# لتخ — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D8%AA%D8%AE/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%84%D8%AA%D8%AE/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [لتخ](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D8%AA%D8%AE.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: لتخ

لتخه، كمنعه: لطخه، الطاء لغة في التاء، وعن الليث: اللتخ الشق. وقد لتخه إذا شقه. ولتخه بالسوط: سحله وشق جلده وقشره. تلتخ مثل تلطخ. ويقال: رجل لتخة، كفرحة: داهية منكر، هكذا حكاه كراع. وقد نفى سيبويه هذا المثال في الصفات. واللتخان، بفتح فسكون: الجائع، عن كراع، والمعروف عند أبي عبيد الحاء، وقد تقدم.

### Türkçe

**لتخه**، **كمنعه**: **لطخه**; **الطاء** **لغة** في **التاء**. Ve **الليث**’ten: **اللتخ** yarıktır. Ve onu yardığında: **لتخه**. Ve onu kamçıyla **لتخه**: onu sürttü ve derisini yardı ve onu soydu.

**تلتخ**: **تلطخ** gibi.

Ve denilir: **رجل لتخة**، **كفرحة**: inkâr edilen bir musibet; **كراع** böylece hikâye etti. Ve **سيبويه** bu misali sıfatlarda nefyetmiştir.

Ve **اللتخان**، fetḥa ile sonra sükûn ile: aç olan; **كراع**’dan. Ve mâruf olan **أبي عبيد** katında **الحاء**’dır; ve (bu) geçmişti.
