# لدغ — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D8%AF%D8%BA/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%84%D8%AF%D8%BA/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [لدغ](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D8%AF%D8%BA.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: لدغ

اللَّدْغُ: عَضُّ الحَيّةِ والعقرب، وقيل: اللَّدْغُ بالفم واللَّسْعُ بالذَّنَب، قال الليث: اللَّدْغُ بالناب، وفي بعض اللغات: تَلْدَغُ العَقْرَبُ. وقال أَبو وجْزةَ: اللَّدْغةُ جامِعةٌ لكل هامّةٍ تَلْدَغُ لَدْغاً؛ يقال: لَدَغَتْه تَلْدَغُه لَدْغاً وتَلْداغاً؛ ورجل مَلْدُوغ ولَدِيغٌ، وكذل الأُنثى، والجمع لَدْغَى ولُدَغاءُ ولا يجمع جمع السلامة لأَن مؤنثه لا يدخله الهاء، والسَّلِيمُ: اللَّدِيغُ.
ويقال: أَلْدَغْتُ الرجلَ إِذا أَرْسَلْتَ إِليه حَيّةً تَلْدَغُه. وفي الحديث: وأَعوذُُ بكَ أَن أَمُوتَ لَدِيغاً؛ اللَّدِيغُ: المَلْدُوغُ، فَعِيلٌ بمعنى مَفْعُولٍ.
ولَدَغَه بكلمة يَلْدَغُه لَدْغاً: نَزَغَه بها، ورجل مِلْدَغٌ: يفعل ذلك بالناس، وأَصابه منه ذُبابٌ لادِغٌ أَي شرًّ، عن ابن الأَعرابي؛ وهو على المثل.

### Türkçe

**اللَّدْغُ**: yılanın ve akrebin ısırmasıdır; ve denildi ki: **اللَّدْغُ** ağız iledir
ve **اللَّسْعُ** kuyruk iledir. Leys dedi: **اللَّدْغُ** diş (azı) iledir; ve bazı lehçelerde: **تَلْدَغُ**
akrep. Ebû Vecze dedi: **اللَّدْغةُ** her bir haşerenin tamamını kuşatandır; o, **تَلْدَغُ**
**لَدْغاً** (ısırır); denilir: onu **لَدَغَتْه**; onu **تَلْدَغُه** **لَدْغاً** ve **تَلْداغاً** (ısırır); ve (bir) adam **مَلْدُوغ**
ve **لَدِيغٌ**; dişi de böyledir; çoğulu **لَدْغَى** ve **لُدَغاءُ**’dur; ve sağlam çoğul ile çoğul yapılmaz,
çünkü onun müennesi **الهاء**’yı içine almaz; ve **السَّلِيمُ**: **اللَّدِيغُ**’dur.

Ve denilir: adamı **أَلْدَغْتُ**; ona, onu ısıracak bir yılan gönderdiğin zaman. Ve
hadiste: “Ve sana sığınırım ki **لَدِيغاً** olarak öleyim”; **اللَّدِيغُ**: **المَلْدُوغُ**’dur;
**فَعِيلٌ** vezninde, **مَفْعُولٍ** manasındadır.

Ve onu bir söz ile **لَدَغَه**; onu **يَلْدَغُه** **لَدْغاً**: onunla onu dürttü/ayarttı; ve (bir) adam **مِلْدَغٌ**: bunu
insanlara yapar; ve ondan ona **ذُبابٌ لادِغٌ** isabet etti, yani bir şer; İbnü’l-A‘râbî’den; ve o,
mesel üzerinedir.
