# لصص (ل-ص-ص) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D8%B5%D8%B5
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%84%D8%B5%D8%B5

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ل - ص - ص
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 7 sözlük

## Sözlükler (7)

### [Kitâbu'l-'Ayn](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D8%B5%D8%B5/sozluk/kitab_ayn.md) — Halîl b. Ahmed · 8. yy

باب الصاد واللام
ص ل، ل ص مستعملان
صل:
صَلَّ اللِّجامُ صَليلاً اذا تَوَهَّمْتَ في صَوتِه مَدّاً، وان تَوهَّمْتَ تَرجيعاً قلت: صَلصَلَ، وكلُّ ذي صَلابةٍ يُصَلْصِلُ.
وتَصِلُ البَيْضَ اذا نَقَفْتَها بالسُّيُوف.
والطّينُ صَلصالٌ لتَصَلصُلِه اذا حُرِّك، فاذا طُبِخَ فهو والخَزَفُ صِلْصال لتَصَلصُلِه اذا حُرِّكَ، فاذا طُبِخَ فهو فَخّار، وخُلِقَ آدَمُ من طينٍ، ومَكَثَ في الشَّمس أربعينَ يوماً حتى صارَ صَلْصالاً.
والصَّلْصَلَة والصُّلْصُلَةُ: بقيَّةُ الماءِ في الغَديرِ، قال العجاج: صَلاصِلَ الزَّيْتِ الى الشُّطُور والصُّلْصُلُ: طائرٌ تُسَمِّيهِ العجم الفاختة، ويقال: بل يُشبِهُها.
والصُّلْصُلُ: ناصِيةُ الفَرَس.
والصِّلُّ: الدّاهيةُ من الشَّدائدِ، وهو ايضاً نَعْتٌ لكُلِّ خَبيثٍ.
وصَلَّ اللَّحْمُ يَصِلُّ صُلُولا اذا تَغَيَّرَ.
وقُرِىء: أئذا صَلَلْنا في الأرض بمعناه.
والصِّلِّيان: شَجَرٌ له جِعْثِنٌ ضخمٌ، رُبَّما جَرِدَ وَسَطه ونَبَت ما حَوالَيْهِ، وجِعْثِنُه: اجتِماعُ أصُولِه. والصِّلِّيانُ من أفضل المَراعي، وهو خُبْرةُ البعير.
لص:
اللُّصُوصِيَّةُ والتَّلَصُّصُ واللُّصُوصَةُ مصدر اللِّصِّ.
والتَّلصيصُ كالتَّرصيصِ في البُنْيان، قال رؤبة:
لَصَّصَ من بُنْيانِه المُلَصِّصُ واللَّصَّصُ في هذه اللغة كالرِّمَصِ.
وأرضٌ مُلِصَّةٌ: كثيرة اللُّصُوصِ.
واللَّصَصُ: التِزاقُ الأسنانِ بعضِها ببعضٍ.
واللُّصُّ جمع الأَلَصِّ، وهو مُقاربَةُ الأسنانِ.

