراهيمَ كانَ من نَبَطِ كُوثى وأنَّ نَسَبنَا إليه .
ونحو ذلك قال ابن عباس : نَحْنُ مَعَاشِرَ قُرَيْش حَيٌّ من النَّبَطِ من أَهْل كُوثى .
( قلت ) : وهذا من عليَ وابن عباس رحمهما الله تَبَرُّؤٌ من الفَخْرِ بالأنْسَابِ ورَدْعٌ عن الطَّعْنِ فيها وتَحْقِيقٌ لقول الله جل وعزّ : ( لِتَعَارَفُو ( صلى الله عليه وسلم )
1764 اْ إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عَندَ اللَّهِ ) ( الحجرات : 13 ) .

##### Türkçe

ك ث ( **و ا ي ء** )
**كثأ** , **كوث** , **كوثى** , ve **وكث** : (kullanılan) .

**وكث** : Leys dedi: **الوِكَاثُ**: öğle yemeği için onunla acele edilen şeydir; dersin ki: **اسْتَوْكَثْنَا** yani öğle yemeği vaktine kadar onunla geçineceğimiz bir şey yedik.

( Dedim ): **الوِكاثِ** hakkında Leys’ten başkasından bir şey işitmedim; ve umarım ki onu güvenilirlerden almıştır.

**كثأ** : (Ebû Ubeyd, Asmaî’den): **كَثَأَ اللَّبَنُ** ve **كَثَعَ**; pıhtılaştığı ve yağının üstüne çıktığı zaman; o, **الكَثْأَةُ** ve **الكَثْعَةُ**’dır.

Ebû Zeyd dedi: **كَثَأَتِ القِدْرُ**; kaynamadan dolayı köpürdüğü zaman.

Emevî dedi: **كَثَأَ النَّبْتُ** ve **الوَبَرُ**; çıktığı zaman, o **كاثىءٌ**’dür.

Ebû Mâlik dedi: **الكَثَاةُ** hemzesizdir; ve **كَثاً** çoktur; o **الأيْهُقَانُ** ve **النَّهَقُ**tur; hepsi birdir.

**كوث** : Nadr dedi: **كَوَّثَ الزَّرْعُ تَكْوِيثاً**; dört yaprak ve beş yaprak hâline geldiği zaman; o, **الكَوْثُ**tur.

( Dedim ): Ve ayağa giyilen kesik (şey)in, ekinin **كَوْثِ**una benzetme olarak **كَوْثاً** diye adlandırıldığını görüyorum; ve ona **القَفْشُ** denir; o, Arapçalaştırılmıştır.

Ve **كُوثَى**’ya gelince; Sevâd’daki, o bir köydür.

Bize Muhammed b. İshâk es-Sa‘dî, er-Ramâdî’den; o, Abdürrezzâk’tan; o, Ma‘mer’den; o, Eyyûb’dan; o, Muhammed b. Sîrîn’den haber verdi: dedi: Ubeyde’yi şöyle derken işittim: Ali’yi şöyle derken işittim: “Nisbetimiz hakkında soran kimse; şüphesiz biz **كُوثى**’dan Nabat’ız.”

İbnü’l-A‘râbî’den rivayet olundu ki şöyle dedi: Bir adam Ali’ye sordu: “Bana haber ver ey müminlerin emîri, siz Kureyş topluluğu, aslınız hakkında.” Dedi ki: “Biz **كُوثَى**’dan bir kavimiz.”

İbnü’l-A‘râbî dedi: İnsanlar “Biz **كُوثى**’danız” hakkında ihtilaf ettiler. Bir kavim dedi: “Murad etti: İbrâhim’in orada doğduğu Sevâd olan **كُوثى**.”

Ve başkaları dedi: Ali, **كُوثى** sözleriyle Mekke’yi murad etti; çünkü Benî Abdüddâr mahallesine **كُوثى** denir; Ali murad etti ki biz Mekkeliyiz, ümmîyiz, Ümmü’l-Kurâ’dan; ve inşad etti:

“Allah lânet etsin, Batn **كُوثى** menzilini,
ve onu fakirlik ve yoksunlukla attı.

