# لبس — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D8%A8%D8%B3/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%84%D8%A8%D8%B3/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [لبس](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D8%A8%D8%B3.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: لبس

لَبِسَ الثَّوْبَ
1 لَبِسَ الثَّوْبَ ذ , aor. لَبَسَ , inf. n. لُبْسٌ (S, M, A, Msb, K) and لِبَاسٌ, (M,) [He put on, or wore, the garment.] You also say, اِلْبَسْ عَلَيْكَ ثَوْبَكَ [Put on thee thy garment]. (M.) And لَبِسَ السِّلَاحَ [He wore, or put on, the weapon, or weapons]. (S, K, in art. سلح, &c.) [See also 5.] ― -b2- لَبِسَ الحَيَآءَ لِبَاسًا (assumed tropical:) [He put on pudency as a garment;] he protected himself by pudency. (IKtt.) ― -b3- لَبِسَ لَهُ أُذُنَهُ (tropical:) He feigned himself inattentive to him, or heedless of him. (M. [See also أُذُنٌ.]) And لَبِسْتُ عَلَى كَذَا أَذُنِى (tropical:) I was silent respecting such a thing, and feigned myself deaf to it. (A.) [Contr. of نَشَرْتُ لَهُ أُذُنِى.] ― -b4- لَبِسَ امْرَأَةً (tropical:) He had the enjoyment of a woman, or wife, [meaning, of her converse and services,] for a long time. (K, TA.) And لَبِسَ فُلَانَةَ عُمْرَهُ (tropical:) He had such a girl, or woman, with him during the whole period of his youth. (K, TA.) And لَبِسَ الناسَ (tropical:) He lived with the people. (A.) And لَبِسَ قَوْمًا (tropical:) He lived, or enjoyed, a period of time, or a long period of time, (دَهْرًا,) with the people. (K, * TA.) [And لَبِسَ أَبَاهُ, which is explained in the TA by مَلَّهُ, which I also find in a copy of the A thought to have been used by the author of the TA: but, from what follows, it appears to me that the right reading is مُلِّيَهُ, and the meaning, (tropical:) He enjoyed long life with his father: or he lived the period that his father lived: or he lived with his father all his (the latter's) life: see a verse of Ibn-Ahmar cited voce أَبْلَى in art. بلو. See also a verse of El-'Ajjáj cited voce خَلَجَ.] You say also, لَبِسْتُ فُلَانًا (tropical:) I took, or chose, such a one particularly, or specially, as a friend or companion. (Er-Rághib in TA art. بطن.) And اِلْبَسِ النَّاسَ عَلَى قَدْرِ أَخْلَاقهِمِْ (tropical:) Consort thou with men [according to their natural dispositions]. (A, TA.) And لَبِسْتُ فُلَانًا عَلَى مَا فِيهِ (tropical:) I tolerated such a one, and accepted him, [and continued to associate with him, notwithstanding what was in him.] (A, TA.) -A2- لَبَسَ عَلَيْهِ الأَمْرَ, (S, M, A, Msb, K,) aor. لَبِسَ , (S, M, Msb, K,) inf. n. لَبْسٌ, (S, M, Msb,) He made, or rendered, the thing, or case, or affair, confused to him: (S, M, Msb, K:) and ↓ لبّسهُ, (A, Msb,) inf. n. تَلْبِيسٌ, (S, K,) signifies the same in an intensive degree: (S, * Msb, K: *) or the former signifies either as above, or he concealed the thing, or case, or affair, from him: (R, MF:) and [in like manner] تَلْبِيسٌ is syn. with تَدْلِيسٌ, (K,) or is similar thereto: (S:) and the former also signifies he made, or rendered, the thing, or case, or affair, dubious to him; (TA;) [as also ↓ لبّسهُ: both signify he involved the thing, or case, or affair, in confusion, or doubt, to him: and he concealed, disguised, or cloaked, it to him.] It is said in the Kur., [vi. 9,] وَلَلَبَسْنَا عَلَيْهِمْ مَا يَلْبِسُونَ And we would make confused to them what they make confused: (S, Msb:) or make dubious to them what they make dubious, and would make them to err like as they have made to err. (TA.) And again, [ii. 39,] وَلَا تَلْبِسُوا الْحَقَّ بِالْباطِلِ And do not ye confound the truth with falsity. (Ibn- 'Arafeh.) And again, [vi. 82,] وَلَمْ يَلْبِسُوا اِيمَانَهُمْ بِظُلْمٍ And have not mixed up their belief with polytheism. (TA.) And again, [vi. 65,] أَوْ يَلْبِسَكُمْ شِيَعًا Or to confuse your case, [making you to be of different parties,] with the confusion of discordance and of agreement. (TA.) You say also, لَبَسَنِى, meaning, He, or it, made me to become confounded, or in doubt, (جَعَلَنِى أَلْتَبِسُ,) respecting his case, or affair. (TA, from a trad.)

2 لَبَّسَ see 4: ― -b2- and see also لَبَسَ, in three places. [تَلْبِيسٌ, alone, often signifies The involving a thing in confusion, or doubt: and the practising concealment, or disguise.] -A2- See also 8.

لابس الرَّجُلَ
3 لابس الرَّجُلَ ذ , [inf. n. مُلَابَسَةٌ and لِبَاسٌ,] He mixed, consorted, or held social intercourse, with the man; syn. خَالَطَهُ. (M, A, Msb. *) [Hence, app., it is said that] اللِّبَاسُ signifies, (K,) or is from المُلَابَسَةُ, which signifies, (Ibn-'Arafeh) The mixing one's self and congregating: or the being mixed and congregated. (Ibn-'Arafeh, K.) You say, لَا بَسْتُهُ حَتَّى عَرَفْتُ دُخْلَتَهُ I mixed with him [until I knew his mind, or inward state or circumstances]. (A.) And لَا بَسْتُهُ [alone] signifies I knew his mind, or inward state or circumstances. (S, K.) ― -b2- لابس الأَمْرَ, and لابس عَمَلَهُ: see 5. ― -b3- [مُلَابَسَةٌ often signifies A close, or an intimate, connexion between two things.] See also 8.

