# لبك — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D8%A8%D9%83/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%84%D8%A8%D9%83/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [لبك](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D8%A8%D9%83.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: لبك

اللبك: الخلط قال أمية بن أبي الصلت:
  إلى ردح من الشيزى ملاء                      لباب البر يلبك بالشـهـاد كالتلبيك وهذه عن ابن عباد.
 واللبك: الشيء المخلوط كاللبكة وقد لبكه لبكا.
 واللبك: جمع الثريد ليأكله كذا في المحكم.
 ومن المجاز: أمر لبك، ككتف: ملتبس، وفي الصحاح: مختلط وأنشد لزهير:
  رد القيان جمال الحي فاحتملوا                      إلى الظهيرة أمر بينهم لبـك وأنشد الصاغاني لرؤبة:
  وحاجة أخرجت من أمر لبك والتبك الأمر، أي: اختلط كما في الصحاح زاد الصاغاني: والتبس، وهو مجاز.
 واللبيكة: جماعة من الغنم، قال ابن السكيت عن الكلابي: أقول: لبيكة من غنم، وقد لبكوا بين الشاء، أي: خلطوا بينها، وهو مثل البكيلة نقله الجوهري.
 وقال عرام: اللبيكة: الجماعة من الناس كاللباكة، بالضم.
 واللبيكة: ضرب من الطعام، وهو دقيق يلبك بزبد أو سمن، قاله ابن عباد، وفي اللسان: أقط ودقيق أو تمر ودقيق وسمن أو زيت يخلط ويصب عليه، ولا يطبخ.
 ومن المجاز: اللبكة، محركة: اللقمة من الثريد، وبه فسر قولهم: ما ذقت عنده عبكة ولا لبكة.
 أو القطعة من الثريد كما في الصحاح.
 أو القطعة من الحيس كما فسره ابن دريد.
 والإلباك: الإخناء، وقال ابن عباد: الإلباك الإخطاء في المنطق والحجة، وإغلاط فيهما.
 قال: وتلبك الأمر: تلبس واختلط.
 ومما يستدرك عليه: أمر لبيك، أي: مختلط.
 وثريدة ملبكة، كمعظمة، أي: ملبقة لينة، عن ابن عباد.
 ووقع في لبكة، بالفتح، ولبيكة، أي اختلاط.

### Türkçe

**اللبك**: karıştırma. Ümeyye b. Ebî’s-Salt dedi:
  Şîzâ’dan bir genişliğe doğru, dolu (bir şey)                      buğdayın özü **الشـهـاد** ile karışır, **كالتلبيك**; bu, İbn Abbâd’dandır.

Ve **اللبك**: **اللبكة** gibi karıştırılmış şey; “onu karıştırdı” denir: **لبكه لبكا**.

Ve **اللبك**: onu yemesi için **الثريد**’i toplamak; **المحكم**’de böyledir.

Ve mecazdan: **أمر لبك** ( **كتف** gibi): karışık; **الصحاح**’ta: birbirine karışmış. Züheyr’den şu beyit okunmuştur:
  Şarkıcı cariyeler mahallenin develerini geri çevirdi; onlar da yüklendiler                      öğle vaktine doğru; aralarında bir iş **لبـك**.

Ve Sâgânî, Ru’be’den şu beyiti okudu:
  Ve bir ihtiyaç, **أمر لبك**’ten çıkarıldı.

Ve iş **التبك الأمر**; yani: karıştı; **الصحاح**’ta olduğu gibi. Sâgânî artırdı: ve birbirine girdi; bu mecazdır.

Ve **اللبيكة**: koyundan bir topluluk. İbnü’s-Sikkît, Kilâbî’den: “Koyundan bir **لبيكة** derim; ve onlar koyunlar arasında **لبكوا بين الشاء**; yani: aralarında karıştırdılar” dedi; bu, **البكيلة** gibidir; Cevherî onu nakletti.

Ve Arrâm dedi: **اللبيكة**: insanlardan bir topluluk; **اللباكة** gibi, ( **بالضم** ).

Ve **اللبيكة**: yiyecekten bir tür; o, kaymak veya sadeyağ ile karıştırılan un olup; bunu İbn Abbâd söyledi. **اللسان**’da: kurutulmuş yoğurt ve un; yahut hurma ve un ve sadeyağ veya zeytinyağı; karıştırılır ve üzerine dökülür; pişirilmez.

Ve mecazdan: **اللبكة** ( **محركة** ): **الثريد**’den bir lokma; bununla “Onun yanında ne **عبكة** tattım ne de **لبكة**” sözleri açıklanmıştır.

Veya **الصحاح**’ta olduğu gibi **الثريد**’den bir parça.

Veya İbn Düreyd’in açıkladığı üzere **الحيس**’ten bir parça.

Ve **الإلباك**: **الإخناء**. İbn Abbâd dedi: **الإلباك** konuşmada ve delilde hata etmek ve ikisinde yanlış yaptırmaktır.

Dedi: Ve iş **تلبك الأمر**: birbirine girdi ve karıştı.

Ve ona ek olarak kaydedilenlerdendir: **أمر لبيك**; yani: karışık.

Ve **ثريدة ملبكة** ( **كمعظمة** ); yani: yumuşak, birbirine yapışmış; İbn Abbâd’dan.

Ve **لبكة**’ye ( **بالفتح** ) ve **لبيكة**’ye düştü; yani: karışıklık.
