# لجب — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D8%AC%D8%A8/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%84%D8%AC%D8%A8/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [لجب](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D8%AC%D8%A8.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: لجب

لَجِبَ
1 لَجِبَ ذ , aor. لَجَبَ , inf. n. لَجَبٌ, It [a number of men] cried out, or vociferated; raised a clamour, or confused noise. (S, K.) See also art. جلب. ― -b2- لَجِبَ, inf. n. لَجَبٌ, It (a clamour, or confused noise,) rose. (TA.) ― -b3- لَجِبَ, inf. n. لَجَبٌ, It (the sea) was agitated, or in commotion; its waves conflicting, or dashing together. (K.) -A2- لَجُبَتْ, aor. لَجُبَ , (inf. n. لُجُوبَةٌ, TA;) and ↓ لجّبت, inf. n. تَلْجِيبٌ; She (a sheep or goat) had little milk; (S, K:) or her milk dried up, in consequence of her having passed four months since bringing forth. (S.) See لَجْبَةٌ. -A3- In a trad. respecting Moses and the stone, occur the words, فَلَجَبَهُ ثَلَاثَ لَجَبَاتٍ, which IAth says he cannot explain, unless the right reading be فَلَحَتَهُ ثلاث لَحَتَاتٍ [And he struck it three blows]. (TA.)

لَجَبٌ
لَجَبٌ ذ A crying, or vociferation; a clamour, or confused noise. (S, K.) The sound, or noise, of soldiers; and the neighing of horses. (TA.) Agitation, or commotion, of the waves of the sea. (K.) The rising of a clamour, or confused noise. (TA.) ― -b2- بَحْرٌ ذُو لَجَبٍ A roaring, tumultuous, or boisterous, sea. (S.)

جَيْشٌ لَجِبٌ
جَيْشٌ لَجِبٌ ذ A clamourous, or noisy, army. (S, K.) ― -b2- In like manner this epithet is applied to thunder, and to a cloud or rain accompanied with thunder; in each case after the manner of a rel. n. (TA.)

لَجْبَةٌ
لَجْبَةٌ ذ and ↓ لُجْبَةٌ and ↓ لِجْبَةٌ (S, K) and ↓ لَجَبَةٌ [but see what is said respecting the last of the pls. mentioned below] and ↓ لَجِبَةٌ and ↓ لِجَبَةٌ (K) the last two from Th. (TA.) A sheep or goat (شاة, K), or a sheep only, not a goat, (ISk, S,) of which the milk has become little in quantity: (S, K:) or a sheep or goat (شاة) which has passed four months since her bringing forth, and of which the milk has in consequence dried up: (As, S:) or it is an epithet applied specially to a goat: (K:) a poet (Muhelhil, TA,) says,
عَجِبَتْ أَبْنَاؤُنَا مِنْ فِعْلِنَا
اِذْ نَبِيعُ الخَيْلَ بِالمِعْزَى اللِّجَابْ
[Our sons wondered at our action, in our selling horses for goats of which the milk had become little, or dried up]: (S:) and contr., abounding with milk: (K:) a poet applies the two epithets لَجْبَة and حَاشِكَة to the same sheep or goat; but he may mean that her milk was little at one time, and abundant at another. (TA.) Pl. [of لَجْبَةٌ] لِجَابٌ (S, K) and لَجْبَاتٌ (this being allowed by Mbr, agreeably with analogy, TA) and لَجَبَاتٌ (S, K): the last dev. with respect to rule; for by rule it should be لَجْبَاتٌ; unless it be originally a subst. used as an epithet, like as one says اِمْرَأَةٌ كَلْبَةٌ; or unless ↓ لَجَبَةٌ be a syn. of the sing. (S.) Sb says, that لَجَبَاتٌ is used as pl. because some of the Arabs used ↓ لَجَبَةٌ as sing. (TA.) ― -b2- اللّجب [app. اللَّجَبُ, a quasi-pl. n.,], occurring in the following words of a trad., فَيَبْدُو أَمْثَالُ اللجبِ مِنَ الذَّهَبِ, is said to be pl. of لَجْبَةٌ: or it is اللِّجَبُ, like as قِصَعٌ is pl. of قَصْعَةٌ. (TA.) -A2- In a trad. respecting Ed-Dejjál, according to one reading, occur the words, بلجبتى البابِ: but Aboo-Moosà says, that the right reading is with ف [instead of the ب, and with ى before it: i. e. بِلَجِيفَتَى الباب: see art. لجف]. (TA.)