Irak’ın **كُوثَى**’sını kastediyorum değil; fakat
**كُوثَةَ الدَّارِ**, Abdüddâr’ın yurdu.”

( Dedim ): Söz, birincisidir; Ali’nin رضي الله عنه “Şüphesiz biz **كُوثَى**’dan Nabat’ız” sözü sebebiyle; eğer Mekke **كُوثَى**’sını murad etseydi “Nabat” demezdi. Ve Irak’ın **كُوثَى**’sı Sevâd’ın göbeğidir; ve Ali murad etti ki babamız İbrâhim, **كُوثى** Nabat’ındandı ve nesebimiz ona(dır).

Buna benzerini İbn Abbâs dedi: “Biz Kureyş topluluğu, **كُوثى** ehli Nabat’tan bir hayyız.”

( Dedim ): Bu, Ali ve İbn Abbâs’tan—Allah onlara rahmet etsin—neseblerle övünmeden beri oluş ve onlarda ayıplamadan alıkoyuş ve Allah جل وعزّ’ün sözünün tahkikidir: ( **لِتَعَارَفُو** ( صلى الله عليه وسلم )
1764 اْ **إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عَندَ اللَّهِ** ) (Hucurât: 13).

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D9%88%D8%AB/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

كُوثى من أسماء مَكة؛ عن كراع. التهذيب: الكُوثى القصير،
والكُوثِيُّ مثله. النَّضْرُ: كَوَّثَ الزرعُ تكويثاً إِذا صار أَربَعَ وَرَقاتٍ، وخمسَ ورقاتٍ، وهو الكَوْثُ. وقال أَبو منصور: وكأَنَّ المقطوعَ الذي يُلْبَسُ الرِّجْلَ، سمي كَوْثاً، تشبيهاً بكَوْثِ الزَّرْع، ويقال له: القَفْشُ، وكأَنه مُعَرَّبٌ. قال: وأَما كُوثى التي بالسَّوَاد، فما أُراها عربية، ولقد قال محمد بن سيرين: سمعت عبيدة يقول سمعت عليّاً، عليه السلام، يقول: من كان سائِلاً عن نِسْبَتِنا، فإِنا نَبَطٌ من كُوثى. وروي عن ابن الأَعرابي أَنه قال: سأَل رجلٌ عليّاً، عليه السلام، فقال: أَخبرني، يا أَمير المؤْمنين، عن أَصلكم، معاشرَ قُرَيْشٍ، فقال: نحن قومٌ من كُوثى. واختلف الناسُ في قوله: نحن قوم من كُوثى، فقالت طائفة: أَراد كُوثى العِراق، وهي سُرَّةُ السَّوادِ التي ولد بها إِبراهيم، عليه السلام؛ وقال آخرون: أَراد كُوثى مَكَّةَ، وذلك أَن مَحلَّةَ بني عبد الدَّار لها كُوثى، فأَراد عليٌّ: انّا مَكِّيُّونَ أُمِّيُّون، من أُمِّ القُرَى؛ وأَنشد حسان: لَعَنَ اللهُ مَنزِلاً بَطْنَ كُوثى،
ورماه بالفَقْرِ والإِمْعارِ
ليس كُوثى العِراقِ أَعني، ولكِنْ
كُنْثَةَ الدارِ، دارِ عَبْد الدارِ
أَمْعَرَ الرجلُ إِذا افْتَقَر. قال أَبو منصور: والقولُ الأَوَّل هو الأَدلُّ لقول عليّ عليه السلام: فإِنَّا نَبَطٌ من كُوثى، ولو أَراد كُوثى مكة، لَما قال نَبَطٌ، وكُوثى العِراقِ هي سُرَّةُ السَّوادِ من مَحالِّ النَّبَطِ، وإِنما أَراد عليه السلام، أَن أَبانا إِبراهيمَ كان من نَبَطِ كُوثى وأَنَّ نسبنا انتَهى إِليه، ونحْوَ ذلك؛ قال ابنُ عباس: نحنُ معاشِرَ قُرَيش حَيٌّ من النَّبَط، مِن أَهل كُوثى، والنَّبَطُ من أَهل العِراق. قال أَبومنصور: وهذا من عليٍّ وابن عباس، عليهم السلام، تَبرُّؤٌ من الفَخْرِ بالأَنْساب، ورَدْعٌ عن الطَّعْن فيها، وتحْقيقٌ لقوله عز وجل: إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللهِ أَتْقاكُمْ.