البسهُ الثَّوْبَ
4 البسهُ الثَّوْبَ ذ [He put on him, or clad or decked him with, the garment, and so, vulg., ↓ لبّسهُ]. (M, Msb.) ― -b2- البسهُ also signifies He, or it, covered him, or it: (K:) or overspread him, or it; i. e. covered the whole thereof. (AA.) You say, الحَرَّةُ الأَرْضُ الَّتِى أَلْبَسَتْهَا حِجَارَةٌ سُودٌ [The حرّة is ground which black stones have covered, or covered the wholly]. (TA.) And أَلْبَسَتِ السَّمَآءَ السَّحَابُ. (TA,) or أَلْبَسَ, (AA,) [The clouds covered the sky, &c.;] but you do not say, لَبِسَ السَّمَآءُ السَّحَابَ. (AA.) And أَلْبَسَنَا اللَّيْلُ [The night covered us, &c.]; but not لَبِسْنَا اللَّيْلَ. (AA.) And البسهُ الشَّبَابُ: see 1 in art. غطو and غطى. -A2- أَلْبَسَتِ الأَرْضُ The land became covered by plants, or herbage. (M.) -A3- See also 8.

تلبّس بِالثَّوْبِ
5 تلبّس بِالثَّوْبِ ذ (S, K) He clad himself [lit. mixed himself, being explained by اِخْتَلَطَ,] with the garment. (K.) You say, تلبّس بِلِبَاسٍ حَسَنٍ and لِبَاسًا حَسَنًا [He clad himself with goodly clothing]. (A, TA.) ― -b2- [Hence,] تلبّس بِالأَمْرِ (S, K) [and بِهِ ↓ التبس] He employed, busied, or occupied, himself [lit. mixed himself] with the affair; engaged in it; entered into it; became involved in it, or implicated in it; (K;) and [in like manner] الأَمْرَ ↓ لَابَسَ, syn. خَالَطَهُ. (S, K. *) You say also, عَمَلَهُ ↓ لَابَسَ and بِهِ ↓ التبس and تلبسّ بِهِ [He employed, busied, or occupied, himself with his work, or the like]. (A, TA.) [See 8.] ― -b3- تلبّس الطَّعَامُ بِاليَدِ The food stuck to the hand. (K.) ― -b4- تلبّس بِىَ الأَمْرُ The thing, as, for instance, love, mingled with me, and clung to me. (M.) [See an ex. in a verse cited voce عَطْفَةٌ.]

التبس
8 التبس ذ It (spun thread) became entangled. (Lth, Az, Sgh, in TA, art. عسر.) ― -b2- It (a thing, or an affair, or a case) became [involved, complicated,] confounded, or confused, (S, M, Msb, *) and dubious; (S, Msb;) as also ↓ أَلْبَسَ, (TA,) and ↓ لَبَّسَ, which last belongs to the class of بَيَّنَ in the phrase
قَدْ بَيَّنَ الصُّبْحُ لِذِى عَيْنَيْنِ
(M, TA.) [You say, التبس الشَّىْءُ بِشَىْءٍ آخَرَ The thing became confounded with another thing; as, for instance, a subst. with a part. n. when both are written in the same manner, as in the case of كَاهِلٌ.] And التبس عَلَيْهِ الأَمْرُ The thing, or affair, became confused and dubious to him. (S.) And جَعَلَنِى أَلْتَبِسُ فِى أَمْرِهِ [He, or it, made me to become confounded, or in doubt, respecting his case, or affair]. (TA.) And اُلْتُبِسَ بِى I was, or became, disordered in my mind. (K, * TA, from a trad.) ― -b3- التبس بِعَمَلِهِ &c.: see 5. ― -b4- اِلْتَبَسَتْ بِهِ الخَيْلُ (tropical:) The horsemen overtook him. (A, TA.) ― -b5- [التبس بِهِ also signifies He, or it, made it to be, or had it, as an accompaniment, or an adjunct. Hence, one of the uses of the preposition بِ is explained by some as being لِلْاِلْتِبَاسِ: by others, ↓ لِلْمُلَابَسَةِ, or لِلْمُصَاحَبَةِ: all of which signify nearly the same. For instance, it is said in the Mgh, art. توج, that in the phrase التَّمَاثِيلُ بِالتِيجَانِ “ the effigies with the crowns ” upon pieces of money, بالتيجان is used as a denotative of state, meaning مُلْتَبِسَةً بِالِتّيجَانِ and مَقْرُونَةً مَعَهَا accompanied with the crowns, as their attributes: and نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ “ we declare thy remoteness from evil, with the praising of Thee, ” in the Kur ii. 28, is explained by Bd and others as meaning, مُلْتَبِسِينَ بِحَمْدِكَ making the praising of Thee to be as an accompaniment, or an adjunct, to our doing that: and تَنْبُتُ بِالدُّهْنِ “ growing, with oil ”, in the same, xxiii. 20, as meaning, مُلْتَبِسًا بِالدُّهْنِ having oil as an accompaniment to its growth. Sometimes, in such instances, we find مُتَلَبِّسًا and مُتَلَبِّسِينَ in the places of مُلْتَبِسًا and مُلْتَبِسِينَ: see 5.]

لَبْسٌ
لَبْسٌ ذ Confusedness of a thing or an affair or a case; as also ↓ لَبَسٌ: (M:) [and ↓ لُبْسٌ and ↓ لُبْسَةٌ and ↓ لَبُوسَةٌ and ↓ لُبُوسَةٌ have the same, or a similar, signification.] You say, فِى رَأْيِهِ لَبْسٌ In his judgment, or opinion, is confusedness. (K.) And ↓ فِى الأَمْرِ لُبْسَةٌ (S, M, * A, Msb, K *) and ↓ لُبْسٌ (M, A, Msb.) In the thing, or affair, or case, is confusedness, and dubiousness; (S, M, Msb, K; *) obscureness, or want of clearness. (S, A.) And ↓ فِى حَدِيثِهِ لُبْسَةٌ In his discourse is confusedness and dubiousness; it is not clear. (TA.) And ↓ فِى كَلَامِهِ لَبُوسَةٌ and ↓ لُبُوسَةٌ In his language is confusedness and dubiousness. (M.) ― -b2- Also, The confusedness of darkness, or the beginning of night. (S.)

