# لصب — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D8%B5%D8%A8/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%84%D8%B5%D8%A8/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [لصب](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D8%B5%D8%A8.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: لصب

لصب الجلد باللحم، كفرح يلصب، لصبا، فهو لصب: لزق به هزالا. لصب السيف في الغمد لصبا: نشب فيه، فلم يخرج. لصب الخاتم في الإصبع، وهو ضد قلق. واللصب، بالكسر، قال الأصمعي: هو الشعب الصغير في الجبل. وكل مضيق في الجبل، فهو لصب وقرأت في أشعار الهذليين لأبي ذؤيب:
  فشرجها من نطـفة رجـبـية                      سلاسلة من ماء لصب سلاسل قال السكري: اللصب: شق في الجبل، أضيق من اللهب، وأوسع من الشعب، والجمع كالجمع. هو مضيق الوادي. ج لصاب، ولصوب. اللصب ، ككتف: ضرب من السلت عسر الاستنقاء، ينداس ما ينداس، ويحتاج الباقي إلى المناحيز. اللصب أيضا : البخيل العسر الأخلاق، ويقال : فلان لحز لصب : لا يكاد يعطي شيئا . واللواصب في شعر كثير :
  لواصب قد أصبحت وانطوت                      وقد أطول الحي عنها لباثـا هي الآبار الضيقة البعيدة القعر هذا قول الجوهري وقول أبي عمرو ، إنه أراد بها إبلا قد لصبت جلودها ، أي لصقت من العطش . نقله الصاغاني . يقال : سيف ملصاب : إذا كان ينشب في الغمد كثيرا ، ولا يكاد يخرج منه . التصب الشيء : ضاق، قال أبو دواد :
  عن أبهرين وعن قلب يوفـره                      مسح الأكف بفج غير ملتصب من ذلك قولهم : طريق ملتصب أي ، : ضيق ، نقله الصاغاني .

### Türkçe

**لصب**: derinin etle (yapışması); **كفرح يلصب، لصبا**; o **لصب**’dur: zayıflıktan ona yapıştı.

**لصب السيف في الغمد لصبا**: onda takılıp kaldı; böylece çıkmadı.

**لصب الخاتم في الإصبع**: ve o, **قلق**’ın zıddıdır.

**واللصب** (kesre ile): **قال الأصمعي**: o, dağdaki küçük geçittir.

Dağdaki her dar geçit, o **لصب**’dur.

**وقرأت في أشعار الهذليين لأبي ذؤيب:**

  “Onu, Recebî bir damladan yarıp açtı;
  **ماء لصب**’dan zincirler, zincirler.”

**قال السكري**: **اللصب**: dağda bir yarıktır; **اللهب**’den daha dar, **الشعب**’dan daha geniştir; çoğulu, çoğul gibidir.

O, vadinin dar geçididir.

**ج**: **لصاب** ve **لصوب**.

**اللصب** ( **ككتف** ): **السلت**’ten bir türdür; istinkā’ı (dışkılaması) zordur; ezilebilen ezilir, kalanı ise **المناحيز**’e ihtiyaç duyar.

**اللصب** ayrıca: cimri, ahlâkı zor olandır; ve denilir ki: falan **لحز لصب**’dur: neredeyse hiçbir şey vermez.

**واللواصب في شعر كثير:**

  “**لواصب** ki sabahladım ve dürüldü;
  ve mahalle ondan uzak kalışı uzattı.”

O, dar, dibi uzak (derin) kuyulardır; bu, **قول الجوهري** ve **قول أبي عمرو**’dur: onunla, derileri **لصبت** olmuş develer kastetmiştir; yani susuzluktan yapışmış (derileri yapışmış). Onu **الصاغاني** nakletti.

Denilir ki: **سيف ملصاب**: eğer kına çokça takılıp kalıyorsa ve ondan neredeyse çıkmıyorsa.

**التصب الشيء**: daraldı; **قال أبو دواد:**

  “İki şahdamardan ve onu bol kılan bir kalpten;
  yapışık olmayan bir geçitte avuçların mesh edilişi.”

Bundan, onların sözü: **طريق ملتصب** yani: dar; onu **الصاغاني** nakletti.
