# لحك — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D8%AD%D9%83/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%84%D8%AD%D9%83/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [لحك](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D8%AD%D9%83.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: لحك

لَحَكَه لَحْكاً: أَوْجَره الدواء. واللَّحْكُ: والمُلاحَكَةُ: شدَّةُ التِئَامِ الشَّيءِ بالشَّيء، وقد لُوحِكَ فَتَلاحَكَ، وربما قيل لَحِكَ لَحَكاً، وهي مُمَاتَةٌ. واللَّحْكُ: مُداخلة الشيء في الشيء والتزاقه به؛ يقال: لُوحِك فَقارُ ظهره إذا دخل بعضها في بعض. ومُلاحَكة البُنْيان ونحوه وتَلاحُكه: تلاؤمه؛ قال الأَعشى:
ودأياً لَوَاحِك مِثْلَ الفْؤُو
سِ، لاءَمَ منها السَّلِيلُ الفَقارا
وشيء مُتَلاحِكٌ أَي متداخل. وفي صفة سيدنا رسول الله، صلى الله عليه وسلم: إذا سُرَّ فكأنَّ وجهه المرِآة وكأَنّ الجُدُرَ تُلاحِكُ وجهَه؛ المُلاحَكةُ: شِدَّة المُلاءَمة أَي لإضاءة وجهه، صلى الله عليه وسلم، يُرى شخصُ الجُدُر في وجهه فكأنها قد داخلت وجهه.
أَبو عبيد: المُتَلاحِكة الناقة الشديدة الخَلْق.
واللُّحَكَة: دُويْبَّة قال أَظنها مقلوبة من الحُلَكة؛ وقال ابن السكيت: هي دويبة شبيهة بالعَظايَة تَبْرُق زَرْقاء، وليس لها ذَنَب طويل مثل ذنب العَظاية، وقوائمها خفية.

### Türkçe

**لَحَكَه** **لَحْكاً**: İlacı ona içirdi. Ve **اللَّحْكُ** ve **المُلاحَكَةُ**:
bir şeyin bir şeye şiddetle kaynaşmasıdır; ve **لُوحِكَ** da olmuştur da **فَتَلاحَكَ**; bazen de
**لَحِكَ** **لَحَكاً** denilmiştir; bu ise ölü (kullanımdan düşmüş) bir lafızdır. Ve **اللَّحْكُ**: bir şeyin bir şeyin içine girmesi
ve ona yapışmasıdır; şöyle denir: sırtının omurları **لُوحِكَ** oldu, bazıları bazısının içine girdiği zaman. Ve **مُلاحَكة**
bina ve benzerinin, ve onun **تَلاحُكه**’u: onun uyuşmasıdır; **الأَعشى** dedi:
ودأياً لَوَاحِك مِثْلَ الفْؤُو
سِ، لاءَمَ منها السَّلِيلُ الفَقارا
Ve **مُتَلاحِكٌ** bir şey: yani iç içe girmiş. Ve efendimiz Allah’ın Resulünün, Allah’ın salât ve selâmı onun üzerine olsun, sıfatında: sevindiği zaman sanki yüzü ayna gibidir ve sanki duvarlar onun yüzüyle **تُلاحِكُ** olur;
**المُلاحَكةُ**: şiddetli uyuşmadır; yani onun yüzünün aydınlığından dolayı, Allah’ın salât ve selâmı onun üzerine olsun; duvarların sureti onun yüzünde görülür; sanki onlar onun yüzünün içine girmiş gibidir.

**أَبو عبيد**: **المُتَلاحِكة**; yaratılışı şiddetli olan dişi devedir.

Ve **اللُّحَكَة**: bir küçük canlıdır; **أَظنها** onun **الحُلَكة**’den çevrilmiş (harfleri yer değiştirilmiş) olduğunu söyledi; ve İbn
**السكيت** dedi: o, **العَظايَة**’ye benzer bir küçük canlıdır; mavi olarak parlar; ve onun, **العَظاية**’nin kuyruğu gibi uzun bir kuyruğu yoktur; ve ayakları gizlidir.