لُبْسٌ
لُبْسٌ ذ : see لَبْسٌ, in two places: -A2- and see لِبَاسٌ.

لِبْسٌ
لِبْسٌ ذ : see لِبَاسٌ, in five places: ― -b2- and see لِبْسَةٌ.

لَبَسٌ
لَبَسٌ ذ : see لَبْسٌ.

لَبِسٌ
لَبِسٌ ذ A man possessing clothing, dress, or apparel: a possessive epithet. (Sb, M.)

لَبْسَةٌ
لَبْسَةٌ ذ [A single art of putting on, or wearing, a garment]. You say, لَبِسْتُ الثَّوْبَ لَبْسَةً وَاحِدَةً [I put on, or wore, the garment once]. (TA.)

لُبْسَةٌ
لُبْسَةٌ ذ : see لَبْسٌ, in three places.

لِبْسَةٌ
لِبْسَةٌ ذ A mode, or manner, of putting on, or wearing, apparel; or of dressing one's self. (IAth, K.) [Hence the saying,] لِكُلِّ زَمَانٍ لِبْسَةٌ (tropical:) For every time there is a mode of attiring one's self, according as it is a time of straitness or of plenty. (A, TA.) -A2- A certain sort of garments, or cloths; as also ↓ لِبْسٌ. (K.)

لِبَاسٌ
لِبَاسٌ ذ [Clothing; dress; apparel;] what is worn; as also ↓ لِبْسٌ, and ↓ مَلْبَسٌ (S, M, * Msb, K) and ↓ مِلْبَسٌ (K) and ↓ لَبُوسٌ; (S, K;) or the last signifies garments, or pieces of cloth: (M:) the pl. of the first is لُبُسٌ, like as كُتُبٌ is pl. of كِتَابٌ: and that of مَلْبَسٌ is مَلَابِسُ. (Msb.) Hence, لَباسُ الكَعْبَةِ, and الهَوْدَجِ, (Msb,) or الكَعْبَةِ ↓ لِبْسُ, and الهَوْدَجِ, (S, M, A, K,) The clothing, (S, Msb, K,) or covering of pieces of cloth, (M,) of the Kaabeh, and of the [camel-litter called] هودج. (S, M, Msb, K.) And لِبَاسُ التَّقْوَى, in the Kur [vii. 25,] (TA,) [(assumed tropical:) The apparel of piety: or] (tropical:) thick, or coarse, and rough, and short, apparel: (S:) or (tropical:) the covering of that portion of the person which modesty forbids one to expose; (K;) at which the preceding words of the verse glance; indicating that this is the main purpose of clothing; the additional purpose being to beautify and adorn one's self, and to repel heat and cold: (TA:) or (tropical:) honest shame, or the shrinking of the soul from foul conduct, through fear of blame; syn. الحَيَآءُ: (S, M, A, K:) or (tropical:) righteous conduct: (TA:) or (tropical:) faith. (Es-Suddee, K.) And ↓ اللِّبْسُ, (K,) written by Sgh ↓ اللُّبْسُ, (TA,) or لِبْسُ العَظْمِ, (A, TA,) (tropical:) i. q. السِّمْحَاقُ [The pericranium]: (A, K:) to which is added, in some of the copies of the K, in the handwriting of the author, i. e., a thing pellicle that is between the skin and the flesh. (TA.) ― -b2- The covering of anything. (M.) [Hence,] لِبَاسُ النَّوْرِ The outer coverings, or calyxes, of flowers. (M.) It is said in the Kur [lxxviii. 10,] وَجَعَلْنَا الْلَّيْلَ لِبَاسًا (assumed tropical:) [And we have made the night to be a covering]: i. e., it covers, veils, or conceals, you by its darkness. (TA.) ― -b3- A man's wife; (S, M, * K; *) like اِزَارٌ: (M:) and a woman's husband: (S, M, * K: *) occurring in the Kur ii. 183: (S, M:) or there meaning like a garment: (M, TA:) because each embraces the other: or because each goes to the other for rest, and consorts with (يُلَابِسُ) the other: (Zj, M, Bd, * TA:) from المُلَابَسَةُ, signifying “ the mixing one's self and congregating, ” or “ the being mixed and congregated: ” (Ibn-'Arafeh, TA:) or because each conceals the state of the other, and prevents the other from acting viciously. (Bd.) ― -b4- لِبَاسُ الجُوعِ (tropical:) The utmost degree of hunger; (K, TA;) when people are so hungry that they eat camels' fur with blood: (TA:) so termed because all-involving. (K.) It is said in the Kur [xvi. 113,] فَأَذَاقَهَا اللّٰهَ لِبَاسَ الْجُوعِ وَالْخَوْفِ (tropical:) [So God made her to taste the utmost degree of hunger and of fear]. (K, * TA. [See also 4 in art. ذوق.])

لَبُوسٌ
لَبُوسٌ ذ : see لِبَاسٌ. ― -b2- A coat of mail: (S, M, K:) in which sense it is fem: (M:) [and, like دِرْعٌ, sometimes masc.: see an instance voce مَسْرُودٌ:] or coats of mail: (so in one copy of the S:) so in the Kur xxi. 80. (S, TA.) ― -b3- A weapon: in which sense it is masc. (M.) -A2- See also لَبَّاسٌ.

لَبِيسٌ
لَبِيسٌ ذ Much, or often, worn: (Msb:) or worn-out: (M, A, K:) applied to a garment: (M, Msb, K:) and to [the kind of garment called] a مِلْحَفَة: (M:) and to [the kind called] a مُلَآءَة: (A, TA:) without ة: (M, * A, * TA:) and to [a leather water-bag such as is called] a مَزَادَة: (M, A;) meaning used until worn-out: (M:) and to a rope; meaning used: (AHn, M:) and to a house (دار); [meaning impaired by time;] likened to a worn-out garment: (M:) pl. لُبُسٌ; and, when the sing. is applied to a مزادة, the pl. is لَبَائِسُ. (M.) -A2- A like: (K:) from المُلَابَسَةُ, signifying “ the mixing ”, or “ consorting ”. (Aboo-Málik.) You say, لَيْسَ لَهُ لَبِيسٌ He, or it, has not a like. (K.)

