# لحم — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D8%AD%D9%85/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%84%D8%AD%D9%85/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [لحم](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D8%AD%D9%85.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: لحم

اللحمُ: معروف، واللَحْمَةُ: أخصُّ منه، والجمع لِحامٌ ولُحْمانٌ ولُحومٌ. واللُحْمَةُ بالضم: القرابةُ. ولُحْمَةُ الثوب تضم وتفتح. ولُحْمَةُ البازي: ما يُطْعَمُ ممَّا يصيده. يضم ويفتح أيضاً. والمَلْحَمَةُ: الوقعةُ العظيمة في الفتنة. واسْتُلْحِمَ الرجل، إذا احْتَوَشَهُ العدوُّ في القتال. والمُتَلاحِمَةُ: الشَجَّةُ التي أخذتْ في اللحم ولم تبلغ السِمْحاق. والمُلْحَمُ: جنسٌ من الثياب. ويقال أيضاً: رجلٌ مُلْحَمٌ، أي مُطْعَمٌ للصيد مرزوقٌ منه. ولاحَمْتُ الشيء بالشيء، إذا ألصقتَه به. وحبلٌ مُلاحَمٌ: مشدود الفتل. والمُلْحَمُ: الملصَق بالقوم، عن الأصمعيّ. أبو عبيدة: اللَحيمُ: القتيلُ. وقد لُحِمَ، أي قُتِلَ. وأنشد:
فقالوا تَرَكْنا القومَ قد حَصِروا بهولا ريبَ أنْ قد كان ثَمَّ لَحـيمُ
وقد لَحُمَ الرجل بالضم فهو لحيمٌ، إذا كان كثير اللَحْمِ في بدنه. ولَحِمَ: اشتهى اللَحْمَ، فهو لحِمٌ. ولَحَمْتُ القوم ألْحَمَهَمْ بالفتح فيهما، إذا أطعمتهم اللَحْمَ فأنا لاحِمٌ. ولا تقل ألْحَمْتُ، والأصمعي يقوله. ويقال أيضاً: رجلٌ لاحِمٌ: ذو لَحْمٍ. واللحَّامُ: الذي يبيع اللَحْمَ. ولَحَمْتُ العظم ألْحُمُهُ بالضم، إذا عَرَقْتَهُ. وألْحَمَ الدابَّة، إذا وقف فلم يبرح واحتاجَ إلى الضرب. وأَلْحَمْتُكَ عِرضَ فلانٍ، إذا أمكنتكَ منه تشتمه. وألْحَمْتُهُ سيفي. وألْحَمَ الناسجُ الثوبَ. وفي المثل: "أَلْحِمْ ما أسديت" أي تمِّمْ ما ابتدأته من الإحسان. وألْحَمَ الرجلُ: كثُر في بيته اللَحْمُ. وألْحَمَ الزرع، إذا صار فيه حَبٌّ. وأَلْحَمْتُ الحربَ فالْتَحَمَتْ. والْتَحَمَ الجرحُ للبرء.

### Türkçe

**اللحمُ**: bilinen (şey); **اللَحْمَةُ**: ondan daha özeldir; çoğulu **لِحامٌ** ve **لُحْمانٌ** ve **لُحومٌ**dur. **اللُحْمَةُ** (ضم ile): akrabalıktır. **لُحْمَةُ الثوب** (ضم ile de فتح ile de): (elbisenin) atkısıdır. **لُحْمَةُ البازي**: avladığından yedirilen şeydir. (Bu da) ضم ile de فتح ile de (gelir). **المَلْحَمَةُ**: fitnede büyük vukuadır. **اسْتُلْحِمَ** adam, düşman onu savaşta kuşattığı zaman. **المُتَلاحِمَةُ**: ete girmiş olup **السِمْحاق**’a ulaşmamış yaradır. **المُلْحَمُ**: elbiselerden bir cinstir. Ve ayrıca denir: **رجلٌ مُلْحَمٌ**, yani av için yedirilen, ondan rızıklandırılmış. **لاحَمْتُ** şeyi şey ile, onu ona yapıştırdığın zaman. Ve **حبلٌ مُلاحَمٌ**: bükümü sıkı bağlanmış (ip). Ve **المُلْحَمُ**: kavme yapışık (olan), **الأصمعيّ**’den. **أبو عبيدة**: **اللَحيمُ**: öldürülmüş (kimsedir). Ve **لُحِمَ**: yani öldürüldü. Şiir okudu:
فقالوا تَرَكْنا القومَ قد حَصِروا بهولا ريبَ أنْ قد كان ثَمَّ لَحـيمُ

Ve adam **لَحُمَ** (ضم ile) olur, o da **لحيمٌ**dur; bedeni içinde eti çok olduğu zaman. Ve **لَحِمَ**: eti arzuladı; o da **لحِمٌ**dur. Ve **لَحَمْتُ** kavmi, ikisinde de فتح ile **ألْحَمَهَمْ**; onlara et yedirdiğin zaman; ben **لاحِمٌ**im. Ve **ألْحَمْتُ** deme; **الأصمعي** onu söyler. Ve ayrıca denir: **رجلٌ لاحِمٌ**: et sahibi. Ve **اللحَّامُ**: eti satan kimsedir. Ve **لَحَمْتُ** kemiği, ضم ile **ألْحُمُهُ**; onu sıyırdığın zaman. Ve **أَلْحَمَ** binek hayvanını; durup ayrılmadığı ve dövmeye ihtiyaç duyduğu zaman. Ve **أَلْحَمْتُكَ** falanın ırzını; onu sövmen için sana ondan imkân verdiğim zaman. Ve **أَلْحَمْتُهُ** kılıcımı. Ve dokumacı **أَلْحَمَ** elbiseyi. Ve meselde: "أَلْحِمْ ما أسديت" yani iyilikten başlattığını tamamla. Ve adam **أَلْحَمَ**: evinde et çoğaldı. Ve ekin **أَلْحَمَ**; onda tane olduğu zaman. Ve **أَلْحَمْتُ** savaşı, derken **فالْتَحَمَتْ**. Ve yara, iyileşmek için **الْتَحَمَ**.
