# كوح — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D9%88%D8%AD/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%83%D9%88%D8%AD/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [كوح](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D9%88%D8%AD.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: كوح

كَاحَهُ
1 كَاحَهُ ذ , [aor. يَكُوحُ,] inf. n. كَوْحٌ; and ↓ كوّحهُ, and ↓ اكاحهُ, and ↓ كاوحهُ; He fought with him and overcame him: (K:) so Az, explains كاوحهُ, inf. n. مُكَاوَحَةٌ: or, accord. to the M, ↓ كاوحهُ signifies he fought with him; and كاحه, he overcame him; (TA;) and ↓ كوّحهُ, inf. n. تَكْوِيحٌ, also has this last signification; (IAar, S, TA;) and so ↓ اكاحهُ, inf. n. اِكَاحَةٌ. (IAar, TA.)

2 كَوَّحَ See 1. ― -b2- Also كوّحهُ, (inf. n. تَكْوِيحٌ, TA,) He abased him; rendered him abject; syn. أَذَلَّهُ. (K.) ― -b3- It (the nose-rein) rendered him (a camel) submissive, or tractable. (TA.)

3 كَاْوَحَ See 1. ― -b2- Also كاوحهُ He reviled him, or vilified him, mutually; and treated him in an open manner (S, K) with opposition or altercation. (TA.)

اكاحهُ
4 اكاحهُ ذ He destroyed him. (T, in this art; and K in art. كيح.) See 1.

تَكَاوَحَا
6 تَكَاوَحَا ذ They two laboured, or strove, each with the other, to do evil, or mischief. (S, K.)

كَاحٌ
كَاحٌ ذ and ↓ كِيحٌ The foot, or base, (عُرْض,) of a mountain: (S, K:) [or] its face, or part facing the spectator, above its foot, or base; syn. سَنَدُ جَبَلٍ: (S:) or its foot, or base, (عرض) and most rugged part: or its سَفْح [i. q. عُرْض]; and the foot, or base, of its face; syn. سَفْحُ سَنَدِهِ: or كِيحٌ signifies the side (نَاحِيَة) of a mountain: and any rugged face of a mountain, above its foot, or base: and in some cases, the side of a valley, when it is rugged, but not unless consisting of the hardest and roughest of stones: (As, TA:) pl. of كَاحٌ, أَكْوَاحٌ; (M;) and (of ↓ كِيحٌ, TA,) أَكْيَاحٌ and كْيُوحٌ (K) and كِيَحَةٌ. (As, T.) ― -b2- أَكْيَحُ ↓ كِيحٌ A rough or rugged [foot, or base, or face above the foot or base, &c., of a mountain]; an expression similar to يَوْمٌ أَيْوَمُ; (K, art. كيح;) the latter word being a corroborative; for the سَنَد of a mountain is called كيح only because of its ruggedness and roughness. (TA.)

كيحٌ
كيحٌ ذ : see كَاحٌ.

### Türkçe

**كَاحَهُ**
1 **كَاحَهُ** ذ , [muzâri‘ **يَكُوحُ**,] mastar ismi **كَوْحٌ**; ve ↓ **كوّحهُ**, ve ↓ **اكاحهُ**, ve ↓ **كاوحهُ**; Onunla savaştı ve ona galip geldi: (K:) böylece Az, **كاوحهُ**’yi, mastar ismi **مُكَاوَحَةٌ** olarak açıklar: yahut M’ye göre, ↓ **كاوحهُ** “onunla savaştı” mânâsınadır; ve **كاحه** “ona galip geldi”dir; (TA;) ve ↓ **كوّحهُ**, mastar ismi **تَكْوِيحٌ**, bu son mânâya da sahiptir; (IAar, S, TA;) ve yine ↓ **اكاحهُ**, mastar ismi **اِكَاحَةٌ**. (IAar, TA.)

2 **كَوَّحَ** Bk. 1. ― -b2- Ayrıca **كوّحهُ**, (mastar ismi **تَكْوِيحٌ**, TA,) Onu alçalttı; onu zelil kıldı; eş anlamlısı **أَذَلَّهُ**. (K.) ― -b3- O (burun yuları) onu (bir deveyi) boyun eğici, yahut uysal kıldı. (TA.)

3 **كَاْوَحَ** Bk. 1. ― -b2- Ayrıca **كاوحهُ** Ona karşılıklı olarak sövdü, yahut onu karşılıklı olarak kötüledi; ve ona açık bir tarzda (S, K) muhalefet yahut çekişme ile muamele etti. (TA.)

**اكاحهُ**
4 **اكاحهُ** ذ Onu helâk etti. (T, bu maddede; ve K, **كيح** maddesinde.) Bk. 1.

**تَكَاوَحَا**
6 **تَكَاوَحَا** ذ İkisi, birbirine karşı, kötülük yahut fesat yapmak için çalıştı, yahut çabaladı. (S, K.)

**كَاحٌ**
**كَاحٌ** ذ ve ↓ **كِيحٌ** Bir dağın ayağı, yahut tabanı, (**عُرْض,**) : (S, K:) [yahut] onun yüzü, yahut seyirciye bakan kısmı, ayağının yahut tabanının üstünde; eş anlamlısı **سَنَدُ جَبَلٍ**: (S:) yahut onun ayağı, yahut tabanı, (**عرض**) ve en sarp kısmı: yahut onun **سَفْح**’ı [yani **عُرْض**]; ve yüzünün ayağı yahut tabanı; eş anlamlısı **سَفْحُ سَنَدِهِ**: yahut **كِيحٌ** bir dağın yanı (**نَاحِيَة**) mânâsınadır: ve bir dağın, ayağının yahut tabanının üstündeki her sarp yüzü: ve bazı durumlarda, taşları en sert ve en pürüzlü olanlardan oluşmadıkça değil, sarp olduğunda bir vadinin yanı: (As, TA:) **كَاحٌ**’ın çoğulu **أَكْوَاحٌ**; (M;) ve (↓ **كِيحٌ**’in, TA,) **أَكْيَاحٌ** ve **كْيُوحٌ** (K) ve **كِيَحَةٌ**. (As, T.) ― -b2- **أَكْيَحُ** ↓ **كِيحٌ** Bir sarp yahut pürüzlü [dağın ayağı, yahut tabanı, yahut ayağın ya da tabanın üstündeki yüzü, vb.]; **يَوْمٌ أَيْوَمُ**’a benzer bir ifade; (K, **كيح** maddesi;) ikinci kelime pekiştiricidir; çünkü bir dağın **سَنَد**’ına, ancak sarplığı ve pürüzlülüğü sebebiyle **كيح** denir. (TA.)

**كيحٌ**
**كيحٌ** ذ : bk. **كَاحٌ**.
