# لج — Müfredât

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D8%AC/sozluk/mufredat
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%84%D8%AC/entries/mufredat

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [لج](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D8%AC.md)
- Müfredât: Râgıb el-İsfahânî · 11. yy

## Madde başı: لج

- اللجاج: التمادي والعناد في تعاطي الفعل المزجور عنه، وقد لج في الأمر يلج لجاجا، قال تعالى: ﴿ولو رحمناهم وكشفنا ما بهم من ضر للجوا في كغيانهم يعمهون﴾ [المؤمنون/75]، ﴿بل لجوا في عتو ونفور﴾ [الملك/21] ومنه: لجة الصوت بفتح اللام. أي: تردده، ولجة البحر بالضم: تردد أمواجه، ولجة الليل: تردد ظلامه، ويقال في كل واحد لج والتج. قال: ﴿في بحر لجي﴾ [النور/40] منسوب إلى لجة البحر، وما روي: (وضع اللج على قفي) (هذا مروي عن طلحة بن عبيد الله رضي الله عنه، وذلك حين قام إليه رجل بالبصرة فقال: إنا أناس بهذه الأمصار، وإنه أتانا قتل أمير وتأمير آخر، وأتتنا بيعتك، فأنشدك الله لا تكن أول من غدر، فقال طلحة: أنصتوني، ثم قال: إني أخذت فأدخلت في الحش، وقربوا فوضعوا اللج على قفي، فقالوا: لتبايعن أو لنقتلنك، فبايعت وأنا مكره.
قوله: اللج. قال الأصمعي: يعني السيف. قال: ونرى أن اللج اسم سمي به السيف كما قالوا: الصمصامة، وذو الفقار ونحوه. انظر: غريب الحديث لأبي عبيد 4/10؛ والنهاية 4/234؛ واللسان (لج) )، أصله: قفاي، فقلب الألف ياء، وهو لغة فعبارة عن السيف المتموج ماؤه، واللجلجة: التردد في الكلام وفي ابتلاع الطعام، قال الشاعر:
*يلجلج مضغة فيها أنيض*
(الشطر لزهير، وعجزه:
*أصلت فهي تحت الكشح داء*
وهو في ديوانه ص 14؛ واللسان (لجج) )
أي: غير منضج، ورجل لجلج ولجلاج: في كلامه تردد، وقيل: الحق أبلج والباطل لجلج. أي: لا يستقيم في قول قائله، وفي فعل فاعله بل يتردد فيه.

### Türkçe

- **اللجاج**: yasaklanmış fiili yapmada ileri gitme ve inat; ve “işte ileri gitti” denir: **لج في الأمر يلج لجاجا**. Yüce Allah dedi ki: ﴿ولو رحمناهم وكشفنا ما بهم من ضر للجوا في كغيانهم يعمهون﴾ [المؤمنون/75]، ﴿بل لجوا في عتو ونفور﴾ [الملك/21]. Bundan: **لجة الصوت** (lâmın fethasıyla); yani: onun tekrarlanması. Ve **لجة البحر** (zamm ile): onun dalgalarının tekrarlanması. Ve **لجة الليل**: onun karanlığının tekrarlanması. Ve her birinde “**لج**” ve “**التج**” denir. Dedi ki: ﴿في بحر لجي﴾ [النور/40] denizin **لجة**’sine nispet edilmiştir. Ve rivayet olunan: (**وضع اللج على قفي**) (Bu, Talha b. Ubeydullah رضي الله عنه’dan rivayet edilmiştir; bu da, Basra’da bir adam ona kalkıp şöyle dediği zamandır: Biz bu beldelerde birtakım insanlarız; bize bir emîrin öldürülmesi ve başka birinin emîr yapılması geldi; bize senin biatin geldi; seni Allah ile yemin ettiririm, ilk gadr eden olma. Talha dedi: Beni susturun; sonra dedi: Ben alındım da helaya sokuldum; yaklaştırdılar da **اللج**’i enseme koydular; dediler ki: Ya biat edeceksin ya da seni öldüreceğiz. Ben de zorlanmış iken biat ettim.
Onun sözü: **اللج**. **الأصمعي** dedi: yani kılıç. Dedi: Ve biz, **اللج**’in, **الصمصامة** ve **ذو الفقار** ve benzeri dedikleri gibi, kılıcın kendisiyle adlandırıldığı bir isim olduğunu görüyoruz. Bak: Ebû Ubeyd’in Garîbü’l-hadîs’i 4/10; en-Nihâye 4/234; Lisân (**لج**) ) aslı: **قفاي**; sonra elif yâ’ya çevrildi; ve o bir lehçedir; böylece, suyu dalgalanan kılıçtan ibaredir. Ve **اللجلجة**: sözde ve yemeği yutmada tereddüt; şair dedi ki:
*يلجلج مضغة فيها أنيض*
(Şatrı Züheyr’indir; ve aczü:
*أصلت فهي تحت الكشح داء*
ve o, divanında s. 14’tedir; Lisân (**لجج**) )
yani: pişmemiş. Ve **رجل لجلج ولجلاج**: sözünde tereddüt eden. Ve denildi ki: **الحق أبلج والباطل لجلج**; yani: söyleyenin sözünde ve yapanın fiilinde düzgün olmaz; bilakis onda tereddüt eder.