لُجْبَةٌ
لُجْبَةٌ ذ : see لَجْبَةٌ.

لِجْبَةٌ
لِجْبَةٌ ذ : see لَجْبَةٌ.

لَجَبَةٌ
لَجَبَةٌ ذ : see لَجْبَةٌ.

لَجِبَةٌ
لَجِبَةٌ ذ : see لَجْبَةٌ.

لَجَبَةٌ
لَجَبَةٌ ذ : see لَجْبَةٌ.

مِلْجَابٌ
مِلْجَابٌ ذ An arrow feathered, but without the point: (K:) pl. مَلَاجِيبُ. (TA.) مِنْجَابٌ is the more common word; and the ل appears to be substituted for the ن. (ISd.)

### Türkçe

لَجِبَ
1 **لَجِبَ** ذ , muzâri‘ **لَجَبَ** , mastar ismi **لَجَبٌ**, O [bir grup adam] bağırdı, yahut yüksek sesle haykırdı; bir gürültü, yahut karışık ses yükseltti. (S, K.) Ayrıca md. **جلب**’e bak. ― -b2- **لَجِبَ**, mastar ismi **لَجَبٌ**, O (bir gürültü, yahut karışık ses,) yükseldi. (TA.) ― -b3- **لَجِبَ**, mastar ismi **لَجَبٌ**, O (deniz) çalkalandı, yahut kargaşa içinde oldu; dalgaları birbirine çarpışır, yahut birbirine vurur hâlde. (K.) -A2- **لَجُبَتْ**, muzâri‘ **لَجُبَ** , (mastar ismi **لُجُوبَةٌ**, TA;) ve ↓ **لجّبت**, mastar ismi **تَلْجِيبٌ**; O (bir koyun yahut keçi) az sütlü oldu; (S, K:) yahut doğurmasının üzerinden dört ay geçmesi sebebiyle sütü kurudu. (S.) **لَجْبَةٌ**’ye bak. -A3- Mûsâ ile taş hakkındaki bir rivayette, şu sözler vârid olmuştur: فَلَجَبَهُ ثَلَاثَ لَجَبَاتٍ; ki IAth der ki, doğru kıraat فَلَحَتَهُ ثلاث لَحَتَاتٍ [Ve ona üç darbe vurdu] olmadıkça bunu açıklayamaz. (TA.)

لَجَبٌ
**لَجَبٌ** ذ Bir bağırma, yahut yüksek sesle haykırma; bir gürültü, yahut karışık ses. (S, K.) Askerlerin sesi, yahut gürültüsü; ve atların kişnemesi. (TA.) Denizin dalgalarının çalkalanması, yahut kargaşası. (K.) Bir gürültünün, yahut karışık sesin yükselmesi. (TA.) ― -b2- **بَحْرٌ ذُو لَجَبٍ** Kükreyen, çalkantılı, yahut coşkun, bir deniz. (S.)

جَيْشٌ لَجِبٌ
**جَيْشٌ لَجِبٌ** ذ Gürültülü, yahut sesli, bir ordu. (S, K.) ― -b2- Aynı şekilde bu sıfat gök gürültüsüne, ve gök gürültüsüyle birlikte olan bir buluta yahut yağmura da uygulanır; her bir durumda bir nisbet ismi tarzı üzere. (TA.)

