# لتب (ل-ت-ب) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D8%AA%D8%A8
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%84%D8%AA%D8%A8

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ل - ت - ب
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 6 sözlük

## Sözlükler (6)

### [Kitâbu'l-'Ayn](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D8%AA%D8%A8/sozluk/kitab_ayn.md) — Halîl b. Ahmed · 8. yy

باب التاء واللام والباء معهما
ت ب ل، ب ت ل، ب ل ت، ت ل ب، ل ت ب مستعملات
تبل
التَبلُ: الذَّحْلُ، وتَبَلَني فلانٌ، أي وَتَرَني.
وتَنَبلَهُم الدهرُ: رَماهم بصُروفِ الموت، قال:
ودهرٌ خابلٌ تَبِلُ
والرجُلُ يعشَقُ المرأةَ فتُتْبِلُ فُؤادَه ثم لم تُبلهِ.
وتَوْبَلْت القِدْرَ تَوْبَلةً: جَعَلْتُ فيه التَّوابل، الواحد تابل.
بتل:
البَتْل: كلمة تُوصَل بالبَتِّ، تقول: أعطيتُه بَتّاً بَتْلاً، وأصلُه القَطْعُ، وبَتَلْتُه: قَطَعتُه.
وتَبَتَّلَ إليه تَبتيلاً، فالتَبَتُّل الانقطاع إلى اللهِ تعالى، أي أخلَصَ إليه إخاصاً.
والبَتُول: كل امرأةٍ تَنْقَبِضُ عن الرجلا فلا حاجة لها فيهم ولا شَهوة، ومنه التَبَتُّل وهو تَرْكُ النِّكاح، قال ربيعة بن مَقُروم الضَّبِّي:
لو أنّها عَرَضَت لأَشمَطَ راهبٍ،		عَبَدَ الإِلهَ، صَرورةٍ مُتَبَـتِّـلِ
ونَخْلٌ مُتَبَتِّل: قد تَدَلَّتْ عُذُوقُه والبَتيلُ: فَسيلُ النّخْل يُبْتَلُ عنه أي يُقْطَعُ عنه ويُعْزَل.
والبَتيلةُ: كلُّ عُضوٍ بلحمه مُكتَنِزٍ من أعضاء اللَّحم على حِيالِه، قال:
إذا المُتُونُ مَدَّتِ البَتلائِلا
وامرأةٌ مُبَتَّلَةٌ: تامَّةُ الأعضاء والخَلْق، وجَمْلٌ مُبَتَّلٌ، وناقةٌ مُبَتَّلَةٌ.
والبُتُل: أسفل الجَبَل، والواحد بَتيلُ.
والبَتْل: تمييز الشيءِ من الشيءِ.
بلت:
المُبَلَّتُ بلغة حِمْيَر: المَهر المَضمون، قال:
ما زُوِّجَتْ إلاّ بَمهرٍ مُبَلَّتِ
تلب:
التَلْبُ: كلمة تُوصَل بالتَّبِّ، يقال: تَبّاً له تَبّاً تَلْباً.
واتْلأَبَّ صدرُه على الطريقِ أي استقامَ.
لتب:
اللّتْبُ: اللُّبْس، ولَتَبَ عليه ثَوبَه، والتَتَبَ وهو لُبْسٌ كأنّه لا يُريد أن يخلَعَه.
ولَتَبَ عليكَ لُتُوباً أي ثَبَتَ.

##### Türkçe

باب **التاء** و**اللام** و**الباء** معهما
**ت ب ل**، **ب ت ل**، **ب ل ت**، **ت ل ب**، **ل ت ب** kullanımdadırlar.

**تبل**
**التَبلُ**: **الذَّحْلُ**’dür; ve “**تَبَلَني** falan” yani “bana **وَتَرَني** yaptı (öcümü aldı)”.
“**وتَنَبلَهُم الدهرُ**”: zaman onları ölümün türlü halleriyle attı; dedi ki:
ودهرٌ خابلٌ تَبِلُ
Ve adam kadına âşık olur da onun kalbini **تُتْبِلُ** eder, sonra onu **تُبلهِ** etmez.
“**وتَوْبَلْت** **القِدْرَ** **تَوْبَلةً**”: içine **التَّوابل** koydum; teki **تابل**’dir.