##### Türkçe

**كُوثى** Mekke’nin adlarındandır; Kırâ‘dan. **التهذيب**: **الكُوثى** kısa (olan), **الكُوثِيُّ** de onun gibidir. **النَّضْرُ**: **كَوَّثَ الزرعُ تكويثاً**; ekin dört yaprak ve beş yaprak hâline geldiği zaman; o da **الكَوْثُ**tur. Ebû Mansûr dedi: Sanki ayağa giydirilen kesik (parça), ekinin **كَوْثِ الزَّرْع**ına benzetilerek **كَوْثاً** diye adlandırılmıştır; ona **القَفْشُ** denir; sanki o, Arapçalaştırılmıştır. Dedi: **كُوثى**’ya gelince ki **بالسَّوَاد**dadır, onu Arapça görmüyorum; muhakkak Muhammed b. Sîrîn dedi: Ubeyde’yi işittim, dedi: Ali’yi, عليه السلام, işittim, diyordu: “Bizim nesebimiz hakkında soran kimse varsa, şüphesiz biz **كُوثى**’dan Nabat’ız.” İbnü’l-A‘râbî’den rivayet edildi ki dedi: Bir adam Ali’ye, عليه السلام, sordu; dedi ki: “Bana haber ver, ey müminlerin emîri, sizin aslınız hakkında, Kureyş topluluğu;” dedi: “Biz **كُوثى**’dan bir kavimiz.” İnsanlar onun sözü hakkında ihtilaf ettiler: “Biz **كُوثى**’dan bir kavimiz.” Bir taife dedi: Irak’ın **كُوثى**’sını kastetti; o, İbrahim’in, عليه السلام, doğduğu **السَّواد**ın göbeğidir; başkaları dedi: Mekke’nin **كُوثى**’sını kastetti; bu da şundandır ki Benî Abdü’d-Dâr’ın mahallesinin bir **كُوثى**’sı vardır; Ali’nin kastı: “Şüphesiz biz Mekkeli, ümmî kimseleriz, Ümmü’l-Kurâ’danız;” ve Hassân şu şiiri okudu:
“Allah lânet etsin **بَطْنَ كُوثى** menziline,
ve onu fakirlik ve yoksunlukla attı.
Irak’ın **كُوثى**’sını kastediyorum değil, lâkin
evin **كُنْثَة**’sini; Abdü’d-Dâr’ın evi.”

Adam **أَمْعَرَ** olur; fakirleştiği zaman. Ebû Mansûr dedi: Birinci söz daha delillidir; Ali’nin, عليه السلام, sözü için: “Şüphesiz biz **كُوثى**’dan Nabat’ız.” Eğer Mekke’nin **كُوثى**’sını kastetseydi, “Nabat” demezdi; Irak’ın **كُوثى**’sı, Nabat’ın yerleşimlerinden olan **السَّواد**ın göbeğidir; ancak, عليه السلام, şunu kastetti: Babamız İbrahim, **كُوثى** Nabat’ındandı ve nesebimiz ona ulaştı; ve bunun benzeri. İbn Abbâs dedi: “Biz, Kureyş topluluğu, Nabat’tan bir hayyız; **كُوثى** ehlindeniz; Nabat da Irak ehlindendir.” Ebû Mansûr dedi: Bu, Ali’den ve İbn Abbâs’tan, عليهم السلام, neseblerle övünmekten beri oluş ve onlarda ayıplamadan alıkoyma ve aziz ve celîl olanın sözüne tahkiktir: “Şüphesiz Allah katında en keremliniz, en takvâlı olanınızdır.”

