# لسب — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D8%B3%D8%A8/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%84%D8%B3%D8%A8/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [لسب](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D8%B3%D8%A8.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: لسب

لَسَبَتْه الـحَيَّة والعَقْربُ والزُّنْبورُ، بالفتح، تَلْسِـبُه وتَلْسَبُه لَسْباً: لَدَغَتْه، وأَكثر ما يُسْتَعْمَلُ في العقرب. \<ص:739>
وفي صفة حيات جهنم: أَنْشَـأْنَ به لَسْباً. اللَّسْبُ واللَّسْعُ واللَّدْغُ: بمعنًى واحد؛ قال ابن سيده: وقد يُستعمل في غير ذلك؛ أَنشد ابن الأَعرابي:
بِتْنا عُذُوباً، وباتَ البَقُّ يَلْسِـبُنا، *  نَشْوي القَراحَ كأَنْ لا حَيَّ بالوادي يعني بالبَقِّ: البَعُوضَ، وقد ذكرنا تفسير نَشْوي القَراحَ في موضعه. ولَسِبَ بالشيءِ: مثلُ لَصِبَ به أَي لَزِقَ. ولَسَبَه أَسواطاً أَي ضَرَبه؛ ولَسِبَ العسلَ والسمْنَ ونحوه، بالكسر، يَلْسَبُه لَسْباً: لَعِقَه. واللُّسْبة، منه، كاللُّعْقة (1)
(1 زاد في التكملة: ما ترك فلان كسوباً ولا لسوباً أي شيئاً. وقد ذكره في كسب بالكاف أيضاً وضبطه في الموضعين بوزن تنور. إذا علمت هذا فما وقع في القاموس باللام فيهما تحريف وكذلك تحرف على الشارح.).

### Türkçe

**لَسَبَتْه** yılan, akrep ve eşekarısı—fetha ile—onu **تَلْسِـبُه** ve **تَلْسَبُه**; **لَسْباً**: onu soktu; ve en çok akrep hakkında kullanılır.

\<ص:739>

Cehennem yılanlarının sıfatında: “Onunla **لَسْباً** meydana getirdiler.” **اللَّسْبُ** ve **اللَّسْعُ** ve **اللَّدْغُ**: tek bir mânâdadır; İbn Sîde dedi: Ve bunun dışında da kullanılabilir; İbnü’l-A‘râbî şu beyti inşâd etti:

“Geceyi tatlı (hâlde) geçirdik; ve tahtakurusu bizi **يَلْسِـبُنا** olarak geceledi, * sanki vadide hiçbir diri yokmuş gibi saf (şeyi) kızartırız”

**البَقِّ** ile kasteder: sivrisinek; ve biz **نَشْوي القَراحَ**’ın tefsirini kendi yerinde zikrettik.

Ve **لَسِبَ بالشيءِ**: **لَصِبَ به** gibidir; yani yapıştı. Ve **لَسَبَه أَسواطاً**: yani onu (kamçı) darbeleriyle vurdu; ve **لَسِبَ العسلَ والسمْنَ** ve benzeri—kesra ile—onu **يَلْسَبُه**; **لَسْباً**: onu yaladı. Ve **اللُّسْبة** ondan (yani bundan): **اللُّعْقة** gibi.

(1 Tekmile’de ziyade etti: “Falan kimse ne bir **كسوباً** ne de bir **لسوباً** bıraktı”; yani bir şey (bırakmadı). Onu **كسب** maddesinde **الكاف** ile de zikretti ve onu iki yerde de **تنور** vezninde ضبط etti. Bunu bildiğinde, **القاموس**’ta **اللام** ile ikisinde vâki olan şey tahriftir; ve şârih üzerine de böylece tahrif edilmiştir.)
