# لتأ — Mekâyîsü'l-Luğa

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D8%AA%D8%A3/sozluk/mekayis
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%84%D8%AA%D8%A3/entries/mekayis

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [لتأ](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D8%AA%D8%A3.md)
- Mekâyîsü'l-Luğa: İbn Fâris · 11. yy

## Madde başı: لتأ

(باب اللام والتاء وما يثلثهما)
(لتج) اللام والتاء والجيم كلمة. يقولون: اللَّتْجان: الجائع. وامراةٌ لتجَى.‏
(لتخ) اللام والتاء والخاء. قال ابن دريد: اللَّتْخ مِثل اللَّطخ(1). والله أعلم.‏
(لتم) اللام والتاء والميم كلمة. يقال: لتَمَها، إذا طعنها في مَنْحَرها بشَفْرة.‏
(لتأ) اللام والتاء والهمزة كلمةٌ إن صحت. يقولون: لَتَأَه بسهم، إذا رماه به. ولَتَأ المرأةَ: نَكَحها. فأمَّا التي فمؤنث الذي. يقولون اللَّتَيَّا: الأمر العظيم، يقال وقع في اللَّتَيا والَّتِي. وهذا مما يقال إنَّ عِلْمَه دَرَج فلا يُعرَف له قياس.‏
(لتب) اللام والتاء والباء كلمةٌ تدلُّ على ملازمةٍ ومخالطة. يقولون: لتَبَ ثوبَه: لَبِسه. واللاتِب: المُلازِم للشَّيء لا يفارقُه. ويقولون: لَتَبَ في سَبلَةِ الناقة، إذا وجأ.‏
--------------ـــ
(1) في الأصل: "اللتخ واللطخ"، وصواب النص من الجمهرة (2: 7) والمجمل.‏

ـ

### Türkçe

(لام ve **التاء** ve bunların üçüncüsü olanlar babı)
(**لتج**) **اللام** ve **التاء** ve **الجيم** bir kelimedir. Derler ki: **اللَّتْجان**: aç olan. Ve **امراةٌ لتجَى**.
(**لتخ**) **اللام** ve **التاء** ve **الخاء**. İbn Düreyd dedi: **اللَّتْخ** **اللَّطخ**(1) gibidir. Allah daha iyi bilir.
(**لتم**) **اللام** ve **التاء** ve **الميم** bir kelimedir. Denir: **لتَمَها**, onu **مَنْحَر**’ında bir bıçakla dürttüğü zaman.
(**لتأ**) **اللام** ve **التاء** ve **الهمزة** bir kelimedir; eğer sahihse. Derler ki: **لَتَأَه** bir okla, onu onunla attığı zaman. Ve **لَتَأ المرأةَ**: onunla cinsel ilişkide bulundu. Amma **التي** ise **الذي**’nin müennesi (dişilidir). Derler ki **اللَّتَيَّا**: büyük iş; denir: **اللَّتَيا** ve **الَّتِي**’ye düştü. Ve bu, denir ki onun ilmi geçip gitmiştir; bu sebeple onun için bir kıyas bilinmez.
(**لتب**) **اللام** ve **التاء** ve **الباء** bir kelimedir; bir ملازمة ve bir karışmaya delâlet eder. Derler ki: **لتَبَ ثوبَه**: onu giydi. Ve **اللاتِب**: şeye ملازم olan, ondan ayrılmayan. Ve derler ki: **لَتَبَ في سَبلَةِ الناقة**, eğer dürttüyse.

--------------ـــ
(1) Asılda: “**اللتخ** ve **اللطخ**”; metnin doğrusu **الجمهرة** (2: 7) ve **المجمل**’dendir.

ـ