لَبُوسَةٌ
لَبُوسَةٌ ذ and لُبُوسَةٌ: see لَبْسٌ; each in two places.

لَبَّاسٌ
لَبَّاسٌ ذ A man having many clothes; (K;) as also ↓ لَبُوسٌ: (M, TA:) or who wears much clothing; syn. كَثِيرُ اللُّبْسِ: (so in the K accord. to the TA:) or who confuses, or confounds, much; syn. كَثِيرُ اللَّبْسِ: (so in a copy of the K [and this signification seems to be implied by what immediately precedes, and by what follows, رَجُلٌ لَبَّاسٌ in the S: in the CK, اللَّبْسِ, which is evidently a mistake:]) you should not say مُلَبِّسٌ; (S, K;) for this is vulgar. (TA.)

جَآءَ لَابِسًا أُذُنَيْهِ
جَآءَ لَابِسًا أُذُنَيْهِ ذ (tropical:) He came feigning himself inattentive, or heedless. (M.) [Contr. of نَاشِرًا أُذُنَيْهِ.]

مَلْبَسٌ
مَلْبَسٌ ذ : see لِبَاسٌ. ― -b2- مَا فِى فَلَانٍ مَلْبَسٌ (tropical:) There is no profit (مُسْتَمْتَعٌ) in such a one, (S, M, A, [but in the M and A, مَا is omitted, and the only explanation is the word which I have given in Arabic.]) ― -b3- اِنَّ فِيهِ لَمَلْبَسًا Verily in him is no pride, or greatness; expl. by مَا بِهِ كِبْرٌ, or كِبرٌ, accord. to different authorities [and different copies of the K]: this explanation is by AZ. (TA.) ― -b4- أَعْرَضَ ثَوْبُ المَلْبَسِ and ↓ المِلْبَسِ and ↓ المُلْبِسِ (IAar, K) and ↓ المُلْتَبِسِ: (TA:) see عَرُضَ, under which it is explained.

مُلْبِسٌ
مُلْبِسٌ ذ : see مُلْتَبِسٌ: and مَلْبَسٌ.

مِلْبَسٌ
مِلْبَسٌ ذ : see لِبَاسٌ: and مَلْبَسٌ.

مُلَبِّسٌ
مُلَبِّسٌ ذ : see لَبَّاسٌ.

أَمْرٌ مُلْتَبِسٌ
أَمْرٌ مُلْتَبِسٌ ذ A confounded, or confused, and dubious, thing affair, or case; as also ↓ مُلْبِسٌ. (K, TA. [In the CK, بِالاَمْرِ is wrongly inserted after ملتبس.]) ― -b2- See 8. ― -b3- And see also مَلْبَسٌ.

مُلَبَّسٌ
مُلَبَّسٌ ذ pl. مُلَبَّسَات Sugared almonds, &c.

### Türkçe

**لَبِسَ الثَّوْبَ**
1 **لَبِسَ الثَّوْبَ** ذ, muzâri‘ı **لَبَسَ**, mastarı **لُبْسٌ** (S, M, A, Msb, K) ve **لِبَاسٌ**, (M,) [O, elbiseyi giydi, yahut elbiseyi üzerinde taşıdı.] Şunu da dersin: **اِلْبَسْ عَلَيْكَ ثَوْبَكَ** [Elbiseni üzerine giy]. (M.) Ve **لَبِسَ السِّلَاحَ** [O, silahı yahut silahları giydi/kuşandı]. (S, K, md. سلح, vb.) [Bk. ayrıca 5.] ― -b2- **لَبِسَ الحَيَآءَ لِبَاسًا** (mecaz kabul edilerek:) [O, hayâyı bir elbise gibi giydi;] hayâ ile kendini korudu. (IKtt.) ― -b3- **لَبِسَ لَهُ أُذُنَهُ** (mecaz:) Ona karşı kendini dikkatsiz, yahut ona aldırmaz gösterdi. (M. [Bk. ayrıca **أُذُنٌ**.]) Ve **لَبِسْتُ عَلَى كَذَا أَذُنِى** (mecaz:) Böyle bir şey hakkında sustum ve ona karşı kendimi sağır gösterdim. (A.) [**نَشَرْتُ لَهُ أُذُنِى**’nin zıddı.] ― -b4- **لَبِسَ امْرَأَةً** (mecaz:) Bir kadından yahut eşten, [yani onun sohbeti ve hizmetlerinden,] uzun zaman faydalandı. (K, TA.) Ve **لَبِسَ فُلَانَةَ عُمْرَهُ** (mecaz:) Gençliğinin bütün süresi boyunca yanında şöyle bir kız yahut kadın bulundurdu. (K, TA.) Ve **لَبِسَ الناسَ** (mecaz:) İnsanlarla birlikte yaşadı. (A.) Ve **لَبِسَ قَوْمًا** (mecaz:) İnsanlarla bir zaman, yahut uzun bir zaman, (**دَهْرًا,**) yaşadı yahut geçirdi. (K, * TA.) [Ve **لَبِسَ أَبَاهُ**, ki TA’da **مَلَّهُ** ile açıklanmıştır; bunu, TA müellifinin kullandığı sanılan A nüshasında da buluyorum: fakat aşağıdakinden, bana göre doğru okunuşun **مُلِّيَهُ** olduğu ve mananın (mecaz:) Babasıyla uzun ömürden faydalandı: yahut babasının yaşadığı süreyi yaşadı: yahut babasıyla onun (babanın) bütün ömrü boyunca yaşadı olduğu anlaşılır: md. بلو’da **أَبْلَى** maddesinde, İbn-Ahmar’ın bir beyti zikredilmiştir. Bk. ayrıca md. خلج’da El-‘Ajjáj’ın bir beyti.] Şunu da dersin: **لَبِسْتُ فُلَانًا** (mecaz:) Şöyle birini, bir dost yahut arkadaş olarak özellikle/seçkin biçimde aldım yahut seçtim. (Er-Râghib, TA md. بطن.) Ve **اِلْبَسِ النَّاسَ عَلَى قَدْرِ أَخْلَاقهِمِْ** (mecaz:) İnsanlarla, tabii huyları ölçüsünce düşüp kalk. (A, TA.) Ve **لَبِسْتُ فُلَانًا عَلَى مَا فِيهِ** (mecaz:) Şöyle birine tahammül ettim ve onu kabul ettim, [ve onda bulunan şeye rağmen onunla ilişkimi sürdürdüm]. (A, TA.)

