# لخج — Mekâyîsü'l-Luğa

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D8%AE%D8%AC/sozluk/mekayis
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%84%D8%AE%D8%AC/entries/mekayis

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [لخج](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D8%AE%D8%AC.md)
- Mekâyîsü'l-Luğa: İbn Fâris · 11. yy

## Madde başı: لخج

(باب اللام والخاء وما يثلثهما)
 (لخص)  اللام والخاء والصاد كلمةٌ واحدة، وهي اللَّخَص، وهو لحم الجَفْن. واللخَص: أن يكون الجَفْنُ الأعلى لَحِيماً. ورجلٌ أَلْخَص، وضَرْعٌ لَخِص: كثير اللَّحم. وقولهم لَخَّصْت الشَّيء، إذا بيَّنتَه، فهو من هذا، كأنَّه اللحم الخالصُ إذا أُبرِز.
(لخع)  اللام والخاء والعين كلمةٌ واحدة. قال ابن دريد: اللَّخَع: استرخاءٌ في الجِسْم([1]).
(لخف)  اللام والخاء والفاء كلمتانِ، إحداهما اللِّخاف، وهي حجارة بيض رقاق، واحدتها لَخْفَة، والأخرى قولهم: لَخَفَه بالسَّيف: ضَرَبه.
(لخم)  اللام والخاء والميم كلمةٌ واحدة، وهي لَخْمٌ: قبيلةٌ من اليمن. قال ابنُ دريد([2]): اشتقاقُه من لَخَُـم وجهُ الرّجُل، إذا كثُر لَحمُه وغلُظ. قال: وهو فعلٌ ممات لا يكادون يتكلَّمون به. واللُّخْم: سمكة.
(لخن)  اللام والخاء والنون كلمةٌ واحدةٌ، وهي اللَّخَن، وهو النَّتْن، يقال: لَخِنَ السِّقاء، إذا أنتَنَ. ومنه قولهم للأَمة: لَخْناء.
(لخي)  اللام والخاء والحرف المعتل أصلٌ صحيح يدلُّ على اعوجاجٍ في شيءٍ وميل. من ذلك الأَلْخَى، هو المعوجّ. ومنه اللَّخَا: كثرة الكلام في الباطل؛ يقال رجلٌ ألْخَى وامرأةٌ لَخْواء. وقد لَخِيَ لَخَاً، مقصور. ويقولون اللَّخْو([3]) نعت القُبُل المضطرِب. وعُقَابٌ لَخْواءُ، إذا طال مِنقارُها الأعلى الأسْفَلَ. وبعيرٌ ألخَى وناقة لَخْواء، إذا كانت إحدى ركبتيه أعظَمَ من الأخرى، ويقولون اللِّخاء([4]): التحريش، ويكون ذلك ميلاً عن أحد الجانبين. يقال: لَخيْتَ بي عِندَه، إذا حرَّشَه بك فكأنَّه مال عليك. والمِلْخَى: المُسْعُط، يسمَّى بذلك لأنَّه يكون في أحد الجانبين من الأنف([5]). [و] سمِّي غداءُ الصبِيِّ لِخاءً، وهو الخُبز المبلول.
(لخج)  اللام والخاء والجيم. يقولون: لَخِجَتْ عينه، إذا التزقت. واللَّخَج: أسْوأ الغَمَص، وليس هذا عندي مُشْبِهاً كلام العرب.
--------------ـــ
([1]) الجمهرة (2: 235).
([2]) الجمهرة (2: 242). وفي الاشتقاق 225: "واشتقاق لخم من الغلظ والجفاء".
([3]) ويقال أيضاً "اللخى" بالفتح والقصر كما في اللسان، واقتصر عليه في المجمل، كما اقتصر هنا على "اللخو".
([4]) والملاخاة أيضاً.
([5]) في الأصل: "الفم"، وهو سهو.