##### Türkçe

باب **الصاد** واللام
**ص ل**، **ل ص** مستعملan

**صل**:
**صَلَّ** اللِّجامُ **صَليلاً**: eğer onun sesinde bir uzatma vehmettiysen; eğer bir terci‘ (yankılı tekrar) vehmettiysen **صَلصَلَ** dedin; her sertlik sahibi şey **يُصَلْصِلُ**.
Ve kılıçlarla onu kırdığında yumurtayı **تَصِلُ**.
Ve çamur, hareket ettirildiğinde onun tıngırdaması sebebiyle **صَلصالٌ**dur; pişirildiğinde ise o ve çömlek, hareket ettirildiğinde onun tıngırdaması sebebiyle **صِلْصال**dır; pişirildiğinde ise **فَخّار**dır. Âdem çamurdan yaratıldı ve güneşte kırk gün kaldı; nihayet **صَلْصالاً** oldu.
Ve **الصَّلْصَلَة** ve **الصُّلْصُلَةُ**: gölcükteki suyun artığıdır. el-A‘câc dedi ki: **صَلاصِلَ الزَّيْتِ الى الشُّطُور**. Ve **الصُّلْصُلُ**: Acemlerin “**الفاختة**” diye adlandırdığı bir kuştur; ve denilir ki: bilakis ona benzer.
Ve **الصُّلْصُلُ**: atın perçemidir.
Ve **الصِّلُّ**: şiddetlerden olan musibettir; o ayrıca her habis için bir sıfattır.
Ve et değiştiğinde **صَلَّ** اللَّحْمُ **يَصِلُّ صُلُولا**.
Ve şu şekilde kıraat olundu: **أئذا صَلَلْنا في الأرض**; onun manasıyla.
Ve **الصِّلِّيان**: kalın bir **جِعْثِن**i olan bir ağaçtır; bazen ortası çıplak kalır ve çevresinde bitki biter. Onun **جِعْثِنُه**: köklerinin asıllarının toplanmasıdır. Ve **الصِّلِّيان** meraların en iyilerindendir; o, devenin **خُبْرةُ**sidir.

**لص**:
**اللُّصُوصِيَّةُ** ve **التَّلَصُّصُ** ve **اللُّصُوصَةُ**, **اللِّصِّ**in masdarıdır.
Ve **التَّلصيصُ**, bina işinde **التَّرصيصِ** gibidir. Ru’be dedi ki:
**لَصَّصَ من بُنْيانِه المُلَصِّصُ**
Ve **اللَّصَّصُ** bu dilde **الرِّمَصِ** gibidir.
Ve **أرضٌ مُلِصَّةٌ**: hırsızları çok olan (yer).
Ve **اللَّصَصُ**: dişlerin bazısının bazısına yapışmasıdır.
Ve **اللُّصُّ**, **الأَلَصِّ**in cem‘idir; o, dişlerin birbirine yaklaştırılmasıdır.

### [es-Sıhâh](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D8%B5%D8%B5/sozluk/sihah.md) — Cevherî · 10. yy

اللِصُّ: واحد اللُصوصِ. واللُصُّ بالضم لغةٌ فيه. ولِصٌّ بيِّن اللُصوصيَّةِ، وهو يَتَلَصَّصُ. وأرضٌ مَلَصَّةٌ: ذاتُ لُصوصٍ. والأَلَصُّ: المتقارب المنكبين يكادان يمسَّان أُذنيه. والأَلَصُّ أيضاً: المتقاربُ الأضراسِ. وفيه لَصَصٌ. والتَلْصيصُ في البنيان: لغةٌ في الترصيصِ.

##### Türkçe

**اللِصُّ**: **اللُصوصِ**’un biridir. **اللُصُّ** da (ضم ile) onda bir dildir. **لِصٌّ** **اللُصوصيَّةِ**’si apaçık (olan kimsedir); o **يَتَلَصَّصُ** eder. **وأرضٌ مَلَصَّةٌ**: **لُصوصٍ** sahibi (olan yer). **الأَلَصُّ**: iki omzu birbirine yakın olan; neredeyse ikisi onun **أُذنيه**’ine değecek (gibi). **الأَلَصُّ** ayrıca: azı dişleri birbirine yakın olan. Onda **لَصَصٌ** vardır. **التَلْصيصُ** bina(da): **الترصيصِ**’te bir dildir.

### [Esâsü'l-Belâğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D8%B5%D8%B5/sozluk/esas.md) — Zemahşerî · 12. yy

ل ص ص
لصّ بيّن اللصوصيّة وقد لصّ يلصّ بكسر اللام وهو يتلصّص إذا تكررت سرقته‏.‏
وامرأة لصّةٌ‏.‏
ورجل ألصّ الأضراس وبه لصص‏.‏
وألص الفخذين وألص المنكبين‏:‏ متقاربهما تكادان تمسان أذنيه‏.‏
وجبهة لصّاء‏:‏ ضيقةٌ دنا شعر الرأس من الحاجبين‏.‏
وشاة لصّاء‏:‏ أقبل أحد قرنيها وأدبر الآخر‏.‏