-A2- **لَبَسَ عَلَيْهِ الأَمْرَ**, (S, M, A, Msb, K,) muzâri‘ı **لَبِسَ**, (S, M, Msb, K,) mastarı **لَبْسٌ**, (S, M, Msb,) O, şeyi yahut durumu yahut işi ona karışık hale getirdi: (S, M, Msb, K:) ve ↓ **لبّسهُ**, (A, Msb,) mastarı **تَلْبِيسٌ**, (S, K,) aynı manayı daha şiddetli derecede ifade eder: (S, * Msb, K: *) yahut birincisi, ya yukarıdaki gibi, yahut şeyi yahut durumu yahut işi ondan gizledi demektir: (R, MF:) ve [benzer biçimde] **تَلْبِيسٌ**, **تَدْلِيسٌ** ile eş anlamlıdır, (K,) yahut ona benzer: (S:) ve birincisi ayrıca, şeyi yahut durumu yahut işi ona şüpheli kıldı demektir; (TA;) [↓ **لبّسهُ** da böyledir: ikisi de, şeyi yahut durumu yahut işi ona karışıklık yahut şüphe içine soktu; ve onu ona gizledi, kılık değiştirdi, yahut örtüp sakladı, demektir.] Kur’ân’da [vi. 9] şöyle denmiştir: **وَلَلَبَسْنَا عَلَيْهِمْ مَا يَلْبِسُونَ** Ve onlara, onların karıştırdıklarını karışık kılardık: (S, Msb:) yahut onların şüpheli kıldıklarını onlara şüpheli kılardık ve onları, onların saptırdıkları gibi saptırırdık. (TA.) Ve yine [ii. 39]: **وَلَا تَلْبِسُوا الْحَقَّ بِالْباطِلِ** Ve hakkı bâtıl ile karıştırmayın. (İbn-‘Arafeh.) Ve yine [vi. 82]: **وَلَمْ يَلْبِسُوا اِيمَانَهُمْ بِظُلْمٍ** Ve imanlarını şirk ile karıştırmadılar. (TA.) Ve yine [vi. 65]: **أَوْ يَلْبِسَكُمْ شِيَعًا** Yahut işinizi karıştırıp [sizi farklı fırkalar kılarak] ihtilaf ve ittifak karışıklığıyla (TA.) Şunu da dersin: **لَبَسَنِى**, yani: O, yahut o şey, onun durumu yahut işi hakkında beni şaşkınlığa yahut şüpheye düşürdü (**جَعَلَنِى أَلْتَبِسُ**). (TA, bir rivayetten.)

2 **لَبَّسَ**: bk. 4: ― -b2- ve ayrıca **لَبَسَ**’a, üç yerde, bk. [**تَلْبِيسٌ** tek başına çoğu kez, bir şeyi karışıklık yahut şüphe içine sokmayı; ve gizleme yahut kılık değiştirme yapmayı ifade eder.] -A2- Ayrıca 8’e bk.

**لابس الرَّجُلَ**
3 **لابس الرَّجُلَ** ذ, [mastarı **مُلَابَسَةٌ** ve **لِبَاسٌ**,] Adamla karıştı, düşüp kalktı, yahut sosyal ilişki kurdu; eş anlamlısı **خَالَطَهُ**. (M, A, Msb. *) [Bundan dolayı, görünüşe göre, denmiştir ki] **اللِّبَاسُ** şu manaya gelir, (K,) yahut **المُلَابَسَةُ**’dendir; ki bu, (İbn-‘Arafeh) kişinin kendini karıştırması ve toplanması; yahut karışmış ve toplanmış olması demektir. (İbn-‘Arafeh, K.) Şunu dersin: **لَا بَسْتُهُ حَتَّى عَرَفْتُ دُخْلَتَهُ** Onunla karıştım [ta ki iç yüzünü yahut iç halini/durumunu bilinceye kadar]. (A.) Ve **لَا بَسْتُهُ** [tek başına] Onun iç yüzünü yahut iç halini/durumunu bildim demektir. (S, K.) ― -b2- **لابس الأَمْرَ**, ve **لابس عَمَلَهُ**: bk. 5. ― -b3- [**مُلَابَسَةٌ** çoğu kez iki şey arasında sıkı yahut yakın bir bağlantı demektir.] Ayrıca 8’e bk.

**البسهُ الثَّوْبَ**
4 **البسهُ الثَّوْبَ** ذ [Ona elbiseyi giydirdi, yahut onu elbise ile giydirdi/süsledi; ve böylece, avamca, ↓ **لبّسهُ**]. (M, Msb.) ― -b2- **البسهُ** ayrıca, onu yahut onu örttü demektir: (K:) yahut onu yahut onu kapladı; yani onun tamamını örttü. (AA.) Şunu dersin: **الحَرَّةُ الأَرْضُ الَّتِى أَلْبَسَتْهَا حِجَارَةٌ سُودٌ** [**الحَرَّة**, siyah taşların örttüğü, yahut bütünüyle örttüğü yerdir]. (TA.) Ve **أَلْبَسَتِ السَّمَآءَ السَّحَابُ**. (TA,) yahut **أَلْبَسَ**, (AA,) [Bulutlar göğü örttü, vb.]; fakat **لَبِسَ السَّمَآءُ السَّحَابَ** demezsin. (AA.) Ve **أَلْبَسَنَا اللَّيْلُ** [Gece bizi örttü, vb.]; fakat **لَبِسْنَا اللَّيْلَ** değil. (AA.) Ve **البسهُ الشَّبَابُ**: md. غطو ve غطى’da 1’e bk. -A2- **أَلْبَسَتِ الأَرْضُ** Yer bitkilerle yahut otla kaplandı. (M.) -A3- Ayrıca 8’e bk.

