# كوح — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D9%88%D8%AD/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%83%D9%88%D8%AD/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [كوح](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%83%D9%88%D8%AD.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: كوح

الأَزهري: كاوَحْتُ فلاناً مكاوَحةً إِذا قاتلته فغلبته؛ ورأَيتهما يَتَكاوَحانِ، والمُكاوَحة أَيضاً في الخصومة وغيرها.
ابن الأَعرابي: أَكاحَ زيداً وكَوَّحه إِذا غلبه، وأَكاح زيداً إِذا أَهلكه. ابن سيده: كاوَحه فكاحَه كَوْحاً: قاتله فغلبه.
وكاحَه كَوْحاً: غَطَّه في ماء أَو تراب.
وكَوَّحَ الرجلَ: أَذَلَّه. وكَوَّحه: رَدَّه.
الأَزهري: التكويحُ التغليب؛ وأَنشد أَبو عمرو:
أَعْدَدْته للخَصْمِ ذي التَّعَدِّي،
كَوَّحْته منك بدونِ الجَهْدِ
وكَوَّحَ الزِّمامُ البعيرَ إِذا ذَلَّله؛ وقال الشاعر:
إِذا رامَ بَغْياً أَو مِراحاً أَقامَه
زِمامٌ، بمَثْناه خِشاشٌ مُكَوِّحُ
ورجع إِلى كُوحه إِذا فعل شيئاً من المعروف ثم رجع عنه. والأَكْواحُ: نواحي الجبال؛ قال ابن سيده: وسنذكره في كيح وإِنما ذكرته ههنا لظهور الواو في التكسير.
الجوهري: كاوَحْتُه إِذا شاتمته وجاهرته.
وتَكاوَحَ الرجلان إِذا تَمارَسا وتَعالَجا الشَّرَّ بينهما.

### Türkçe

الأَزهري: **كاوَحْتُ** falancayı **مكاوَحةً** (mükâvahe) ile (yaptım), onu dövüştüğümde de ona galip geldiğimde; ve ikisini gördüm, **يَتَكاوَحانِ** (birbirleriyle mükâvahe ediyorlar), ve **المُكاوَحة** ayrıca husumette ve başkasında (da vardır).

ابن الأَعرابي: **أَكاحَ** Zeyd’i ve **كَوَّحه** (yaptı), ona galip geldiğinde; ve **أَكاح** Zeyd’i, onu helâk ettiğinde. ابن سيده: Onunla **كاوَحه** etti, sonra onu **كاحَه** etti, **كَوْحاً** (kavhan): onunla dövüştü de ona galip geldi.

Ve onu **كاحَه** etti, **كَوْحاً**: onu suya yahut toprağa batırdı.

Ve adamı **كَوَّحَ**: onu zelil kıldı. Ve onu **كَوَّحه**: onu geri çevirdi.

الأَزهري: **التكويحُ** galip getirmedir; ve Ebû Amr inşad etti:
أَعْدَدْته للخَصْمِ ذي التَّعَدِّي،
كَوَّحْته منك بدونِ الجَهْدِ

Ve **الزِّمامُ** deveyi **كَوَّحَ** eder, onu zelil kıldığında; ve şair dedi:
إِذا رامَ بَغْياً أَو مِراحاً أَقامَه
زِمامٌ، بمَثْناه خِشاشٌ مُكَوِّحُ

Ve **كُوحه**’una döndü; maruftan bir şey yaptığında sonra ondan döndüğünde. Ve **الأَكْواحُ**: dağların yanları; İbn Sîde dedi: Ve onu **كيح**’te zikredeceğiz; ancak onu burada zikrettim, kırmada vâvın zuhurundan dolayı.

الجوهري: Onunla **كاوَحْتُه** ettim; ona sövdüğümde ve ona karşı açıktan yaptığımda.

Ve iki adam **تَكاوَحَ** etti; aralarında şerri tecrübe ettiklerinde ve birbirleriyle uğraştıklarında.