##### Türkçe

ل ص ص
**لصّ**: hırsızlığı açıkça ortaya koydu; ve **لصّ يلصّ** ( **اللام**’ın kesresiyle) “hırsızlık etti” demektir; ve o, hırsızlığı tekrarlandığı zaman **يتلصّص** olur.
Ve bir kadın: **لصّةٌ**.
Ve bir adam: azı dişleri birbirine yapışık olan **ألصّ**; ve onda **لصص** vardır.
Ve **ألص الفخذين** ve **ألص المنكبين**: ikisi birbirine yakın; neredeyse ikisi onun iki kulağına değecek.
Ve bir alın: **لصّاء**: dar; başın saçı iki kaşa yaklaştı.
Ve bir koyun: **لصّاء**: iki boynuzundan biri öne geldi, diğeri geri gitti.

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D8%B5%D8%B5/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

اللِّصُّ: السارقُ معروف؛ قال:
إِن يأْتِني لِصٌّ، فإِنِّي لِصُّ،
أَطْلَسُ مثلُ الذئب، إِذ يَعُسُّ
جمع بين الصاد والسين وهذا هو الإِكْفاء، ومصدره اللُّصُوصِيَّة والتَّلَصُّصُ، ولِصٌّ بَيِّنُ اللَّصُوصِيّة واللُّصُوصِيّة، وهو يَتلَصّصُ. واللُّصّ: كاللِّصّ، بالضم لغة فيه، وأَما سيبويه فلا يعرف إِلا لِصّاً، بالكسر، وجمعهما جميعاً لِصَاصٌ ولُصُوصٌ، وفي التهذيب: وأَلْصَاصٌ، وليس له بناء من أَبنية أَدنى العدد. قال ابن دريد: لِصٌّ ولَصٌّ ولُصٌّ ولِصْتٌ ولَصْتٌ، وجمع لَصٍّ لُصُوصٌ، وجمعُ لِصّ لُصُوصٌ ولِصَصةٌ مثل قرود وقِرَدةٍ، وجمع اللُّصّ لُصُوصٌ، مثل خُصٍّ وخُصوص. والمَلَصّة: اسمٌ للجمع؛ حكاه ابن جني، والأُنثى لَصَّةٌ، والجمع لَصّاتٌ ولَصائِصُ، الأَخيرة نادرة. واللَّصْتُ: لغة في اللِّصِّ، أَبدلوا من صادِه تاءً وغَيّروا بناء الكلمة لما حدث فيها من البدل، وقيل: هي لغة؛ قال اللحياني: وهي لغة طيء وبعض الأَنصار، وجمعه لُصوتٌ، وقد قيل فيه: لِصْتٌ، فكسروا اللام فيه مع البدل، والاسم اللُّصوصِيّة واللَّصُوصِيّة. الكسائي: هو لَصٌّ بيَّن اللَّصوصِيّة، وفعلت ذلك به خَصُوصِيّة، وحَرُورِيّ بيِّن الحَرُورِيّة. وأَرض مَلَصّة: ذاتُ لُصوصٍ.
واللصَصُ: تقارُب ما بين الأَضراس حتى لا ترى بينها خَلَلاً، ورجل أَلَصُّ وامرأَة لَصّاء، وقد لَصَّ وفيه لَصَصٌ. واللَّصَصُ: تقارُب القائمتين والفخذين. الأَصمعي: رجل أَلَصُّ وامرأَة لصّاءُ إِذا كانا ملتزقي الفخذين ليس بينهما فُرْجة. واللَّصَصُ: تَداني أَعلى الركبتين، وقيل: هو اجتماع أَعلى المنكبين يكادان يمسانِ أُذُنيه، وهو أَلَصّ، وقيل: هو تقارب الكتفين، ويقال للزنجي أَلَصُّ الأَلْيَتين. وقال أَبو عبيدة: اللَّصَصُ في مَرْفِقَي الفرس أَن تنْضَمّا إِلى زَوْره وتَلْصَقا به، قال: ويستحبّ اللَّصَصُ في مرفقي الفرس.
ولَصّصَ بُنيانَه: كَرَصَّصَ؛ قال رؤبة:
لَصّصَ مِن بُنْيانِه المُلَصِّصُ
والتَّلْصيص في البنيان: لغة في التَّرْصِيصِ.
وامرأَة لَصّاء: رَتْقاء. ولَصْلَصَ الوتِدَ وغيرَه: حركه لِيَنْزِعَه، وكذلك السنان من الرمح والضرس.