**تلبّس بِالثَّوْبِ**
5 **تلبّس بِالثَّوْبِ** ذ (S, K) O, elbise ile giyindi [lafzen “kendini karıştırdı”, **اِخْتَلَطَ** ile açıklanmıştır]. (K.) Şunu dersin: **تلبّس بِلِبَاسٍ حَسَنٍ** ve **لِبَاسًا حَسَنًا** [O, güzel elbise ile giyindi]. (A, TA.) ― -b2- [Bundan dolayı,] **تلبّس بِالأَمْرِ** (S, K) [ve **بِهِ** ↓ **التبس**] O, işle meşgul oldu [lafzen “kendini karıştırdı”]; ona girişti; ona dâhil oldu; ona bulaştı yahut ona karıştı; (K;) ve [benzer biçimde] **الأَمْرَ** ↓ **لَابَسَ**, eş anlamlısı **خَالَطَهُ**. (S, K. *) Şunu da dersin: **عَمَلَهُ** ↓ **لَابَسَ** ve **بِهِ** ↓ **التبس** ve **تلبسّ بِهِ** [O, işiyle yahut benzeriyle meşgul oldu]. (A, TA.) [Bk. 8.] ― -b3- **تلبّس الطَّعَامُ بِاليَدِ** Yemek ele yapıştı. (K.) ― -b4- **تلبّس بِىَ الأَمْرُ** Şey, mesela aşk, bana karıştı ve bana yapıştı. (M.) [**عَطْفَةٌ** maddesinde zikredilen bir beyitte bir örneğe bk.]

**التبس**
8 **التبس** ذ O (eğrilmiş iplik) dolaştı. (Lth, Az, Sgh, TA md. عسر.) ― -b2- O (bir şey yahut bir iş yahut bir durum) [iç içe girip karmaşık hale gelerek] karıştı yahut karışık oldu, (S, M, Msb, *) ve şüpheli oldu; (S, Msb;) bunun gibi ↓ **أَلْبَسَ**, (TA,) ve ↓ **لَبَّسَ**; bu sonuncusu, şu ibarede **بَيَّنَ** sınıfına girer:
**قَدْ بَيَّنَ الصُّبْحُ لِذِى عَيْنَيْنِ**
(M, TA.) [Şunu dersin: **التبس الشَّىْءُ بِشَىْءٍ آخَرَ** Şey, başka bir şeyle karıştı; mesela bir isim, bir ism-i fâil ile, ikisi aynı şekilde yazıldığında, **كَاهِلٌ** örneğinde olduğu gibi.] Ve **التبس عَلَيْهِ الأَمْرُ** Şey yahut iş ona karışık ve şüpheli oldu. (S.) Ve **جَعَلَنِى أَلْتَبِسُ فِى أَمْرِهِ** [O, yahut o şey, onun durumu yahut işi hakkında beni şaşkınlığa yahut şüpheye düşürdü]. (TA.) Ve **اُلْتُبِسَ بِى** Zihnim karıştı yahut bozuldu. (K, * TA, bir rivayetten.) ― -b3- **التبس بِعَمَلِهِ** vb.: bk. 5. ― -b4- **اِلْتَبَسَتْ بِهِ الخَيْلُ** (mecaz:) Süvariler ona yetişti. (A, TA.) ― -b5- [**التبس بِهِ** ayrıca, onu bir eşlik eden/ek unsur kıldı yahut onu öyle bulundurdu demektir. Bundan dolayı, **بِ** edatının kullanımlarından biri, bazılarınca **لِلْاِلْتِبَاسِ** diye açıklanır: başkalarınca, ↓ **لِلْمُلَابَسَةِ**, yahut **لِلْمُصَاحَبَةِ**; bunların hepsi hemen hemen aynı manaya gelir. Mesela Mgh’de md. توج’da denir ki, **التَّمَاثِيلُ بِالتِيجَانِ** “taçlarla suretler” (para üzerindeki), ifadesinde **بالتيجان**, hâl bildirir; manası **مُلْتَبِسَةً بِالِتّيجَانِ** ve **مَقْرُونَةً مَعَهَا** yani taçlarla birlikte, onların sıfatları olarak: ve **نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ** “Seni tenzih ederiz, Senin hamdinle”, Kur’ân ii. 28’de, Bd ve başkalarınca **مُلْتَبِسِينَ بِحَمْدِكَ** yani bunu yapışımıza Senin hamdini eşlik eden/ek unsur kılarak diye açıklanır: ve **تَنْبُتُ بِالدُّهْنِ** “yağ ile biten”, aynı yerde xxiii. 20’de, **مُلْتَبِسًا بِالدُّهْنِ** yani bitişine yağ eşlik ederek diye açıklanır. Bazen bu gibi yerlerde **مُلْتَبِسًا** ve **مُلْتَبِسِينَ** yerine **مُتَلَبِّسًا** ve **مُتَلَبِّسِينَ** buluruz: bk. 5.]

**لَبْسٌ**
**لَبْسٌ** ذ Bir şeyin yahut bir işin yahut bir durumun karışıklığı; bunun gibi ↓ **لَبَسٌ**: (M:) [ve ↓ **لُبْسٌ** ve ↓ **لُبْسَةٌ** ve ↓ **لَبُوسَةٌ** ve ↓ **لُبُوسَةٌ** da aynı yahut benzer manaya gelir.] Şunu dersin: **فِى رَأْيِهِ لَبْسٌ** Onun hükmünde yahut görüşünde karışıklık vardır. (K.) Ve ↓ **فِى الأَمْرِ لُبْسَةٌ** (S, M, * A, Msb, K *) ve ↓ **لُبْسٌ** (M, A, Msb.) Şeyde yahut işte yahut durumda karışıklık ve şüphelilik vardır; (S, M, Msb, K; *) kapalılık, yahut açıklık yokluğu. (S, A.) Ve ↓ **فِى حَدِيثِهِ لُبْسَةٌ** Onun sözünde karışıklık ve şüphelilik vardır; açık değildir. (TA.) Ve ↓ **فِى كَلَامِهِ لَبُوسَةٌ** ve ↓ **لُبُوسَةٌ** Onun dilinde karışıklık ve şüphelilik vardır. (M.) ― -b2- Ayrıca, karanlığın karışıklığı; yahut gecenin başlangıcı. (S.)

