# لبس — Esâsü'l-Belâğa

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D8%A8%D8%B3/sozluk/esas
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%84%D8%A8%D8%B3/entries/esas

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [لبس](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D8%A8%D8%B3.md)
- Esâsü'l-Belâğa: Zemahşerî · 12. yy

## Madde başı: لبس

ل ب س
لبس الثوب لبساً وتلبّس بلباس حسن ولباساً حسناً وعليه ملبس بهيٌّ ولبوس من ثوب أو درع وعليهم ملابس ولبس‏.‏
وملاءة لبيس ومزادة لبيس‏:‏ خلق‏.‏
قال الكميت‏:‏ تتبّعها بالطعن شرراً كأنما يُبجّس روقاه المزاد اللبائسا وهو لبس الكعبة‏.‏
وكشف عن الهودج لبسه‏.‏
قال‏:‏ فلما كشفن اللبس عنه مسحنه بأطراف طفلٍ زان غيلاً موشّماً وما لبست هذا الثوب إلا لبسةً واحدةً وما أحسن لبسته‏!‏ ولبّس الحقّ بالباطل‏.‏
ولبس عليه الأمر ولبسه‏.‏
ولابس عمل كذا‏.‏
والتبس به وتلبّس‏.‏
ولابست فلاناً حتى عرفت دخلته‏:‏ خالطته‏.‏
والتبست عليه الأمور وفي أمره لبسٌ ولبسة بالضم إذا لم يكن واضحاً‏.‏
ومن المجاز‏:‏ فيه ملبسٌ‏:‏ مستمتع‏.‏
قال امرؤ القيس‏:‏ ألا إن بعد العدم للمرء قنية وبعد المشيب طول عمرٍ وملبساً وفلان قد لبس الاس‏:‏ عاش معهم ولبس أياه‏:‏ مليه‏.‏
قال‏:‏ لبست أبي حتى تملّيت عمره وملّيت أعمامي وملّيت خاليا وقال‏:‏ لبست أناساً فأفنيتهم وأفنيت بعد أناس أناسا والبس الناس على قدر أخلاقهم‏:‏ عاشرهم‏.‏
ولكل زمان لبسه أي حالة يلبس عليها من شدّه ورخاه‏.‏
ولبست فلاناً على ما فيه‏:‏ احتملته وقبلته‏.‏
قال لبيد‏:‏ وإني لأعطي المال من لا أودّه وألبي أقواماً على الشّنآن ولبست على كذا أذني إذا سكتّ عليه ولم تتكلّم وتصائمت عنه‏.‏
قال ابن مفزّع‏:‏ فلبست سمعك ثم قلت أرى العدى كثروا وأخلف موعدي أشياعي ويقال‏:‏ لباس التقوى الحياء ‏"‏ فأذاقها الله لباس الجوع والخوف ‏"‏ والسمحاق لبس العظم‏.‏
والتبست وأيقن أن الخيل إن تلتبس به يقظ عانياً أو جيفةً بين أنسر

### Türkçe

ل ب س
**لبس الثوب**: elbiseyi giydi; **لبساً** ve **تلبّس بلباس حسن**: güzel bir giysiyle giyindi; ve **لباساً حسناً**; ve onun üzerinde güzel bir giyim; ve bir elbiseden yahut zırhtan **لبوس**; ve onların üzerinde **ملابس**; ve **لبس**.

Ve **ملاءة لبيس** ve **مزادة لبيس**: yaratılış.

El-Kumeyt dedi:
Onu mızraklamayla kıvılcımlar izleyerek takip eder; sanki iki boynuzu, yırtık su tulumlarını fışkırtır;
ve o, **لبس الكعبة**’dir.

Ve **كشف عن الهودج لبسه**.

Dedi:
Onlar ondan **اللبس**’i açıp kaldırınca, onu,
benekli bir çalılığı süslemiş bir çocuğun uçlarıyla sildiler.

Ve ben bu elbiseyi ancak bir defa giydim; ve onun giyişi ne güzeldir! Ve **لبّس الحقّ بالباطل**.

Ve **لبس عليه الأمر** ve **لبسه**.

Ve **ولابس** şu işi yaptı.

Ve **التبس به** ve **تلبّس**.

Ve **لابست فلاناً حتى عرفت دخلته**: onunla karışıp kaynaştım.

Ve işler ona **التبست**; ve onun işinde **لبسٌ** ve **لبسة** (ضم ile) vardır; açık olmadığında.

Mecazdan: onda **ملبسٌ** vardır: faydalanılan.

İmru’ul-Kays dedi:
Dikkat edin: yokluktan sonra kişi için bir edinim vardır;
ve ihtiyarlıktan sonra uzun bir ömür ve bir **ملبساً** vardır.

Ve falan **لبس الاس**: onlarla yaşadı; ve **لبس أياه**: onu uzun süre yaptı.

Dedi:
Babamı giydim, ta ki onun ömrünü bıktırıncaya dek;
amcalarımı bıktırdım ve dayımı bıktırdım.

Ve dedi:
Bir topluluğu giydim de onları tükettim;
bir topluluktan sonra başka bir topluluğu tükettim.

Ve **البس الناس على قدر أخلاقهم**: onlarla düşüp kalk.

Ve her zamanın bir **لبسه**’si vardır; yani onun üzerine giyindiği bir hâl; onun sıkılığı ve gevşekliği bakımından.

Ve **لبست فلاناً على ما فيه**: onu yüklendim ve kabul ettim.

Lebîd dedi:
Ben, sevmediğim kimseye mal veririm;
ve **ألبي** bir kavmi, kin üzere.

Ve **لبست على كذا أذني**: ona sustuğumda ve konuşmadığımda ve ondan oruç tuttuğumda.

İbn Mufazza‘ dedi:
İşitmeni giydim; sonra dedim: düşmanları çok görüyorum;
yandaşlarım, bana verdiği sözü bozdu.

Ve denir: **لباس التقوى** hayâdır. “Böylece Allah ona **لباس الجوع والخوف**’u tattırdı.” Ve **السمحاق** kemiğin **لبس**’idir.

Ve **التبست**; ve kesin olarak bildi ki atlar, eğer ona **تلتبس** olursa, uyanık bir esir yahut iki akbaba arasında bir leş (olur).