**بتل:**
**البَتْل**: **البَتِّ** ile birleştirilen bir kelimedir; “ona **بَتّاً بَتْلاً** verdim” dersin. Aslı kesmedir; ve “**بَتَلْتُه**”: onu kestim.
Ve “**وتَبَتَّلَ** ona **تَبتيلاً**”; artık **التَبَتُّل** Yüce Allah’a yönelip kesilmedir; yani ona **إخاصاً** ile ihlâs gösterdi.
Ve **البَتُول**: erkeklerden büzüşüp uzak duran, onlara ihtiyaç ve şehveti olmayan her kadındır; bundan **التَبَتُّل** gelir ki o nikâhı terk etmektir. **ربيعة بن مَقُروم الضَّبِّي** dedi ki:
لو أنّها عَرَضَت لأَشمَطَ راهبٍ،		عَبَدَ الإِلهَ، صَرورةٍ مُتَبَـتِّـلِ
Ve **نَخْلٌ مُتَبَتِّل**: salkımları sarkmış olandır. Ve **البَتيلُ**: hurma fidanıdır; ondan **يُبْتَلُ** edilir, yani ondan kesilir ve ayrılır.
Ve **البَتيلةُ**: et uzuvlarından, kendi başına etiyle dolgunlaşmış her uzuvdur; dedi ki:
إذا المُتُونُ مَدَّتِ البَتلائِلا
Ve **امرأةٌ مُبَتَّلَةٌ**: uzuvları ve yaratılışı tam olandır; ve **جَمْلٌ مُبَتَّلٌ** ve **ناقةٌ مُبَتَّلَةٌ**.
Ve **البُتُل**: dağın alt tarafıdır; teki **بَتيلُ**’dür.
Ve **البَتْل**: bir şeyi bir şeyden ayırt etmektir.

**بلت:**
**المُبَلَّتُ** Himyer diliyle: garantilenmiş mehir; dedi ki:
ما زُوِّجَتْ إلاّ بَمهرٍ مُبَلَّتِ

**تلب:**
**التَلْبُ**: **التَّبِّ** ile birleştirilen bir kelimedir; “ona **تَبّاً** olsun, **تَبّاً تَلْباً**” denir.
Ve “**واتْلأَبَّ** göğsü yol üzerinde” yani doğruldu.

**لتب:**
**اللّتْبُ**: **اللُّبْس**’tir; “**ولَتَبَ** onun üzerine elbisesini” ve “**التَتَبَ**”; o, sanki onu çıkarmak istemiyormuş gibi bir giyiniştir.
Ve “**ولَتَبَ** sana **لُتُوباً**” yani sabit kaldı.

### [es-Sıhâh](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D8%AA%D8%A8/sozluk/sihah.md) — Cevherî · 10. yy

الَّلاتِبُ: الثابتُ، تقول منه: لَتَبَ لَتْباً ولُتوباً. وأنشد أبو الجراح:
فإنْ يَكُ هذا من نبـيذٍ شـربـتُـهُ		فإنِّيَ من شربِ النـبـيذ لـتـائِبُ
صُداعٌ وتَوصيمُ العِظـامِ وفـتـرةٌ		وغَمٌّ من الإشراقِ في الجوفِ لاتِبُ
واللاتِبُ أيضاً: اللازق، مثل اللازب. ولَتَبْتُ في مَنْحَرِ الناقة، أي طعنتُ، مثل لَتَمْتُ.

##### Türkçe

**الَّلاتِبُ**: sabit olan; ondan şöyle denir: **لَتَبَ** **لَتْباً** ve **لُتوباً**. Ebû’l-Cerrâh inşâd etti:

Eğer bu, içtiğim bir **نبيذ**den ise,
şüphesiz ben **نبيذ** içmekten **لـتـائِبُ**um.

Bir baş ağrısı, kemiklerin sızlaması ve bir gevşeklik,
ve karın içinde parlamadan bir gam, **لاتِبُ**.

Ve **اللاتِبُ** ayrıca: yapışık olan; **اللازب** gibi. Ve **لَتَبْتُ** deve dişisinin boğaz çukurunda; yani mızrakladım, **لَتَمْتُ** gibi.

