# لحت — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D8%AD%D8%AA/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%84%D8%AD%D8%AA/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [لحت](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D8%AD%D8%AA.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: لحت

لَحَته لَحْتاً: بَشَره وقَشَرَه، كنَحَتَه نَحْتاً؛ عن ابن الأَعرابي، وقال: هذا رجل لا يَضِيرُك عليه نَحْتاً ولَحْتاً أَي ما يَزيدُك عليه نَحْتاً للشِّعْر، ولَحْتاً له. الأَزهري: بَرْدٌ بَحْتٌ لَحْتُ أَي بَرْدٌ صادق.
ولَحَتَ فلانٌ عَصاه لَحْتاً إِذا قَشَرها؛ ولَحَتَهُ بالعَذْلِ لَحْتاً، مثلُه. وفي الحديث: إِن هذا الأَمْرَ لا يزالُ فيكم، وأََنتم وُلاتُه، ما لم تُحْدِثُوا أَعمالاً، فإِذا فَعَلْتم كذا بَعَثَ اللهُ عليكم شَرَّ خَلقِه فلَحَتُوكم كما يُلْحَتُ القَضِيبُ؛ اللَّحْتُ: القَشرُ. ولَحَتَ العَصا إِذا قَشَرها. ولَحَته إِذا أَخَذَ ما عنده، ولم يَدَعْ له شيئاً. واللَّحْتُ واللَّتْحُ: واحدٌ، مقلوب؛ وفي رواية: فالْتَحَوكُم كما يُلْتَحى القضيبُ؛ يقال: الْتَحَيْتُ القَضيبَ ولَحَوْتُه إِذا أَخَذْتَ لِحاءَه.

### Türkçe

**لَحَته** **لَحْتاً**: onu derisini soydu ve kabuğunu soydu; **نَحَتَه** **نَحْتاً** gibi; İbnü’l-A‘râbî’den. Ve dedi ki: Bu, öyle bir adamdır ki onun hakkında sana **نَحْتاً** ve **لَحْتاً** zarar vermez; yani onun hakkında sana, saç için **نَحْتاً** olarak ve ona **لَحْتاً** olarak bir şey artırmaz.

el-Ezherî: **بَرْدٌ بَحْتٌ لَحْتُ** yani: doğru (hakiki) soğuk.

Ve falan, asasını **لَحْتاً** yaptı; onu soyduğunda. Ve onu azarlama ile **لَحْتاً** yaptı; onun gibidir. Ve hadiste: “Şu iş, sizde durmadan devam eder; siz de onun yöneticilerisiniz; ameller ortaya çıkarmadığınız sürece. Şayet şöyle şöyle yaparsanız, Allah üzerinize yaratıklarının en şerlisini gönderir de sizi, çubuğun soyulduğu gibi **فلَحَتُوكم** (soyar)”; **اللَّحْتُ**: soyma. Ve **لَحَتَ** asayı; onu soyduğunda. Ve onu **لَحَته**; yanındaki şeyi aldı da ona hiçbir şey bırakmadığında. Ve **اللَّحْتُ** ile **اللَّتْحُ**: birdir; ters çevrilmiş (kalb). Ve bir rivayette: “sizi, çubuğun soyulduğu gibi **فالْتَحَوكُم** (soyar)”; denir ki: **الْتَحَيْتُ** çubuğu ve **لَحَوْتُه**; kabuğunu aldığımda.