##### Türkçe

**اللِّصُّ**: hırsız; bilinen. Dedi ki:
“Eğer bana bir **لِصٌّ** gelirse, şüphesiz ben **لِصُّ**’um,
kurt gibi tüysüz, gece devriye gezerken.”

**الصاد** ile **السين**’i bir araya getirdi; bu, **الإِكْفاء**’dır; bunun mastarı **اللُّصُوصِيَّة** ve **التَّلَصُّصُ**’tur. Ve **لِصٌّ** açık **اللَّصُوصِيّة** ve **اللُّصُوصِيّة** sahibidir; o, **يَتلَصّصُ** eder.
Ve **اللُّصّ**: **اللِّصّ** gibi; zamme ile, onda bir dildir. Ama Sîbeveyh, kesre ile **لِصّاً**’dan başkasını bilmez. Ve ikisinin ikisinin de çoğulu **لِصَاصٌ** ve **لُصُوصٌ**’dur. Ve **التهذيب**’de: ve **أَلْصَاصٌ**; ve onun, en az sayı kalıplarından bir kalıbı yoktur. İbn Düreyd dedi: **لِصٌّ** ve **لَصٌّ** ve **لُصٌّ** ve **لِصْتٌ** ve **لَصْتٌ**; ve **لَصٍّ**’ın çoğulu **لُصُوصٌ**’dur; ve **لِصّ**’ın çoğulu **لُصُوصٌ** ve **لِصَصةٌ**’dır; **قرود** ve **قِرَدةٍ** gibi. Ve **اللُّصّ**’un çoğulu **لُصُوصٌ**’dur; **خُصٍّ** ve **خُصوص** gibi. Ve **المَلَصّة**: topluluk için bir isimdir; onu İbn Cinnî nakletti. Dişisi **لَصَّةٌ**’dir; çoğulu **لَصّاتٌ** ve **لَصائِصُ**’tur; sonuncusu nadirdir. Ve **اللَّصْتُ**: **اللِّصِّ**’te bir dildir; **صاد**’ından bir **تاء**’yı بدل ettiler ve onda meydana gelen بدل sebebiyle kelimenin yapısını değiştirdiler; ve denildi ki: o bir dildir. **اللحياني** dedi: o, **طيء**’in ve bazı **الأَنصار**’ın dilidir. Ve onun çoğulu **لُصوتٌ**’tur. Ve onda şöyle de denilmiştir: **لِصْتٌ**; onda, بدل ile birlikte **اللام**’ı kesrelediler. Ve isim **اللُّصوصِيّة** ve **اللَّصُوصِيّة**’dir. **الكسائي**: o, açık **اللَّصوصِيّة** sahibi bir **لَصٌّ**’dır; ve ben ona bunu **خَصُوصِيّة** olarak yaptım; ve açık **الحَرُورِيّة** sahibi **حَرُورِيّ**. Ve **أَرض مَلَصّة**: **لُصوصٍ** sahibi.

Ve **اللصَصُ**: azı dişleri arasındaki şeyin yakınlığıdır; aralarında bir boşluk görmeyinceye kadar. Ve bir erkek **أَلَصُّ**, bir kadın **لَصّاء**; ve **لَصَّ** etti ve onda **لَصَصٌ** vardır. Ve **اللَّصَصُ**: iki bacağın ve iki uyluğun yakınlığıdır. **الأَصمعي**: bir erkek **أَلَصُّ** ve bir kadın **لصّاءُ**, eğer uylukları yapışık ise, aralarında bir açıklık yoksa. Ve **اللَّصَصُ**: iki dizin üst kısmının birbirine yaklaşmasıdır. Ve denildi ki: o, iki omuzun üst kısmının toplanmasıdır; neredeyse kulaklarına değeceklerdir; o, **أَلَصّ**’tur. Ve denildi ki: o, iki omzun yakınlığıdır. Ve zenciye **أَلَصُّ الأَلْيَتين** denir. Ve Ebû Ubeyde dedi: atın dirseklerinde **اللَّصَصُ**, onların göğsüne doğru birleşmesi ve ona yapışmasıdır. Dedi ki: atın dirseklerinde **اللَّصَصُ** müstehaptır.

