# لتح — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D8%AA%D8%AD/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%84%D8%AA%D8%AD/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [لتح](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D8%AA%D8%AD.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: لتح

لتحه، كمنعه، يلتحه لتحا: ضرب وجهه أو جسده بالحصى فأثر فيه من غير جرح شديد. قال أبو النجم يصف عانة طردها مسحلها وهي تعدو وتثير الحصى في وجهه:
  يلتحن وجها بالحصى ملتوحا أو لتحه: فقأ عينه بضربها وروى عن أبي الهيثم أنه قال: لتحه ببصره: رماه به، حكاه عن أبي الحسن الأعرابي الكلابي، وكا فصيحا. ولتح جاريته لتحا، إذا نكحها وجامعها، وهو لاتح وهي ملتوحة. ولتح فلانا: ما ترك عنده شيئا إلا أخذه. ولتح بيده ضربه بها على وجه أو جسد أو عين. ولتح، كفرح: جاع. والنعت لتحان، وهي لتحى. وفي التهذيب عن ابن الأعرابي: هو رجل لاتح ولتاح كغراب، ولتحه كهمزة، ولتح ككتف: عاقل داهية. وقوم لتاح، وهم العقلاء من الرجال الدهاة. ويقال: هو ألتح شعرا منه، أي أوقع على المعاني وفي بعض النسخ: على المعنى.

### Türkçe

**لتحه**; **منعه** gibi; onu **يلتحه** **لتحا**: Yüzünü veya bedenini çakıl taşlarıyla vurdu da, şiddetli bir yara olmaksızın onda iz bıraktı. Ebû’n-Necm, **مسحلها**’sı onu kovaladığı hâlde koşup yüzüne çakıl taşları savurup kaldıran bir **عانة**’yı vasfederek dedi:
  “Çakıl taşlarıyla bir yüzü **يلتحن**; **ملتوحا**.” Veya **لتحه**: Onu vurarak gözünü patlattı. Ebû’l-Heysem’den rivayet olundu ki şöyle dedi: **لتحه ببصره**: Onu onunla attı; bunu Ebû’l-Hasen el-A‘râbî el-Kilâbî’den nakletti; ve fasih idi. Ve **لتح** câriyesini **لتحا**, onu nikâhlayıp onunla cinsel birleşmede bulunduğu zaman; o **لاتح**’tır ve o (câriye) **ملتوحة**’dır. Ve **لتح** falanı: Onun yanında hiçbir şey bırakmadı, ancak onu aldı. Ve **لتح** eliyle: Onu onunla yüze yahut bedene yahut göze vurdu. Ve **لتح**, **فرح** gibi: Acıktı. Sıfat **لتحان**’dır; ve o (dişil) **لتحى**’dır. Ve **التهذيب**’de İbnü’l-A‘râbî’den: O, **لاتح** ve **لتيح** ( **غراب** gibi), ve **لتحه** ( **همزة** gibi), ve **لتح** ( **كتف** gibi): Akıllı, hilekâr (kurnaz)dır. Ve bir kavim **لتاح**: ve onlar, erkeklerden akıllı hilekârlar(dır). Ve denilir: O, ondan daha **ألتح** şiirdir; yani mânalara daha çok isabet etti. Ve bazı nüshalarda: mânaya.