**لُبْسٌ**
**لُبْسٌ** ذ: **لَبْسٌ**’e, iki yerde, bk.: -A2- ve **لِبَاسٌ**’a da bk.

**لِبْسٌ**
**لِبْسٌ** ذ: **لِبَاسٌ**’a, beş yerde, bk.: ― -b2- ve **لِبْسَةٌ**’ye de bk.

**لَبَسٌ**
**لَبَسٌ** ذ: **لَبْسٌ**’e bk.

**لَبِسٌ**
**لَبِسٌ** ذ Elbisesi/giysisi olan adam: bir sahiplik sıfatı. (Sb, M.)

**لَبْسَةٌ**
**لَبْسَةٌ** ذ [Bir defalık giyme yahut giyinme]. Şunu dersin: **لَبِسْتُ الثَّوْبَ لَبْسَةً وَاحِدَةً** [Elbiseyi bir kere giydim]. (TA.)

**لُبْسَةٌ**
**لُبْسَةٌ** ذ: **لَبْسٌ**’e, üç yerde, bk.

**لِبْسَةٌ**
**لِبْسَةٌ** ذ Elbise giyme yahut giyinme tarzı/biçimi. (IAth, K.) [Bundan dolayı şu söz:] **لِكُلِّ زَمَانٍ لِبْسَةٌ** (mecaz:) Her zaman için, darlık yahut bolluk zamanı oluşuna göre, bir giyinme tarzı vardır. (A, TA.) -A2- Elbiselerden yahut kumaşlardan belirli bir tür; bunun gibi ↓ **لِبْسٌ**. (K.)

**لِبَاسٌ**
**لِبَاسٌ** ذ [Giyim; elbise; giysi;] giyilen şey; bunun gibi ↓ **لِبْسٌ**, ve ↓ **مَلْبَسٌ** (S, M, * Msb, K) ve ↓ **مِلْبَسٌ** (K) ve ↓ **لَبُوسٌ**; (S, K;) yahut sonuncusu, elbiseler yahut kumaş parçaları demektir: (M:) birincinin çoğulu **لُبُسٌ**’dur; tıpkı **كُتُبٌ**’un **كِتَابٌ**’ın çoğulu olması gibi: ve **مَلْبَسٌ**’ın çoğulu **مَلَابِسُ**’tir. (Msb.) Bundan dolayı, **لَباسُ الكَعْبَةِ**, ve **الهَوْدَجِ**, (Msb,) yahut **الكَعْبَةِ** ↓ **لِبْسُ**, ve **الهَوْدَجِ**, (S, M, A, K,) Kâbe’nin ve [**هودج** denilen] deve mahmilinin giydirilmesi, (S, Msb, K,) yahut kumaş parçalarından örtüsü. (M.) Ve Kur’ân’da [vii. 25] **لِبَاسُ التَّقْوَى**, (TA,) [(mecaz kabul edilerek:) takvâ elbisesi: yahut] (mecaz:) kalın yahut kaba, sert, ve kısa elbise: (S:) yahut (mecaz:) kişinin, hayânın açığa vurmayı yasakladığı beden kısmını örten örtü; (K;) ayetin önceki sözleri buna işaret eder; bunun giyimin asıl maksadı olduğunu gösterir; ek maksat ise süslenmek ve bezemek, ve sıcağı ve soğuğu defetmektir: (TA:) yahut (mecaz:) dürüst utanma; yahut kınanmaktan korku sebebiyle nefsin çirkin davranıştan çekinmesi; eş anlamlısı **الحَيَآءُ**: (S, M, A, K:) yahut (mecaz:) salih amel: (TA:) yahut (mecaz:) iman. (Es-Suddee, K.) Ve ↓ **اللِّبْسُ**, (K,) Sgh tarafından ↓ **اللُّبْسُ** diye yazılmıştır, (TA,) yahut **لِبْسُ العَظْمِ**, (A, TA,) (mecaz:) **السِّمْحَاقُ** ile aynı manadadır [Perikranyum]: (A, K:) ve K’nin bazı nüshalarında, müellifin el yazısıyla, buna şu eklenmiştir: yani deri ile et arasında bulunan ince bir zar. (TA.) ― -b2- Herhangi bir şeyin örtüsü. (M.) [Bundan dolayı,] **لِبَاسُ النَّوْرِ** Çiçeklerin dış örtüleri yahut çanak yaprakları. (M.) Kur’ân’da [lxxviii. 10] şöyle denmiştir: **وَجَعَلْنَا الْلَّيْلَ لِبَاسًا** (mecaz kabul edilerek:) [Ve geceyi bir örtü kıldık]: yani karanlığıyla sizi örter, perdeleyip gizler. (TA.) ― -b3- Erkeğin karısı; (S, M, * K; *) **اِزَارٌ** gibi: (M:) ve kadının kocası: (S, M, * K: *) Kur’ân’da ii. 183’te vârid olmuştur: (S, M:) yahut orada, elbise gibi manasındadır: (M, TA:) çünkü her biri diğerini sarar: yahut çünkü her biri sükûn için diğerine gider ve diğerine ( **يُلَابِسُ** ) düşüp kalkar: (Zj, M, Bd, * TA:) **المُلَابَسَةُ**’dendir; bu da “kişinin kendini karıştırması ve toplanması” yahut “karışmış ve toplanmış olması” demektir: (İbn-‘Arafeh, TA:) yahut çünkü her biri diğerinin hâlini örter ve diğerini kötülük yapmaktan alıkoyar. (Bd.) ― -b4- **لِبَاسُ الجُوعِ** (mecaz:) Açlığın en ileri derecesi; (K, TA;) insanlar o kadar aç olduklarında ki deve kılını kanla yerler: (TA:) her şeyi kaplayıcı olduğu için böyle adlandırılmıştır. (K.) Kur’ân’da [xvi. 113] şöyle denmiştir: **فَأَذَاقَهَا اللّٰهَ لِبَاسَ الْجُوعِ وَالْخَوْفِ** (mecaz:) [Böylece Allah ona açlığın ve korkunun en ileri derecesini tattırdı]. (K, * TA. [Bk. ayrıca md. ذوق’da 4.])