Ve **لَصّصَ** onun binasını: **كَرَصَّصَ** gibi; Rü’be dedi:
“**لَصّصَ** onun binasından **المُلَصِّصُ**.”

Ve binada **التَّلْصيص**: **التَّرْصِيصِ**’te bir dildir.

Ve bir kadın **لَصّاء**: **رَتْقاء**. Ve **لَصْلَصَ** kazığı ve başkasını: onu, söküp çıkarmak için hareket ettirdi; ve aynı şekilde mızraktan **السنان**’ı ve azı dişini.

### [Kâmûsü'l-Muhît](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D8%B5%D8%B5/sozluk/kamus.md) — Fîrûzâbâdî · 15. yy

* ل ص ص * * اللِّصُّ * واحد * اللُّصُوص * و * اللُّصُّ * بالضم لغة فيه و * لِصٌّ * بين * اللُّصُوصِيَّة * بضم اللام وفتحها وهو * يَتَلَصَّصُ * وأرض * مَلَصَّةٌ * بوزن محجة ذات * لُصُوصٍ

##### Türkçe

* ل ص ص * **اللِّصُّ** tekil; **اللُّصُوص** (çoğulu). Ve **اللُّصُّ** (lâmın dammesiyle) onda bir lugattır. Ve **لِصٌّ**. **اللُّصُوصِيَّة** lâmın dammesiyle ve fethasıyla; o, **يَتَلَصَّصُ**. Ve bir yer **مَلَصَّةٌ**, “مَحَجَّة” vezninde; **لُصُوصٍ** sahibi.

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D8%B5%D8%B5/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

اللص: فعل الشيء في ستر  ، ومنه اللص، نقله ابن القطاع. قيل: هو  إغلاق الباب وإطباقه  ، وقد لص بابه، كرصه، قال:
  يدخل تحت الغلق الملصوص

  نقله ابن القطاع. اللص:  السارق  ، معروف،  ويثلث  ، عن ابن دريد، وزاد: لصتا، أبدلوا من صاده تاء وغيروا بناء الكلمة لما حدث فيها من البدل: وقال اللحياني: هي لغة طيئ وبعض الأنصار، وقد قيل فيه: لصت، فكسروا اللام فيه مع البدل، وفي التهذيب والصحاح: اللص، بالضم، لغة في اللص، وأما سيبويه فلا يعرف إلا لصا، بالكسر.  ج لصوص  ، أي جمع لص، بالكسر، كما هو نص سيبويه وزاد: لصاصا. وفي التهذيب:  وألصاص  . قال: وليس له بناء من أبنية أدنى العدد. وقال ابن دريد: جمع لص، بالفتح، لصوص، وجمع لص، بالكسر، لصوص، ولصصة، مثل قرود وقردة، وجمع اللص: لصوص، مثل خص وخصوص، وجمع لصت لصوت،  وهي لصة  ، بالفتح،  ج لصات ولصائص  ، الأخيرة نادرة.  والمصدر اللصص، واللصاص، واللصوصية  بفتحهن،  واللصوصية  ، بالضم، الأولان نقلهما الصاغاني، والأخير عن الكسائي والفتح في اللصوصية وأضرابها أفصح، وإن كان القياس الضم، كما في شروح الفصيح، وفي المصباح عكسه، نقله شيخنا.  وأرض ملصة: كثيرتهم  ، أو ذات لصوص، الأخير في الصحاح.  واللصص: تقارب  أعلى  المنكبين  يكادان يمسان أذنيه، قيل:  تقارب  ما بين  الأضراس  حتى لا يرى بينها خللا. قال امرؤ القيس، يصف كلبا:
  ألص الضروس حني الضلوع                      تبوع أريب نـشـيط أشـر  وهو ألص  ، وهي لصاء، وقد لص، وفيه لصص. قال أبو عبيدة: اللصص:  تضام مرفقي الفرس  والتصاقهما  إلى زوره  . قال: ويستحب اللصص في مرفقي الفرس.  واللصاء من الجباه: الضيقة  ، نقله الصاغاني. اللصاء:  من الغنم: ما أقبل أحد قرنيها وأدبر الآخر  ، نقله الزمخشري والصاغاني أيضا، الصاء أيضا:  المرأة الملتزقة الفخذين لا فرجة بينهما  ، وكذلك الألص، نقله الأصمعي، لهذا  يقال للزنجي: ألص الأليتين  ، أي ملتزقهما، وهو خلقة فيهم، ويقرب من ذلك قول من قال: اللصص: تداني أعلى الركبتين، وقيل: هو تقارب القائمتين والفخذين.  وتلصيص البنيان: ترصيصه  ، لغة فيه، نقله الجوهري.  والتص: التزق  ، نقله الصاغاني. قال رؤبة:
  لصص من بنيانه الملصص قال ابن دريد:  لصلصه  ، أي الوتد، وغيره، إذا  حركه  لينزعه، وكذلك السنان من رأس الرمح، والضرس من الفم. ومما يستدرك عليه: التلصص: اللصوصية، وهو يتلصص، كما في الصحاح. وفي الأساس: إذا تكررت سرقته. والملصة: اسم للجمع، حكاه ابن جني. واللصاء: الرتقاء. واللصص في الجبهة: دنو شعرها من حاجبها، نقله ابن القطاع. وقصر اللصوص: موضع بالقرب من همذان. والتلصص: التجسس.