### [Mekâyîsü'l-Luğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D8%AA%D8%A8/sozluk/mekayis.md) — İbn Fâris · 11. yy

(باب اللام والتاء وما يثلثهما)
(لتج) اللام والتاء والجيم كلمة. يقولون: اللَّتْجان: الجائع. وامراةٌ لتجَى.‏
(لتخ) اللام والتاء والخاء. قال ابن دريد: اللَّتْخ مِثل اللَّطخ(1). والله أعلم.‏
(لتم) اللام والتاء والميم كلمة. يقال: لتَمَها، إذا طعنها في مَنْحَرها بشَفْرة.‏
(لتأ) اللام والتاء والهمزة كلمةٌ إن صحت. يقولون: لَتَأَه بسهم، إذا رماه به. ولَتَأ المرأةَ: نَكَحها. فأمَّا التي فمؤنث الذي. يقولون اللَّتَيَّا: الأمر العظيم، يقال وقع في اللَّتَيا والَّتِي. وهذا مما يقال إنَّ عِلْمَه دَرَج فلا يُعرَف له قياس.‏
(لتب) اللام والتاء والباء كلمةٌ تدلُّ على ملازمةٍ ومخالطة. يقولون: لتَبَ ثوبَه: لَبِسه. واللاتِب: المُلازِم للشَّيء لا يفارقُه. ويقولون: لَتَبَ في سَبلَةِ الناقة، إذا وجأ.‏
--------------ـــ
(1) في الأصل: "اللتخ واللطخ"، وصواب النص من الجمهرة (2: 7) والمجمل.‏

ـ

##### Türkçe

(لام, تاء ve bunları üçleyenlerin bâbı)
(**لتج**) **اللام** ve **التاء** ve **الجيم** bir kelimedir. Derler ki: **اللَّتْجان**: aç olan. Ve **امراةٌ لتجَى**.

(**لتخ**) **اللام** ve **التاء** ve **الخاء**. İbn Düreyd dedi: **اللَّتْخ** **اللَّطخ**(1) gibidir. Allah daha iyi bilir.

(**لتم**) **اللام** ve **التاء** ve **الميم** bir kelimedir. Denir ki: **لتَمَها**, eğer onu **مَنْحَرها**’sında bir **شَفْرة** ile mızrakladıysa.

(**لتأ**) **اللام** ve **التاء** ve **الهمزة** bir kelimedir; eğer sahihse. Derler ki: **لَتَأَه** bir ok ile, eğer onu onunla attıysa. Ve **لَتَأ المرأةَ**: onunla cinsel ilişkiye girdi. Amma **التي** ise **الذي**’nin müennesidir. Derler ki: **اللَّتَيَّا**: büyük iş; denir ki: **اللَّتَيا** ve **الَّتِي** içine düştü. Ve bu, denir ki onun bilgisi silinip gitmiştir; bu yüzden onun için bir kıyas bilinmez.

(**لتب**) **اللام** ve **التاء** ve **الباء** bir kelimedir; ملازمة ve karışmaya delâlet eder. Derler ki: **لتَبَ ثوبَه**: onu giydi. Ve **اللاتِب**: şeye ملازم olan, ondan ayrılmayan. Ve derler ki: **لَتَبَ في سَبلَةِ الناقة**; eğer dürttüyse.

--------------ـــ
(1) Asılda: “**اللتخ** ve **اللطخ**”; metnin doğrusu **الجمهرة** (2: 7) ve **المجمل**’dendir.

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D8%AA%D8%A8/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