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D9%88%D8%AB/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

الكوث: القفش  -بالقاف والفاء والشين المعجمة-  الذي يلبس في الرجل  . قال أبو منصور: وكأن المقطوع الذي يلبس الرجل يسمى كوثا تشبيها بكوث الزرع، ويقال له القفش، وكأنه معرب، كذا في اللسان، وهو نوع من الخفاف الصغار. كوث الزرع تكويثا، قال النضر:  تكويث الزرع: أن يصير أربع ورقات وخمسا  ، وهو الكوث  وكوثى، بالضم  ، ثلاث مواضع:  ة  ، وقيل: بلدة  بالعراق  ببابل، وتسمى كوثى الطريق. وكوثى ربا: من ناحية بابل، بأرض العراق أيضا، وبها ولد سيدنا الخليل عليه السلام وطرح في النار.  ومحلة بمكة لبنى عبد الدار  بن قصى، كذا في المشترك لياقوت. وفي الروض الأنف: أن كوثى من أسماء مكة. قلت: ونسبه ابن منظور لكراع. قال السهيلي: وأما التي يخرج منها الدجال فهي كوثى ربا، ومنها كانت أم إبراهيم عليه السلام، وأبوها هو الذي احتفر نهر كوثى، قاله الطبرى. وفي اللسان: قال محمد بن سيرين: سمعت عبيدة قال: سمعت عليا رضى الله عنه يقول:  من كان سائلا عن نسبتنا فإنا نبط من كوثى  . وروى ابن الأعرابي: أنه سأل رجل عليا: أخبرني يا أمير المؤمنين عن أصلكم معاشر قريش، فقال: نحن قوم من كوثى. واختلف الناس في قوله: نحن قوم من كوثى، فقال طائفة: أراد كوثى العراق، وهي سرة السواد التي ولد بها إبراهيم عليه السلام، وقال آخرون: أراد بقوله كوثى مكة، وذلك لأن محلة عبد الدار يقال لها: كوثى، فأراد علي: أنا مكيون أميون من أم القرى وأنشد لحسان:
  لعن الله منزلا بطن كـوثـى                      ورماه بالفقـر والإمـعـار
  ليس كوثى العراق أعني ولكن                      شرة الدار دار عبـد الـدار قال أبو منصور: والقول هو الأول، لقوله صلى الله تعالى عليه وسلم  فإنا نبط من كوثى  ولو أراد كوثى مكة، لما قال نبط، وكوثى العراق هي سرة السواد من محال النبط، وإنما أراد على أن أبانا إبراهيم كان من نبط كوثى وأن نسبنا انتهى إليه ونحو ذلك، قال ابن عباس:  نحن معاشر قريش حي من النبط من أهل كوثى  والنبط من أهل العراق، وهذا من على وابن عباس رضي الله عنهم تبرؤ من الفخر بالأنساب، وردع عن الطعن في الأنساب، وتحقيق لقوله عز وجل  إن أكرمكم عند الله أتقاكم  كذا في اللسان.  والكوثة  بالفتح، وفي أخرى: والكويثة  : الخصب  عن أبي عمرو.  وكوث  الرجل  بغائطه تكويثا: أخرجه كرءوس الأرانب  ، على التشبيه.  والكاث، مخففة: بمعنى  الكاث  المشددة  ، وقد سبق معناه. والكوثى: القصير، كالكوتى، من التهذيب. وكوثى بن الرعلاء: شاعر، وقد ذكر في ك و ت. وكاث: قلعة بخوارزم.