##### Türkçe

**اللص**: Bir şeyi örtü içinde yapmak; bundan da **اللص** (hırsız). Bunu İbnü’l-Kattâ‘ nakletmiştir. Denildi: O, kapıyı kapatmak ve onu iyice örtmektir; “Kapısını **لص** etti” (yani: **رصه** gibi). Dedi ki:
  “Kapatma altına, yapıştırılmış kapatma girer.”

  Bunu İbnü’l-Kattâ‘ nakletmiştir. **اللص**: **السارق** (hırsız); bilinen (bir kelime). Ve üç vecihle (okunur). İbn Düreyd’den (naklen). Ve ekledi: **لصتا**; **صاده**’sinden **تاء**’yı bedel yaptılar ve kelimenin binasını, onda bedelden dolayı meydana gelen şey sebebiyle değiştirdiler. Ve el-Lihyânî dedi: Bu, Tayy’ ve Ensâr’ın bir kısmının lügatidir. Ve onda “**لصت**” denildi; böylece onda, bedel ile birlikte **لام**’ı kesrelediler. Ve **التهذيب** ile **الصحاح**’ta: **اللص** (damme ile), **اللص**’ta bir lügattir. Ama Sîbeveyh, ancak kesre ile **لصا**’yı bilir.  **ج لصوص**: yani kesre ile **لص**’un cemi; Sîbeveyh’in nassı böyledir. Ve ekledi: **لصاصا**. Ve **التهذيب**’te: **وألصاص**. Dedi: Onun, en az sayı binalarından bir bina(sı) yoktur. İbn Düreyd dedi: Fetha ile **لص**’un cemi **لصوص**; kesre ile **لص**’un cemi **لصوص** ve **لصصة**; **قرود** ve **قردة** gibi. Ve **اللص**’un cemi: **لصوص**; **خص** ve **خصوص** gibi. Ve **لصت**’in cemi **لصوت**; ve o, fetha ile **لصة**’dır;  **ج لصات ولصائص**; sonuncusu nadirdir.  Ve mastar: **اللصص** ve **الللصاص** ve fetha ile **اللصوصية**; ve damme ile **اللصوصية**. İlk ikisini es-Sâgânî nakletti; sonuncusu el-Kisâî’den (naklen). Ve **اللصوصية** ve benzerlerinde fetha daha fasîhtir; her ne kadar kıyas damme olsa da; **شروح الفصيح**’te olduğu gibi. **المصباح**’ta ise bunun tersi vardır; bunu şeyhimiz nakletti.  Ve **أرض ملصة**: onların çokluğu; yahut hırsızlar sahibi (yer). Sonuncusu **الصحاح**’tadır.  Ve **اللصص**: iki omuz başının birbirine yaklaşması; neredeyse ikisi kulaklarına değecek (kadar). Denildi: azı dişleri arasının birbirine yaklaşması; öyle ki aralarında bir boşluk görülmez. İmruü’l-Kays dedi; bir köpeği vasfederken:
  “Azı dişleri yapışık, kaburgaları eğik;
  iz süren, çevik, şerli bir tâbi‘.”