اللتب، واللتوب: اللزوم، واللصوق، نقله الجوهري عن الأصمعي. والثبات، تقول منه: لتب، يلتب، لتبا ؛ فهو لاتب ؛ وأنشد أبو الجراح:
  فإن يك هذا من نبـيذ شـربـتـه                      فإني من شرب النـبـيذ لـتـائب
  صداع وتوصيم العظـام وفـتـرة                      وغم مع الإشراق في الجوف لاتب وقال الفراء في قوله تعالى  من طين لازب  ، قال: اللازب واللاتب واحد. قال: وقيس تقول: طين لاتب ؛ واللاتب: اللازق مثل اللازب وهذا الشيء ضربة لاتب، كضربة لازب. اللتب: الطعن. وقد سقط هذا من بعض النسخ، وثبت في غيره، يقال لتب في سلبة الناقة ومنحرها: إذا طعنها، وكذلك اللتم، يقال: خذ الشفرة فالتب بها في لبة الجزور، والتم بها، بمعنى واحد، أي: اطعن بها. رواه أبو تراب عن ابن شميل. اللتب، واللتوب: الشد، يقال: لتب عليه ثيابه، ورتبها: إذا شدها عليه. قال الليث: اللتب: لبس الثوب، يقال لتب عليه ثوبه: إذا لبسه، كأنه لا يريد أن يخلعه، كالالتتاب. اللتب: شد الجل على الفرس، كالتلتيب شدد للمبالغة. قال متمم بن نويرة:
  فله ضريب الشول إلا سؤره                      والجل فهو ملتب لا يخلـع يعني فرسه. وألتبه، أي: الأمر عليه إلتابا: أوجبه، فهو ملتب. الملتب، كمنبر: اللازم بيته فرارا من الفتن . قال الليث: الملاتب الجباب، والخلقان من الثياب. وبنو لتب، بالضم: حي من الأزد، منهم: عبد الله بن اللتبية الصحابي، وهي أمه، ومنهم من يفتح اللام والمثناة، وفي بعض الروايات: الألتبية، بالهمزة، وفي بعض بضم ففتح كهمزية، له ذكر في رسله، صلى الله عليه وسلم، قاله شيخنا. قلت: وقرأت في معجم الحافظ تقي الدين، ما نصه: عبد الله بن اللتبية الأزدي الذي استعمله النبي صلى الله عليه وسلم، على الصدقة.

##### Türkçe

**اللتب**، ve **اللتوب**: lüzum (bağlı kalma), ve yapışma; onu el-Cevherî el-Asma‘î’den nakletti. Ve sebat (yerinde durma); ondan şöyle dersin: **لتب**، **يلتب**، **لتبا**; o hâlde o **لاتب**’dir. Ebû’l-Cerrâh şu beyti okudu:
  Eğer bu, içtiğim bir nebîzden ise                      ben nebîz içmekten elbette **لتائب**’im
  Baş ağrısı ve kemiklerin sızlaması ve gevşeklik                      ve karın içinde aydınlıkla birlikte bir gam **لاتب**

El-Ferrâ, Yüce Allah’ın sözü hakkında: **من طين لازب**; dedi ki: **اللازب** ile **اللاتب** birdir. Dedi ki: Kays da şöyle der: **طين لاتب**; ve **اللاتب**: yapışan, **اللازب** gibi. Ve bu şey: **ضربة لاتب** (yapışan bir darbe), **ضربة لازب** gibi.

**اللتب**: mızrakla saplama. Bu, bazı nüshalardan düşmüştür; başkasında sabit olmuştur. Şöyle denir: devenin göğüs çukuru ve boğazlanma yerinde **لتب**: onu mızrakla sapladığı zaman. Ve كذلك **اللتم**; denir: bıçağı al da onunla deve göğsünün çukuruna **فالتب**; ve onunla **والتم**; tek bir mânâ ile, yani: onunla sapla. Bunu Ebû Turâb, İbn Şümeyl’den rivayet etti.

**اللتب**, ve **اللتوب**: sıkma/germe; denir: elbiselerini onun üzerine **لتب** etti ve onları **رتبها**: onları onun üzerine sıktığı zaman. el-Leys dedi ki: **اللتب**: elbiseyi giyme; denir: elbisesini onun üzerine **لتب** etti: onu giydiği zaman; sanki onu çıkarmak istemiyor gibidir; **كالالتتاب** gibi.

**اللتب**: at üzerinde eğer altlığını sıkmak; **كالتلتيب** (mübalağa için “sıkıca sıkma”) gibi. Mütemmim b. Nüveyre dedi ki:
  Onun için, artığı hariç, süt develerinin payı vardır                      ve eğer altlığı; o ise **ملتب**’dir, çıkarmaz
Yani: atını.

Ve onu **ألتبه**; yani işi onun üzerine **إلتابا**: onu gerekli kıldı; o hâlde o **ملتب**’dir.

**الملتب**، **كمنبر**: fitnelerden kaçış olarak evine bağlı kalan. el-Leys dedi ki: **الملاتب**: kalın elbiseler; ve elbiselerden eskimiş olanlar.