##### Türkçe

**الكوث**: ayağa giyilen **القفش** -**القاف** ve **الفاء** ve noktalı **الشين** ile- . Ebû Mansûr dedi: Sanki ayağa giyilen kesik (kısa) olan şeye, ekinin **كوث**’una benzetilerek **كوث** denilmiştir; ona **القفش** denilir; sanki o, Arapçalaştırılmıştır; **اللسان**’da böyle (geçer); o, küçük mestlerden bir türdür. Ekini **كوث الزرع** olarak **تكويثا** (yapmak). en-Nadr dedi: Ekinin **تكويث الزرع**’ı: dört yaprak ve beş (yaprak) hâline gelmesidir; o, **الكوث** ve **كوثى**’dır; (kâfın) dammesiyle; üç yer: ة; ve denildi ki: bilakis Irak’ta Bâbil’de bir beldedir; ve **كوثى الطريق** diye adlandırılır. Ve **كوثى ربا**: Bâbil tarafındandır, Irak toprağında da; ve orada efendimiz el-Halîl عليه السلام doğdu ve ateşe atıldı. Ve Mekke’de, Kusayy b. Abdüddâr’ın oğulları için bir mahalle; Yâkût’un **المشترك**’unda böyle (geçer). **الروض الأنف**’te: **كوثى**’nın Mekke’nin adlarından olduğu (geçer). Dedim: İbn Manzûr onu Kurâ‘a nisbet etti. es-Süheylî dedi: Deccâl’in çıktığı ise **كوثى ربا**’dır; İbrâhîm عليه السلام’ın annesi de ondandı; babası ise **كوثى** nehrini kazan kimsedir; et-Taberî bunu söyledi. **اللسان**’da: Muhammed b. Sîrîn dedi: Ubeyde’yi işittim dedi: Ali رضى الله عنه’yu şöyle derken işittim: “Nesebimiz hakkında soran kimse olursa, biz **كوثى**’dan Nabat’ız.” İbnü’l-A‘râbî rivayet etti: Bir adam Ali’ye sordu: “Bana, ey müminlerin emîri, siz Kureyş topluluğu olarak aslınız hakkında haber ver.” Dedi ki: “Biz **كوثى**’dan bir kavimiz.” İnsanlar onun “Biz **كوثى**’dan bir kavimiz” sözü hakkında ihtilaf ettiler; bir taife dedi: Irak’ın **كوثى**’sını kastetti; o, İbrâhîm عليه السلام’ın doğduğu sevâdın göbeğidir. Başkaları dedi: Sözüyle Mekke’nin **كوثى**’sını kastetti; çünkü Abdüddâr mahallesine **كوثى** denilir; Ali’nin muradı: “Ben, Ümmü’l-Kurâ’dan Mekkeliler, ümmîleriz” idi. Hassân’dan şu beyti okudu:

  “Allah, **كوثى** karnındaki bir menzile lanet etsin,
  onu fakirlik ve yoksunlukla vurdu.

  Irak’ın **كوثى**’sını kastediyorum değil; fakat
  Abdüddâr’ın evi olan evin şerresi (en kötüsü) (kastedilir).”

Ebû Mansûr dedi: Söz birincisidir; onun صلى الله تعالى عليه وسلم “Biz **كوثى**’dan Nabat’ız” sözü sebebiyle. Eğer Mekke’nin **كوثى**’sını kastetseydi, “Nabat” demezdi. Irak’ın **كوثى**’sı, Nabat’ın mahallelerinden sevâdın göbeğidir. Ali ancak şunu kastetti: Babamız İbrâhîm, **كوثى** Nabat’ındandı ve nesebimiz ona ulaştı ve bunun benzeri. İbn Abbâs dedi: “Biz, Kureyş topluluğu, **كوثى** ehlinden Nabat’tan bir hayyız.” Nabat, Irak ehlindendir. Bu, Ali ve İbn Abbâs رضي الله عنهم’dan, neseblerle övünmekten beri oluş ve neseblere dil uzatmaktan men ediş ve Aziz ve Celîl olanın “Şüphesiz Allah katında en keremliniz, en takvâlı olanınızdır” sözünü tahkik ediştir; **اللسان**’da böyle (geçer). **الكوثة** fetha ile; bir diğerinde: **الكويثة**: bolluk; Ebû Amr’dan. Adamın **كوث**’u, dışkısıyla **تكويثا**: onu, tavşan başları gibi çıkardı; benzetme üzere. **الكاث**, hafifletilmiş: şeddeli **الكاث** mânâsındadır; mânâsı daha önce geçti. **الكوثى**: kısa (boylu); **الكوتى** gibi; **التهذيب**’den. **كوثى بن الرعلاء**: şairdir; **ك و ت**’te zikredildi. **كاث**: Hârizm’de bir kaledir.

### [Lane's Lexicon](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D9%88%D8%AB/sozluk/lexicon.md) — Edward W. Lane · 19. yy

كوّث
2 كوّث ذ , inf. n. تَكْوِيثٌ, It (growing corn or the like) became composed of four leaves, and of five. (En-Nadr, K.) -A2- كوّث بِغَائِطِهِ, inf. n. تَكْوِيثٌ, He voided his excrement [in form] resembling the heads of hares, or rabbits. (K.)