**لَبُوسٌ**
**لَبُوسٌ** ذ: **لِبَاسٌ**’a bk. ― -b2- Zırh: (S, M, K:) bu manada müennestir: (M:) [ve **دِرْعٌ** gibi bazen müzekker: md. مَسْرُودٌ’ta bir örneğe bk.] yahut zırhlar: (S’nin bir nüshasında böyle:) Kur’ân’da xxi. 80’de böyledir. (S, TA.) ― -b3- Silah: bu manada müzekkerdir. (M.) -A2- Ayrıca **لَبَّاسٌ**’a bk.

**لَبِيسٌ**
**لَبِيسٌ** ذ Çok, yahut sık, giyilmiş: (Msb:) yahut yıpranmış: (M, A, K:) elbiseye nispetle kullanılır: (M, Msb, K:) ve [**مِلْحَفَة** denilen] bir giysiye: (M:) ve [**مُلَآءَة** denilen] bir giysiye: (A, TA:) ة olmaksızın: (M, * A, * TA:) ve [**مَزَادَة** denilen] deri su tulumuna: (M, A;) yıpranıncaya kadar kullanılmış manasında: (M:) ve ipe; kullanılmış manasında: (AHn, M:) ve eve (**دار**); [zamanla bozulmuş manasında;] yıpranmış elbiseye benzetilerek: (M:) çoğulu **لُبُسٌ**; ve tekil, bir **مزادة** için kullanıldığında, çoğulu **لَبَائِسُ**’tir. (M.) -A2- Benzer: (K:) **المُلَابَسَةُ**’dendir; “karışma” yahut “düşüp kalkma” manasındadır. (Aboo-Mâlik.) Şunu dersin: **لَيْسَ لَهُ لَبِيسٌ** Onun, yahut onun, bir benzeri yoktur. (K.)

**لَبُوسَةٌ**
**لَبُوسَةٌ** ذ ve **لُبُوسَةٌ**: **لَبْسٌ**’e bk.; her biri iki yerde.

**لَبَّاسٌ**
**لَبَّاسٌ** ذ Çok elbisesi olan adam; (K;) bunun gibi ↓ **لَبُوسٌ**: (M, TA:) yahut çok elbise giyen; eş anlamlısı **كَثِيرُ اللُّبْسِ**: (TA’ya göre K’da böyle:) yahut çok karıştıran/şaşırtan; eş anlamlısı **كَثِيرُ اللَّبْسِ**: (K’nın bir nüshasında böyle [ve bu mana, hemen önce gelen ve hemen sonra gelenle, S’deki **رَجُلٌ لَبَّاسٌ** ile, ima ediliyor görünür: CK’da **اللَّبْسِ** vardır ki bu açıkça hatadır:]) **مُلَبِّسٌ** dememelisin; (S, K;) çünkü bu avamcadır. (TA.)

**جَآءَ لَابِسًا أُذُنَيْهِ**
**جَآءَ لَابِسًا أُذُنَيْهِ** ذ (mecaz:) Kendini dikkatsiz yahut aldırmaz göstererek geldi. (M.) [**نَاشِرًا أُذُنَيْهِ**’nin zıddı.]

**مَلْبَسٌ**
**مَلْبَسٌ** ذ: **لِبَاسٌ**’a bk. ― -b2- **مَا فِى فَلَانٍ مَلْبَسٌ** (mecaz:) Şöyle birinde fayda (**مُسْتَمْتَعٌ**) yoktur, (S, M, A, [fakat M ve A’da **مَا** düşürülmüştür ve tek açıklama, Arapça olarak verdiğim kelimedir.]) ― -b3- **اِنَّ فِيهِ لَمَلْبَسًا** Gerçekten onda kibir yahut büyüklük yoktur; **مَا بِهِ كِبْرٌ** yahut **كِبرٌ** ile açıklanır; farklı otoritelere [ve K’nın farklı nüshalarına] göre: bu açıklama AZ’nindir. (TA.) ― -b4- **أَعْرَضَ ثَوْبُ المَلْبَسِ** ve ↓ **المِلْبَسِ** ve ↓ **المُلْبِسِ** (IAar, K) ve ↓ **المُلْتَبِسِ**: (TA:) **عَرُضَ**’a bk.; orada açıklanmıştır.

**مُلْبِسٌ**
**مُلْبِسٌ** ذ: **مُلْتَبِسٌ**’e bk.; ve **مَلْبَسٌ**’a.

**مِلْبَسٌ**
**مِلْبَسٌ** ذ: **لِبَاسٌ**’a bk.; ve **مَلْبَسٌ**’a.

**مُلَبِّسٌ**
**مُلَبِّسٌ** ذ: **لَبَّاسٌ**’a bk.

**أَمْرٌ مُلْتَبِسٌ**
**أَمْرٌ مُلْتَبِسٌ** ذ Karışık yahut karıştırılmış ve şüpheli bir şey, iş, yahut durum; bunun gibi ↓ **مُلْبِسٌ**. (K, TA. [CK’da, **بِالاَمْرِ** yanlışlıkla **ملتبس**’ten sonra sokulmuştur.]) ― -b2- 8’e bk. ― -b3- Ve ayrıca **مَلْبَسٌ**’a bk.

**مُلَبَّسٌ**
**مُلَبَّسٌ** ذ çoğulu **مُلَبَّسَات** Şeker kaplı bademler, vb.
