# لصب — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D8%B5%D8%A8/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%84%D8%B5%D8%A8/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [لصب](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D8%B5%D8%A8.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: لصب

باب الصاد واللام والبائ معهما
ص ل ب، ل ص ب، ب ص ل مستعملات
صلب:
الصَّلْبُ لغةٌ في الصُّلْبِ، وقد يُقرَأُ: بين الصَّلْبِ والتَّرائبِ.
والصُّلْبُ: الظَّهر، وهو عَظمُ الفَقارِ المتصِّل في وَسَطِ الظَّهْرِ والصُّلْبُ من الجَريِ ومن الصَّهيل: الشديد، وقال: ذو مَيعَةٍ اذا تَرامَى صُلْبُهُ ورُبَّما جاء في معنى الصُلَّب كالحُوّل والقُوَّل والقُلَّب أي المُحتال، والقُوَّل من القَوْل.
ورجلٌ صُلْبٌ: ذو صَلابةٍ، وقد صَلُبَ.
والصَّلابة من الأرض: ما غَلُظَ واشتدَّ فهو صُلْبٌ، والجميع الصِّلِبَةُ.
والصُّلْبُ: مَوضِعٌ بالصَّمّان أرضُه حِجارةٌ.
والصُّلْبُ: حِجارةُ المِسَنِّ، يقال: سِنانٌ مُصَلَّبٌ أي قد سُنَّ على المِسَنِّ.
ويقال: الصُّلْبَةُ حجارة المَسانِّ، وهو عريضٌ.
والصَّليبُ: المَصلُوبُ.
والصَّليبُ: ما يَتَّخِذُه النَّصارَى.
والصَّليبُ: وَدَكُ الجِيفةِ.
والتّصليبُ: خِمْرةٌ للمرأةِ، ويُكْرَهُ للرجلِ أنْ يَصَلِّيَ في تَصليب العِمامةِ حتى يجعَلَه كَوْراً بعضَه فوقَ بعضٍ. وقد قيلَ: إنه التَّخاصُر دون كَوَرْ العِمامةِ، ولكلٍّ وَجهٌ.
وتَصَلَّب لك فلانٌ أي تَشدَّدَ.
والصّالِبُ: الحُمَّى التي لا تَنْفُضُ، يُذَكَّرُ ويُؤَنَّثُ، وتقول: أخَذَتْه الحُمَّى الصّالِبُ.
والصَّوْلَبُ والصَّوْليبُ: البَذْرُ الذي يُنثَرُ على الأرض ثمَّ يُكرَبُ عليه.
لصب:
اللِّصْبُ مَضيقُ الوادي، وجمعُه: لُصُوبٌ.
ويقال: لَصِبَ السيفَ لَصَباً اذا نَشِبَ في الغِمْد فلم يخرُجْ، وهو سَيفٌ مِلصابٌ اذا كان كذلك.
ورجل لَحِزٌ لَصِبٌ: لا يعطي شيئاً.
وطريق مُلْتَصِبٌ: ضيِّقٌ.
بصل:
البَصَلُ معروف، والبَصَلةُ بَيْضَةُ الرأس من حديد، وهي المُحَدَّدَةُ الوسَطَ، شُبِّهَت بالبَصَلة، قال لبيد: قُرْدَ مانيا وتَرْكاً كالبَصَل

### Türkçe

باب **الصاد** ve **اللام** ve **البائ** ile birlikte

**ص ل ب**، **ل ص ب**، **ب ص ل** kullanımdadırlar

**صلب**:
**الصَّلْبُ** dilde **الصُّلْبِ** hakkında bir lugattır; ve okunabilir: **بين الصَّلْبِ والتَّرائبِ**.
Ve **الصُّلْبُ**: sırt; ve o, sırtın ortasında bitişik olan omur kemikleridir. Ve **الصُّلْبُ** koşudan ve kişnemeden: şiddetli (olan). Ve dedi: **ذو مَيعَةٍ اذا تَرامَى صُلْبُهُ**. Ve belki **الصُّلَّب** mânâsında gelir; **كالحُوّل والقُوَّل والقُلَّب** yani hilekâr; ve **القُوَّل** **القَوْل**’dendir.
Ve bir adam **صُلْبٌ**: sertlik sahibi; ve **صَلُبَ** olmuştur.
Ve yerden **الصَّلابة**: kalınlaşıp şiddetlenen şeydir; o hâlde o **صُلْبٌ**’dür; ve hepsi **الصِّلِبَةُ**’dir.
Ve **الصُّلْبُ**: **الصَّمّان**’da bir yerdir; toprağı taşlardır.
Ve **الصُّلْبُ**: bileği taşlarıdır; denir: **سِنانٌ مُصَلَّبٌ** yani bileği üzerinde bilenmiş.
Ve denir: **الصُّلْبَةُ** bileği taşlarıdır; ve o geniştir.
Ve **الصَّليبُ**: çarmıha gerilmiş olan.
Ve **الصَّليبُ**: Hristiyanların edindikleri şey.
Ve **الصَّليبُ**: leşin yağı.
Ve **التّصليبُ**: kadın için bir başörtüsü; ve erkeğe, sarığın **تَصليب**’inde namaz kılması mekruh görülür; ta ki onu, bir kısmını bir kısmı üstüne olacak şekilde bir **كَوْر** yapsın. Ve denilmiştir: o, sarığın **كَوَرْ**’u olmaksızın belini ellerle tutmaktır; ve her biri için bir yön vardır.
Ve **تَصَلَّب** sana falan kimse, yani katılaştı.
Ve **الصّالِبُ**: titretmeyen humma; müzekker de yapılır müennes de; ve dersin: **أخَذَتْه الحُمَّى الصّالِبُ**.
Ve **الصَّوْلَبُ** ve **الصَّوْليبُ**: yere saçılan sonra üzerine çapayla işlenen tohum.

**لصب**:
**اللِّصْبُ** vadinin dar geçididir; çoğulu: **لُصُوبٌ**.
Ve denir: **لَصِبَ** kılıcı **لَصَباً**; yani kına takılıp çıktı değil; ve o, böyle olursa **مِلصابٌ** bir kılıçtır.
Ve **لَحِزٌ لَصِبٌ** bir adam: hiçbir şey vermez.
Ve **مُلْتَصِبٌ** bir yol: dar.

**بصل**:
**البَصَلُ** bilinen (şey)dir; ve **البَصَلةُ** demirden başın yumurtasıdır; ve o, ortası sivriltilmiş olandır; **البَصَلة**’ye benzetilmiştir. Lebîd dedi: **قُرْدَ مانيا وتَرْكاً كالبَصَل**
