# لضض — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D8%B6%D8%B6/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%84%D8%B6%D8%B6/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [لضض](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D8%B6%D8%B6.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: لضض

باب الضاد مع اللام
ض ل، ل ض يستعملان فقط
ضل:
ضَلَّ يَضِلُّ اذا ضاعَ، يقال: ضَلَّ يَضِلُّ ويَضَلُّ.
ومن قال: يضِلُّ، قال في الأمر اضْلِلْ، ومن قال: يَضَلُّ، قال في الأمر: اضْلَلْ.
وتقول: ضَلَلْتُ مكاني إذا لم تهتَدِ له: وضلَّ اذا جارَ عن القَصْد.
وأضَلَّ بعيرَه إذا أُفْلِتَ فذَهَبَ.
ويقال من ضَلَلْتُ: أَضِلُّ، ومن ضَلِلْتُ أَضَلُّ، والضَّلالُ والضَّلالة مصدرانِ، وكلُّ شيءٍ نحوهِ من المصادر يجوز إِدخالُ الهاء فيها وإِخراجُها في الشِّعْر، وأما في الكلام فيَقُتْصَرَ ُبه على ما جاءتْ به اللغاتُ.
ورجلٌ مُضَلّل أي لا يوفَّق لخير، صاحبُ غَواياتٍ وبَطالاتٍ.
وفلان صاحب أَضاليلَ، الواحدةُ أُضلُولةٌ، قال: قد تَمادَى في أضاليلِ الهَوَى والضُّلْضِلَةُ: كُلُّ حَجَرٍ قَدْرَ ما يُقِلّهُ الرجل، أو فوق ذلك أملَسَ يكون في بطون الأودية. وليس في باب المُضاعَف كلمة تُشبِهُها.
والضِّليِّلُ على بناء سِكِّير: الذي لا يُقلِعُ عن الضَّلالة، قال رؤية:
قُلْتُ لزِيرٍ لم تَصلْهُ مَرْيَمُهُ		ضِليِّلُ أهْواءِ الصِّبا يُنَدِّمُهْ
وماء ضَلَلٌ: يكون تحت الصَّخْرَةِ لا تُصيبُه الشمس.
والضّالَّةُ من الابِل: ما يَبقَى بمَضْيَعَةٍ لا يُعرَفُ رَبُّها، الذكَر والأنثَى فيه سَواءٌ، ويُجمَعُ ضَوالَّ.
والتَّضلالُ مصدرٌ كالتَّضليل، والضَّلُّ مثلُه.
لض: اللَّضْلاضُ: الدليلُ، ولَضْلَضَتُهُ: التِفاتهُ وتَحَفُّظُهُ، قال: وبَلَدٍ يَعْيا على اللَّضلاضِ أيَهْمَ َمُغْبَرِّ الفِجاجِ فاضي

### Türkçe

باب **الضاد** مع **اللام**
**ض ل**، **ل ض** yalnızca kullanılırlar.

**ضل**:
**ضَلَّ يَضِلُّ** “kayboldu” olduğu zaman; denilir: **ضَلَّ يَضِلُّ** ve **يَضَلُّ**.
Ve kim **يَضِلُّ** derse, emir kipinde “**اضْلِلْ**” dedi; ve kim **يَضَلُّ** derse, emir kipinde: “**اضْلَلْ**” dedi.
Ve dersin: **ضَلَلْتُ** yerimi, eğer ona yol bulmadıysan; ve **ضلَّ** “kasttan saptı” olduğu zaman.
Ve **أضَلَّ** devesini, eğer salıverildi de gitti ise.
Ve denilir: **ضَلَلْتُ**’dan: **أَضِلُّ**; ve **ضَلِلْتُ**’dan **أَضَلُّ**; ve **الضَّلالُ** ile **الضَّلالة** iki mastardır; ve mastarlardan bunun benzeri olan her şeyde şiirde **الهاء**’yı içine sokmak ve onu çıkarmak câizdir; ama sözde, dillerin getirdiği şeye onunla iktifa olunur.
Ve bir adam **مُضَلّل**: yani hayra muvaffak kılınmayan; azgınlıkların ve boş işlerin sahibi.
Ve falan **أَضاليلَ** sahibidir; bir tanesi **أُضلُولةٌ**’dur; dedi: “Hevânın **أضاليلِ**’inde temâdî etti.” Ve **الضُّلْضِلَةُ**: her taş; adamın taşıyabildiği miktar, yahut ondan fazla; pürüzsüz; vadilerin karınlarında olur. Ve **المُضاعَف** babında ona benzeyen bir kelime yoktur.
Ve **الضِّليِّلُ** “**سِكِّير**” vezni üzere: sapkınlıktan vazgeçmeyen; Ru’ye dedi:
قُلْتُ لزِيرٍ لم تَصلْهُ مَرْيَمُهُ		ضِليِّلُ أهْواءِ الصِّبا يُنَدِّمُهْ
Ve **ماء ضَلَلٌ**: kayanın altında olur; güneş ona isabet etmez.
Ve **الضّالَّةُ** develerden: bir kaybolma yerinde kalan, sahibi bilinmeyen şey; onda erkek ve dişi eşittir; ve **ضَوالَّ** olarak çoğul yapılır.
Ve **التَّضلالُ** **التَّضليل** gibi bir mastardır; ve **الضَّلُّ** onun gibidir.

**لض**: **اللَّضْلاضُ**: kılavuz; ve **لَضْلَضَتُهُ**: dönüp bakması ve sakınması; dedi: “Ve bir belde ki **اللَّضلاضِ**’a (kılavuza) güç gelir; tozlu geçitlerde şaşkın dolaşır; boş.”