كَاثٌ
كَاثٌ ذ i. q. كَاثٌّ, [q. v. in art. كث]. (K.)

كَوْثٌ
كَوْثٌ ذ A قَفْش, or kind of short boot: (AM, K:) app. an arabicized word. (AM, L.)

كَوْثَةٌ
كَوْثَةٌ ذ What is composed of four leaves, and of five: referring to growing corn and the like: n. un. of كَوْثٌ. (TA.) -A2- كَوْثَةٌ, or ↓ كُوثَةٌ, [as in different copies of the K, the latter being the reading in the TA, which mentions كويثة as another reading,] Abundance of herbage, or of the goods, conveniences, or comforts, of life; plenty; fruitfulness. (K.)

كُوْثَةٌ
كُوْثَةٌ ذ : see كَوْثَةٌ.

كُوِثِىٌّ
كُوِثِىٌّ ذ Short: like كُوتِىٌّ [q. v.]. (T.)

##### Türkçe

كوّث
2 **كوّث** ذ , mastar ismi **تَكْوِيثٌ**, O (büyüyen mısır veya benzeri) dört yapraktan ve beşten müteşekkil oldu. (En-Nadr, K.) -A2- **كوّث بِغَائِطِهِ**, mastar ismi **تَكْوِيثٌ**, O, dışkısını tavşanların yahut yaban tavşanlarının başlarına benzeyen [bir biçimde] yaptı. (K.)

كَاثٌ
**كَاثٌ** ذ i. q. **كَاثٌّ**, [bkz. **كث** maddesinde]. (K.)

كَوْثٌ
**كَوْثٌ** ذ Bir **قَفْش**, yahut kısa çizme türü: (AM, K:) görünüşe göre Arapçalaştırılmış bir kelimedir. (AM, L.)

كَوْثَةٌ
**كَوْثَةٌ** ذ Dört yapraktan ve beşten müteşekkil olan şey: büyüyen mısır ve benzerine dair: **كَوْثٌ**’un isim-i vahidi. (TA.) -A2- **كَوْثَةٌ**, yahut ↓ **كُوثَةٌ**, [K’nın farklı nüshalarında olduğu üzere; TA’da okunuş olan ikincisi; ve TA başka bir okunuş olarak **كويثة**’yi zikreder,] otun bolluğu, yahut hayatın mallarının, kolaylıklarının veya rahatlıklarının bolluğu; çokluk; verimlilik. (K.)

كُوْثَةٌ
**كُوْثَةٌ** ذ : bkz. **كَوْثَةٌ**.

كُوِثِىٌّ
**كُوِثِىٌّ** ذ Kısa: **كُوتِىٌّ** gibi [bkz.]. (T.)

### [Salmone](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D9%88%D8%AB/sozluk/salmone.md) — H. Anthony Salmone · 19. yy

كَاثَ
كَاثَ ( w )
a.  II, Had a few leaves ( corn ).

b.  [ Bi ], Voided ( excrement ).

كَوْث
كَوْث 1 ,
a.  Boot.

كَوْثَة
كَوْثَة 1t ,
a.  see 3t .

b.  Fourleaved, five-leaved ( corn ).

كُوْثَة
كُوْثَة 3t ,
a.  Good crop; abundance.

كُوْثِيّ
كُوْثِيّ 3yi ,
a.  Short; ill-shapen.

##### Türkçe

**كَاثَ**
**كَاثَ** ( w )
a. II, (mısır) az yapraklı oldu.

b. [ Bi ], (dışkı) çıkardı.

**كَوْث**
**كَوْث** 1 ,
a. Çizme.

**كَوْثَة**
**كَوْثَة** 1t ,
a. 3t’ye bak.

b. Dört yapraklı, beş yapraklı (mısır).

**كُوْثَة**
**كُوْثَة** 3t ,
a. İyi mahsul; bolluk.

**كُوْثِيّ**
**كُوْثِيّ** 3yi ,
a. Kısa; biçimsiz.