  Ve o, **ألص**’tur; dişisi **لصاء**’dır. Ve “**لص** etti”; onda **لصص** vardır. Ebû Ubeyde dedi: **اللصص**: atın iki dirseğinin birbirine sıkışması ve göğsüne yapışmasıdır. Dedi: Atın dirseklerinde **اللصص** müstehab görülür.  Ve alınlardan **اللصاء**: dar (olan). Bunu es-Sâgânî nakletti. **اللصاء**: koyundan; iki boynuzundan birinin öne gelmesi, diğerinin geriye gitmesi. Bunu ez-Zemahşerî ve es-Sâgânî de nakletti. **الصاء** da: uylukları yapışık, aralarında açıklık olmayan kadın; **الألص** da böyledir. Bunu el-Asma‘î nakletti. Bundan dolayı zenciye: **ألص الأليتين** denir; yani ikisi yapışık. Bu, onlarda bir yaratılıştır. Buna yakın olarak, “**اللصص**: iki diz başının üstünün birbirine yaklaşmasıdır” diyenin sözü (vardır). Ve denildi: O, iki bacağın ve iki uyluğun birbirine yaklaşmasıdır.  Ve **تلصيص البنيان**: onun **ترصيصه**’udur; onda bir lügat. Bunu el-Cevherî nakletti.  Ve **التص**: yapıştı. Bunu es-Sâgânî nakletti. Rü’be dedi:
  “Yapısının yapıştırılmışından **لصص** etti.”
İbn Düreyd dedi: **لصلصه**; yani kazığı ve başkasını; onu sökmek için hareket ettirdiğinde. Ve mızrak başının ucundaki **السنان** da böyledir; ve ağızdaki azı dişi de. Ve ona ilâve olarak (şu da) istidrâk edilir: **التلصص**: **اللصوصية**; ve o, **يتلصص** eder; **الصحاح**’ta olduğu gibi. **الأساس**’ta: Hırsızlığı tekrar ettiğinde. Ve **الملصة**: cem‘ için bir isimdir; bunu İbn Cinnî hikâye etti. Ve **اللصاء**: **الرتقاء** (bitişik/kapalı olan). Ve alında **اللصص**: saçının kaşına yakın olması. Bunu İbnü’l-Kattâ‘ nakletti. Ve **قصر اللصوص**: Hemedân yakınında bir yer. Ve **التلصص**: tecessüs.

### [Salmone](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D8%B5%D8%B5/sozluk/salmone.md) — H. Anthony Salmone · 19. yy

لَصَّ
لَصَّ I ,  U ( n. ac. لَصّ 1 ,  لَصَص 4 ,  لَصَاْص 22 ,  لَصُوْصِيَّة 26yit ,  لُصُوْصِيَّة 27yit ),
a.  Thieved, stole.

b.  Did secretly, by stealth.

c.  Closed, shut.

لَصَّصَ
لَصَّصَ II ,
a.  Made firm, compact.

تَلَصَّصَ
تَلَصَّصَ V ,
a.  Thieved, stole; became a robber.

b.  [ 'Ala ] [ coll. ], Played the spy on.

اِلْتَصَصَ
اِلْتَصَصَ VIII
a.  [ Bi ], Stuck, adhered to.

لَصّ
لَصّ 1 ,
a.  see 3 .

لَصَّة
لَصَّة 1t , ( pl. reg. &  لَصَاْئِصُ 46 ),
a.  fem. of لَصّ 1 .