لَجْبَةٌ
**لَجْبَةٌ** ذ ve ↓ **لُجْبَةٌ** ve ↓ **لِجْبَةٌ** (S, K) ve ↓ **لَجَبَةٌ** [lâkin aşağıda zikredilen çoğulların sonuncusu hakkında söylenene bak] ve ↓ **لَجِبَةٌ** ve ↓ **لِجَبَةٌ** (K) son iki Th.’den. (TA.) Sütü miktarca azalmış bir koyun yahut keçi (**شاة**, K), yahut yalnız koyun, keçi değil, (ISk, S, ) : (S, K:) yahut doğurmasının üzerinden dört ay geçmiş ve bunun sonucunda sütü kurumuş bir koyun yahut keçi (**شاة**): (As, S:) yahut özellikle bir keçiye uygulanan bir sıfattır: (K:) bir şair (Muhelhil, TA,) der ki,
عَجِبَتْ أَبْنَاؤُنَا مِنْ فِعْلِنَا
اِذْ نَبِيعُ الخَيْلَ بِالمِعْزَى اللِّجَابْ
[Oğullarımız, sütü azalmış yahut kurumuş keçiler karşılığında atları satmamızdaki fiilimize şaştılar]: (S:) ve zıddı olarak, sütçe bol: (K:) bir şair iki sıfatı **لَجْبَة** ve **حَاشِكَة**’yi aynı koyun yahut keçiye uygular; fakat onun sütünün bir vakit az, başka bir vakit bol olduğunu kastetmiş olabilir. (TA.) Çoğulu [**لَجْبَةٌ**’nin] **لِجَابٌ** (S, K) ve **لَجْبَاتٌ** (bunun Mbr tarafından, kıyasa uygun olarak, caiz görüldüğü, TA) ve **لَجَبَاتٌ** (S, K): sonuncusu kaideye göre şâzdır; zira kaideye göre **لَجْبَاتٌ** olmalıdır; meğer ki aslında sıfat olarak kullanılan bir isim olsun; tıpkı kişinin **اِمْرَأَةٌ كَلْبَةٌ** demesi gibi; yahut ↓ **لَجَبَةٌ** tekilin müradifi olsun. (S.) Sb der ki, **لَجَبَاتٌ** çoğul olarak kullanılmıştır; çünkü Arapların bir kısmı ↓ **لَجَبَةٌ**’yi tekil olarak kullanırdı. (TA.) ― -b2- **اللّجب** [görünüşe göre **اللَّجَبُ**, yarı-çoğul isim,], bir rivayetin şu sözlerinde vârid olan: فَيَبْدُو أَمْثَالُ اللجبِ مِنَ الذَّهَبِ, **لَجْبَةٌ**’nin çoğulu olduğu söylenir: yahut o **اللِّجَبُ**’dir; tıpkı **قِصَعٌ**’ın **قَصْعَةٌ**’nin çoğulu olması gibi. (TA.) -A2- Deccâl hakkındaki bir rivayette, bir kıraate göre şu sözler vârid olur: بلجبتى البابِ: fakat Aboo-Moosà der ki, doğru kıraat **ف** ile [**ب** yerine, ve ondan önce **ى** ile: yani بِلَجِيفَتَى الباب: md. **لجف**’e bak]. (TA.)

لُجْبَةٌ
**لُجْبَةٌ** ذ : **لَجْبَةٌ**’ye bak.

لِجْبَةٌ
**لِجْبَةٌ** ذ : **لَجْبَةٌ**’ye bak.

لَجَبَةٌ
**لَجَبَةٌ** ذ : **لَجْبَةٌ**’ye bak.

لَجِبَةٌ
**لَجِبَةٌ** ذ : **لَجْبَةٌ**’ye bak.

لَجَبَةٌ
**لَجَبَةٌ** ذ : **لَجْبَةٌ**’ye bak.

مِلْجَابٌ
**مِلْجَابٌ** ذ Tüylendirilmiş, fakat temrensiz bir ok: (K:) çoğulu **مَلَاجِيبُ**. (TA.) **مِنْجَابٌ** daha yaygın kelimedir; ve **ل**’nin **ن**’in yerine ikame edilmiş olduğu görünür. (ISd.)