Ve **بنو لتب**, (lâmın) dammesiyle: Ezd’den bir kabiledir; onlardan: sahâbî **عبد الله بن اللتبية**; bu da onun annesidir. Onlardan, lâmı ve ikiliyi fetha ile okuyan da vardır. Bazı rivayetlerde: **الألتبية**, hemze ile; bazısında da, **كهمزية** gibi, damme sonra fetha iledir. Onun, Resulleri içinde, sallallahu aleyhi ve sellem, bir zikri vardır; bunu şeyhimiz söyledi.

Dedim ki: Hâfız Takıyyüddîn’in Mu‘cem’inde, lafzı şu olanı okudum: **عبد الله بن اللتبية** el-Ezdî; Nebî sallallahu aleyhi ve sellem onu sadaka üzerine âmîl kıldı.

### [Lane's Lexicon](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D8%AA%D8%A8/sozluk/lexicon.md) — Edward W. Lane · 19. yy

لَتَبَ
1 لَتَبَ ذ , aor. لَتُبَ , inf. n. لَتْبٌ and لُتُوبٌ, He, or it, was, or remained, fixed, settled, or firm: (As, S, K:) adhered, clave, or stuck. (K.) -A2- لَتَبَ, inf. n. لَتْبٌ and لُتُوبٌ, He bound, tightened, or made fast. (K.) ― -b2- لَتَبَ عَلَيْهِ ثِيَابَهُ He bound his clothes upon him. (TA.) ― -b3- Also, inf. n. as above; and ↓ التتب; [in the CK, for اِلْتِتَابٌ, is put اِلْتِيَابٌ;) He put on his clothes. (K.) ― -b4- لَتَبَ عَلَيْهِ ثَوْبَهُ He put on his garment, as though he did not desire to take it off. (TA.) ― -b5- لَتَبَ الجُلَّ عَلَى الفَرَسِ, inf. n. as above; and ↓ لتّبهُ, inf. n. تَلْتِيبٌ; He bound the covering upon the horse. (K.) -A3- لَتَبَ فى مَنْحَرِ النَّاقَةِ He stabbed, or stuck, the she-camel [in the part immediately above the breast-bone]: like لَتَمَ. (S.)

2 لَتَّبَ see 1.

التبهُ عَلَيْهِ
4 التبهُ عَلَيْهِ ذ , (inf. n. اِلْتَابٌ, TA,) He imposed it (a thing, or affair, TA,) upon him, as obligatory, or as a thing that must be done. (K.)

8 اِلْتَتَبَ see 1.

لَاتِبٌ
لَاتِبٌ ذ Being, or remaining, fixed, settled, or firm: adhering, cleaving, or sticking: (As, S:) i. q. لَازِبٌ. (Fr.) ― -b2- ضَرْبَةُ لَاتِبٍ i. q. ضربة لَازبٍ. (Fr.) See art. لزب.

مِلْتَبٌ
مِلْتَبٌ ذ One who keeps to his house, or dwelling, avoiding seditions, or disturbances. (K.)

مَلَاتِبُ
مَلَاتِبُ ذ Worn-out garments of the kind called جِبَابٌ, pl. of جُبَّة: (K:) or garments of the kind so called, and worn-out garments. (Lth.)

##### Türkçe

لَتَبَ
1 **لَتَبَ** ذ , muzâri‘ **لَتُبَ** , mastar ismi **لَتْبٌ** ve **لُتُوبٌ**, O, yahut o (şey), sabit oldu, yerleşti, yahut sağlam oldu: (As, S, K:) yapıştı, tutundu, yahut yapışıp kaldı. (K.) -A2- **لَتَبَ**, mastar ismi **لَتْبٌ** ve **لُتُوبٌ**, O bağladı, sıktı, yahut sağlamlaştırdı. (K.) ― -b2- **لَتَبَ عَلَيْهِ ثِيَابَهُ** O, elbiselerini onun üzerine bağladı. (TA.) ― -b3- Yine, mastar ismi yukarıdaki gibidir; ve ↓ **التتب**; [CK’de, **اِلْتِتَابٌ** yerine **اِلْتِيَابٌ** konmuştur;] O, elbiselerini giydi. (K.) ― -b4- **لَتَبَ عَلَيْهِ ثَوْبَهُ** O, elbisesini giydi; sanki onu çıkarmayı istemiyormuş gibi. (TA.) ― -b5- **لَتَبَ الجُلَّ عَلَى الفَرَسِ**, mastar ismi yukarıdaki gibidir; ve ↓ **لتّبهُ**, mastar ismi **تَلْتِيبٌ**; O, örtüyü atın üzerine bağladı. (K.) -A3- **لَتَبَ فى مَنْحَرِ النَّاقَةِ** O, dişi deveyi [göğüs kemiğinin hemen üstündeki kısımda] bıçakladı, yahut sapladı: **لَتَمَ** gibi. (S.)