ـ

### Türkçe

(باب **اللام** ve **الخاء** ve ikisini üçleyen şeyler)

(**لخص**)  **اللام** ve **الخاء** ve **الصاد** bir tek kelimedir; o da **اللَّخَص**’tır; o, göz kapağının etidir. Ve **اللخَص**: üst göz kapağının etli olmasıdır. Ve bir adam **أَلْخَص**; ve bir meme **لَخِص**: eti çok. Ve onların “**لَخَّصْت** şeyi” sözleri, onu açıkladığın zaman; bu da bundandır; sanki o, ortaya çıkarıldığı zaman saf et gibidir.

(**لخع**)  **اللام** ve **الخاء** ve **العين** bir tek kelimedir. İbn Düreyd dedi: **اللَّخَع**: bedende bir gevşekliktir([1]).

(**لخف**)  **اللام** ve **الخاء** ve **الفاء** iki kelimedir; ikisi de **اللِّخاف**’tır; o, ince beyaz taşlardır; onun bir tanesi **لَخْفَة**’dir. Diğeri ise onların “onu kılıçla **لَخَفَه**” sözüdür: onu vurdu.

(**لخم**)  **اللام** ve **الخاء** ve **الميم** bir tek kelimedir; o da **لَخْمٌ**’dur: Yemen’den bir kabiledir. İbn Düreyd([2]) dedi: onun اشتقاق’ı, adamın yüzü **لَخَُـم**’dan (gelir); eti çoğaldığı ve kalınlaştığı zaman. Dedi: ve o, neredeyse onunla konuşmadıkları, ölmüş bir fiildir. Ve **اللُّخْم**: bir balıktır.

(**لخن**)  **اللام** ve **الخاء** ve **النون** bir tek kelimedir; o da **اللَّخَن**’dır; o, kokuşmuşluktur; denir ki: kırba **لَخِنَ**; kokuştuğu zaman. Ve ondan, cariye için onların “**لَخْناء**” sözüdür.

(**لخي**)  **اللام** ve **الخاء** ve illetli harf, bir şeyde eğrilik ve meyil üzerine delâlet eden sahih bir asıldır. Bundan **الأَلْخَى**: o, eğridir. Ve ondan **اللَّخَا**: bâtılda sözün çokluğu; denir ki: bir adam **ألْخَى** ve bir kadın **لَخْواء**. Ve gerçekten **لَخِيَ** **لَخَاً** (kısaltılmış). Ve derler ki **اللَّخْو**([3]), çalkantılı ön uzvun sıfatıdır. Ve bir kartal **لَخْواءُ**; üst gagası alt(ın)kini uzattığı zaman. Ve bir deve **ألخَى** ve bir dişi deve **لَخْواء**; iki dizinden biri ötekinden daha büyük olduğu zaman. Ve derler ki **اللِّخاء**([4]): kışkırtma; ve bu, iki yandan birinden sapma (meyil) olur. Denir ki: onun yanında benimle **لَخيْتَ**; onu seninle kışkırttığın zaman; sanki o sana meyletti. Ve **المِلْخَى**: buruna damlatılan ilaçtır; ona bu ad verilir; çünkü o, burnun iki yanından birinde olur([5]). Ve çocuğun öğünü **لِخاءً** diye adlandırıldı; o, ıslatılmış ekmektir.

(**لخج**)  **اللام** ve **الخاء** ve **الجيم**. Derler ki: gözü **لَخِجَتْ**; yapıştığı zaman. Ve **اللَّخَج**: çapaklanmanın en kötüsüdür; ve bu, benim yanımda Arapların sözüne benzer değildir.

--------------ـــ
([1]) el-Cemhere (2: 235).
([2]) el-Cemhere (2: 242). Ve el-İştikak’ta 225: “Ve **لخم**’ün اشتقاق’ı kalınlık ve kabalıktandır”.
([3]) Ayrıca Lisân’da olduğu gibi فتح ve kısaltma ile “**اللخى**” da denir; ve el-Mücmel’de ona hasredildi; burada da “**اللخو**”ya hasredildiği gibi.
([4]) Ve **الملاخاة** da.
([5]) Asılda: “ağız”; o, bir yanılmadır.
