# لعج — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D8%B9%D8%AC/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%84%D8%B9%D8%AC/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [لعج](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D8%B9%D8%AC.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: لعج

اللاَّعِجُ: الهَوى المُحْرِقُ، يقال: هَوًى لاعِجٌ، لحُرْقَةِ الفُؤَادِ من الحُبّ.
ولَعَجَ الحُبُّ والحُزْنُ فُؤَادَهُ يَلْعَجُ لَعْجاً: اسْتَحَرَّ في القلب. ولَعَجَه لَعْجاً: أَحْرَقَه. ولَعَجَه الضَّرْبُ: آلمَه وأَحْرَق جِلْده. واللَّعْجُ: أَلَمُ الضرْبِ، وكُلُّ مُحْرِقٍ، والفعل كالفعل؛ قال عبدُ مَنافِ بنُ رِبْعٍ الهُذَليّ:
ماذا يَغِيرُ ابْنَتَيْ رِبْعٍ عَويلُهُما؟
لا تَرْقُدانِ، ولا بُؤْسَى لِمنْ رَقَدا
إِذا تَأَوَّب نَوْحٌ قامَتا معه،
ضَرْباً أَلِيماَ بِسِبْتٍ يَلْعَجُ الجِلِدا
يَغِيرُ: بمعنى يَنْقَعُ. والسِّبْتُ: جُلودُ البَقَر المَدْبُوغةُ. واللَّعْجُ: الحُرْقةُ؛ قال إِياسُ بن سَهْمٍ الهُذَليّ:
تَرَكْنَكَ من عَلاقتهِنَّ تَشْكو،
بهِنَّ من الجَوى، لَعْجاً رَصِينا
والْتَعَجَ الرجلُ إِذا ارتَمَضَ من هَمٍّ يُصيبُه. قال الأَزهري: وسمعتُ أَعْرابيّاً من بني كُلَيْبٍ يقول: لما فتح أَبو سعيد القَرْمَطِيُّ هَجَرَ، سَوَّى حِظاراً من سَعَفِ النَّخْل، وملأَه من النساءِ الهَجَرِيّات، ثم أَلْعَجَ النارَ في الحِظارِ فاحْتَرَقْنَ. والمُتَلَعِّجَةُ: الشَّهْوى من النّساء؛ والمُتَوَهِّجةُ: الحارَّةُ المَكانِ.

### Türkçe

**اللاَّعِجُ**: yakıcı heves; denir ki: **هَوًى لاعِجٌ**, sevginin, gönlün yanmasından dolayı.

Ve sevgi ile hüzün onun gönlünü **لَعَجَ** eder, **يَلْعَجُ لَعْجاً**: kalpte şiddetlendi. Ve onu **لَعَجَه لَعْجاً**: onu yaktı. Ve onu vuruş **لَعَجَه**: ona acı verdi ve derisini yaktı. Ve **اللَّعْجُ**: vuruşun acısı ve her yakıcı şey; fiil de fiil gibidir; Abd Menâf b. Rib‘ el-Hüzelî dedi ki:

Mâzâ yeğîru ibnetey Rib‘in ‘avîluhumâ?
Lâ terkudâni, velâ bu’sâ limen rakadâ
İzâ teevvebe nevḥun kâmetâ me‘ahu,
Ḍarben elîmen bisibtin **يَلْعَجُ الجِلِدا**

**يَغِيرُ**: **يَنْقَعُ** anlamındadır. Ve **السِّبْتُ**: tabaklanmış sığır derileridir.

Ve **اللَّعْجُ**: yanmadır; İyâs b. Sehm el-Hüzelî dedi ki:

Tereknake min ‘alâkatihinne teşkû,
Bihinne minel-cevâ, **لَعْجاً رَصِينا**

Ve adam **الْتَعَجَ** eder, kendisine isabet eden bir kederden dolayı yanıp kavrulduğu zaman. Ezherî dedi ki: Ben Benî Küleyb’den bir bedevîyi şöyle derken işittim: Ebû Sa‘îd el-Karmatî **هَجَرَ**’i fethettiği vakit, hurma dallarından bir ağıl yaptı ve onu Hecerli kadınlardan doldurdu; sonra ağılda ateşi **أَلْعَجَ** etti de yandılar.

Ve **المُتَلَعِّجَةُ**: kadınlardan şehvetli olan; ve **المُتَوَهِّجةُ**: mekânı sıcak olan.