2 **لَتَّبَ** bk. 1.

**التبهُ عَلَيْهِ**
4 **التبهُ عَلَيْهِ** ذ , (mastar ismi **اِلْتَابٌ**, TA,) O, onu (bir şeyi, yahut işi, TA,) ona, vacip olarak, yahut yapılması gereken bir şey olarak yükledi. (K.)

8 **اِلْتَتَبَ** bk. 1.

**لَاتِبٌ**
**لَاتِبٌ** ذ Sabit olan, yahut sabit kalan, yerleşik olan, yahut sağlam olan: yapışan, tutunan, yahut yapışıp kalan: (As, S:) **لَازِبٌ** ile aynı. (Fr.) ― -b2- **ضَرْبَةُ لَاتِبٍ** **ضربة لَازبٍ** ile aynı. (Fr.) **لزب** maddesine bak.

**مِلْتَبٌ**
**مِلْتَبٌ** ذ Fitnelerden, yahut karışıklıklardan kaçınarak evine, yahut meskenine bağlı kalan kimse. (K.)

**مَلَاتِبُ**
**مَلَاتِبُ** ذ **جِبَابٌ** denilen türden yıpranmış elbiseler, **جُبَّة**’nin çoğulu: (K:) yahut o denilen türden elbiseler ve yıpranmış elbiseler. (Lth.)

### [Salmone](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D8%AA%D8%A8/sozluk/salmone.md) — H. Anthony Salmone · 19. yy

لَتَبَ
لَتَبَ U ( n. ac. لَتْب 1 ,  لُتُوْب 27 ),
a.  [ Bi ], Adhered to; held fast to.

b.  [ Fī ], Was steadfast in.

c.  [ Fī ], Stabbed.

d.  see II .

لَتَّبَ
لَتَّبَ II
a.  [ 'Ala ], Bound, fastened.

أَلْتَبَ
أَلْتَبَ IV
a.  [ acc. &  'Ala ], Imposed upon.

تَلَاْتَبَ
تَلَاْتَبَ VI ,
a.  Came to blows.

اِلْتَتَبَ
اِلْتَتَبَ VIII ,
a.  see II .

مِلْتَب
مِلْتَب 20 ,
a.  Peaceable, pacific, quiet-

لَاْتِب
لَاْتِب 21 ,
a.  Adhering, firm, steadfast.

مَلَاْتِبُ
مَلَاْتِبُ 44 ,
a.  Worn-out garments.

##### Türkçe

لَتَبَ
**لَتَبَ** U (isim-fiil: **لَتْب** 1, **لُتُوْب** 27),
a. [ **بِ** ], Yapıştı; sıkıca tuttu.

b. [ **فِي** ], İçinde sebat etti.

c. [ **فِي** ], Sapladı.

d. II’ye bak.

لَتَّبَ
**لَتَّبَ** II
a. [ **عَلَى** ], Bağladı, sağlamlaştırdı.

أَلْتَبَ
**أَلْتَبَ** IV
a. [ mef‘ûl (acc.) ve **عَلَى** ], Üzerine yükledi.

تَلَاْتَبَ
**تَلَاْتَبَ** VI,
a. Yumruklaştı.

اِلْتَتَبَ
**اِلْتَتَبَ** VIII,
a. II’ye bak.

مِلْتَب
**مِلْتَب** 20,
a. Barışçıl, sulhçu, sakin-

لَاْتِب
**لَاْتِب** 21,
a. Yapışan, sağlam, sebatkâr.

مَلَاْتِبُ
**مَلَاْتِبُ** 44,
a. Eskimiş elbiseler.