لِصّ
لِصّ 2 , ( pl. لِصَصَة 7t ),
a.  see 3 .

لِصَّة
لِصَّة 2t , ( pl. reg. ),
a.  fem. of لِصّ 2 .

لُصّ
لُصّ 3 , ( pl. لُصُوْص 27 ,  أَلْصَاْص 38 ),
a.  Thief, robber, brigand, bandit.

لَصَص
لَصَص 4 ,
a.  Nearness, closeness.

أَلْصَصُ
أَلْصَصُ 14 ,
a.  Cramped; narrow; close-teethed &c.

مَلْصَصَة
مَلْصَصَة 17t ,
a.  Infested with thieves ( country ).

b.  Thieves.

لَصَاْص
لَصَاْص 22 ,
a.  Robbery, theft.

b.  see 26yit .

لَصُوْص
لَصُوْص 26 ,  لَصُوْصَة 26t ,
a.  see 26yit .

لَصُوْصِيَّة
لَصُوْصِيَّة 26yit ,
a.  Thieving; brigandage; thievishness, thievery.

لُصُوْص
لُصُوْص 27 ,  لُصُوْصَة 27t ,  لُصُوْصِيَّة 27yit ,
a.  see 26yit .

لَصڤصَ
N. P. لَصڤصَ I ,
a.  Closed ( lock )

##### Türkçe

**لَصَّ**
**لَصَّ** I , U ( n. ac. **لَصّ** 1 , **لَصَص** 4 , **لَصَاْص** 22 , **لَصُوْصِيَّة** 26yit , **لُصُوْصِيَّة** 27yit ),
a. Çaldı, hırsızlık etti.

b. Gizlice, gizlenerek yaptı.

c. Kapadı, kapattı.

**لَصَّصَ**
**لَصَّصَ** II ,
a. Sağlam yaptı, sıkı (kompakt) yaptı.

**تَلَصَّصَ**
**تَلَصَّصَ** V ,
a. Çaldı, hırsızlık etti; soyguncu oldu.

b. [ **'Ala** ] [ toplu ], casusluk yaptı.

**اِلْتَصَصَ**
**اِلْتَصَصَ** VIII
a. [ **Bi** ], yapıştı, tutundu.

**لَصّ**
**لَصّ** 1 ,
a. 3’e bak.

**لَصَّة**
**لَصَّة** 1t , ( pl. reg. & **لَصَاْئِصُ** 46 ),
a. **لَصّ** 1’in müennesi.

**لِصّ**
**لِصّ** 2 , ( pl. **لِصَصَة** 7t ),
a. 3’e bak.

**لِصَّة**
**لِصَّة** 2t , ( pl. reg. ),
a. **لِصّ** 2’nin müennesi.

**لُصّ**
**لُصّ** 3 , ( pl. **لُصُوْص** 27 , **أَلْصَاْص** 38 ),
a. Hırsız, soyguncu, yol kesen, haydut.

**لَصَص**
**لَصَص** 4 ,
a. Yakınlık, bitişiklik.

**أَلْصَصُ**
**أَلْصَصُ** 14 ,
a. Sıkışık; dar; dişleri sık (birbirine yakın) vb.

**مَلْصَصَة**
**مَلْصَصَة** 17t ,
a. Hırsızlarla musallat olmuş (ülke).

b. Hırsızlar.

**لَصَاْص**
**لَصَاْص** 22 ,
a. Soygun, hırsızlık.

b. 26yit’e bak.

**لَصُوْص**
**لَصُوْص** 26 , **لَصُوْصَة** 26t ,
a. 26yit’e bak.

**لَصُوْصِيَّة**
**لَصُوْصِيَّة** 26yit ,
a. Hırsızlık; eşkıyalık; hırsızlık huyu, hırsızlık.

**لُصُوْص**
**لُصُوْص** 27 , **لُصُوْصَة** 27t , **لُصُوْصِيَّة** 27yit ,
a. 26yit’e bak.

**لَصڤصَ**
N. P. **لَصڤصَ** I ,
a. Kapadı (kilit).
