# لبو (ل-ب-و) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D8%A8%D9%88
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%84%D8%A8%D9%88

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ل - ب - و
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 1 sözlük

## Sözlükler (1)

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D8%A8%D9%88/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

: ( و ( *!اللَّبُوُّ ، كعَدُوَ ) :
( أَهْمَلَهُ الجَوْهرِي .
ثم هو هكذا في النُّسخِ والصَّوابُ في ضَبْطِه بفتحٍ فسكونٍ كما هو نَصُّ المُحْكم فقالَ : اللَّبْوُ ( بنُ عبْدِ القَيْسِ ) قَبيلَةٌ مِن العَرَبِ ، النَّسَبُ إليه *!لَبَوِيٌّ بالتحْريكِ على غيرِ قِياسٍ ؛ ( وقد يُهْمَزُ ) ، وقد تقدَّمَ هناك .
( *!ولَبُوانُ : جَبَلٌ ) نَجْدِيٌّ ، يقالُ له : *!لَبُوانُ القَبائِلِ ، قالَهُ نَصْر .
قال الصَّاغاني : ونونُه ذاتُ وَجْهَيْن .
( *!واللَّبْوَةُ ، كعَنْوَةٍ ، ويُكْسَرُ ، وكسَمُرَةٍ وكقَنَاةٍ ، واللَّبَةُ ) ، بالفتح ، ( واللَّبُ ) ، بالضَّمِّ ( مُخَفَّفَيْنِ ) ، كلُّ ذلكَ ( الأَسَدَةُ ) ، لُغاتٌ في اللَّبُؤَةِ ، بالهَمْزِ ، وقد مَرَّتْ بتَفْصِيلِها هناك ، وعَزْوها إلى مَنْ حُكِيَت عنه في أوَّلِ الكِتابِ فرَاجِعْه .
وفي المِصْباح : الهاءُ في *!اللَّبْوَة لتَأْكِيدِ التَّأْنيثِ كما في ناقَةٍ ونَعْجةٍ لأنَّه ليسَ لها مُذَكَّر مِن لفظِها حتى تكونَ فارِقَة ، ويقالُ : أَجْرَى من اللّبْوَةِ .
وممَّا يُسْتدركُ عليه :

*!لبوانُ بنُ مالِكِ بنِ الحارِثِ : أَبو قَبيلَةٍ مِن المَعافِرِ ، منهم عقبَةُ بنُ نافِع *!اللَّبوانيُّ المحدِّثُ ، ماتَ سَنَة 196 .

##### Türkçe

:( Ve (**اللَّبُوُّ** , **عَدُوَ** gibi) :
( el-Cevherî onu ihmal etti.
Sonra o, nüshalarda böylecedir; doğrusu, ضبط’unda (harekelenişinde) fetha sonra sükûn iledir; **المُحْكم**’in nassı da böyledir; şöyle dedi: **اللَّبْوُ** ( **بنُ عبْدِ القَيْسِ** ) Araplardan bir kabiledir; ona nisbet **لَبَوِيٌّ**’dir, hareke ile, قياس dışı olarak; (ve hemzelenebilir), ve orada daha önce geçti.
( **ولَبُوانُ**: bir dağdır) Necdî’dir; ona: **لَبُوانُ القَبائِلِ** denir; bunu Nasr söyledi.
es-Sâğânî dedi: onun **نون**’u iki vecih sahibidir.
( **واللَّبْوَةُ** , **عَنْوَةٍ** gibi, ve kesrelenir; ve **سَمُرَةٍ** gibi ve **قَنَاةٍ** gibi; ve **اللَّبَةُ** ) fetha ile; ( ve **اللَّبُ** ) damme ile (ikisi de muhaffef olarak); bütün bunlar (dişi aslan)dır; **اللَّبُؤَةِ**’de, hemze ile, lügatlerdir; ve orada tafsiliyle geçti; ve kitabın evvelinde kendisinden hikâye olunan kimseye nisbet edilmesiyle; ona müracaat et.
Ve **المِصْباح**’ta: **اللَّبْوَة**’deki **الهاء** te’nîsi te’kîd içindir; **ناقَةٍ** ve **نَعْجةٍ**’de olduğu gibi; çünkü onun lafzından bir müzekkeri yoktur ki ayırıcı olsun; ve denir: **أَجْرَى من اللّبْوَةِ**.
Ve ona istidrâk olunanlardandır:

**لبوانُ** bin Mâlik bin el-Hâris: el-Me‘âfir’den bir kabilenin babasıdır; onlardan Ukbe bin Nâfi‘ **اللَّبوانيُّ** el-muhaddis; 196 senesinde öldü.)
