# لصب — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D8%B5%D8%A8/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%84%D8%B5%D8%A8/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [لصب](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D8%B5%D8%A8.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: لصب

ابن السكيت: لَصِبَ سيفهُ يَلْصَبُ لَصَباً، إذا نشِب في الغِمد فلا يخرج. ولَصِبَ جلدُ فلانٍ، إذا لصِق باللحم من الهُزال. واللِصْبُ بالكسر: الشِعْبُ الصغير في الجبل. وكلُّ مَضيق في الجبل فهو لِصْبٌ. والجمع لِصابٌ ولُصوبٌ. وفلانٌ لَحِزٌ لَصِبٌ: لا يكاد يعطي شيئاً. ولَصِبَ الخاتَمُ في الإصبع، وهو ضدُّ قَلِقَ. واللواصب في شعر كثَيِّر: الآبار الضيقة البعيدة القعر.

### Türkçe

İbnü’s-Sikkît: **لَصِبَ** kılıcı, **يَلْصَبُ** **لَصَباً**; eğer kında sıkışıp kalırsa, çıkmaz. Ve **لَصِبَ** falanın derisi; eğer zayıflıktan etine yapışırsa. Ve **اللِصْبُ** (kesre ile): dağdaki küçük yarık. Dağdaki her dar geçit ise **لِصْبٌ**’dur. Çoğulu **لِصابٌ** ve **لُصوبٌ**dur. Ve falan **لَحِزٌ لَصِبٌ**: neredeyse hiçbir şey vermez. Ve yüzük parmakta **لَصِبَ**; o, **قَلِقَ**’ın zıddıdır. Ve Kesîr’in şiirinde **اللواصب**: dar, dibi uzak (derin) kuyular.
