# لغف — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D8%BA%D9%81/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%84%D8%BA%D9%81/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [لغف](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D8%BA%D9%81.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: لغف

لغِف ما في الإناء لَغْفاً: لَعِقَه. ولَغَف الرجلُ والأَسد لغْفاً وأَلغَفَ: حدَّد نظره، وفي النوادر: أَلغَفْت في السيْر وأَوْغَفْت فيه. وتلغَّفْت الشيء إذا أَسرعت أَكله بكفك من غير مضْغ؛ قال حميد بن ثور يصف قطاة:
لها ملْغفانِ إذا أَوْغَفا،
يَحُثَّان جُؤْجُؤَها بالوَحى
يعني جناحيها. ولغِفْت الإناء لَغْفاً ولغَفْته لَغْفاً: لَعِقْته. أَبو الهيثم: اللَّغِيف خاصّةُ الرجل مأْخوذ من اللَّغْف. يقال: لَغِفْت الإدام أَي لَقِمْته؛ وأَنشد:
يلعصق باللِّينِ ويَلْغَفُ الأُدُمْ
ولغَفَ وأَلغَفَ: جارَ. وأَلغَف بعينه: لَحَظ، وعلى الرجل: أَكثر من الكلام القبيح؛ قال الراجز:
كأَنَّ عَيْنَيه إذا ما لَغَّفا
ويروى: أَلغفا. ولاغَف الرجلَ: صادَقه. واللَّغيفُ: الصَّدِيق، والجمع لُغفاء. واللغِيف أَيضاً: الذي يأْكل مع اللُّصوص، والجمع كالجمع، زاد غيره: ويشرب معهم. ويحفظ ثيابهم ولا يسرق معهم. يقال: في بني فلان لُغَفاء. واللغِيف أَيضاً: الذي يسرق اللغة من الكتب. ابن السكيت: يقال فلان لغِيفُ فلان وخُلْصانه ودُخْلُلهُ، وفي نوادر الأَعراب: دَلَغْت الطعام وذَلَغْته أَي أَكلته، ومثله اللَّغْف.

### Türkçe

**لغِف** kapta olanı **لَغْفاً**: onu yaladı. Ve adam ve aslan **لغْفاً** **ولَغَف** etti
ve **أَلغَفَ**: bakışını keskinleştirdi; ve **النوادر**’de: yürüyüşte **أَلغَفْت** ettim ve onda **أَوْغَفْت** ettim.
Ve **تلغَّفْت** şeyi, onu avucunla çiğnemeden yemesini hızlandırdığında; **حميد بن ثور** dedi
bir **قطاة**’yi vasfederek:
لها ملْغفانِ إذا أَوْغَفا،
يَحُثَّان جُؤْجُؤَها بالوَحى
yani iki kanadı. Ve kabı **لَغْفاً** **لغِفْت** ettim ve onu **لَغْفاً** **ولغَفْته** ettim: onu yaladım. **أَبو
الهيثم**: **اللَّغِيف** özellikle adamın (yakınıdır), **اللَّغْف**’tan alınmıştır. Denir: **لَغِفْت**
katığı; yani onu lokma yaptım; ve okudu:
يلعصق باللِّينِ ويَلْغَفُ الأُدُمْ
Ve **لغَفَ** ve **أَلغَفَ**: haksızlık etti. Ve gözüyle **أَلغَف** etti: baktı; ve adam hakkında: çirkin sözden çoğalttı; **الراجز** dedi:
كأَنَّ عَيْنَيه إذا ما لَغَّفا
ve rivayet olunur: **أَلغفا**. Ve adamı **لاغَف** etti: onunla dostluk kurdu. Ve **اللَّغيفُ**: dost; çoğulu
**لُغفاء**. Ve **اللغِيف** ayrıca: hırsızlarla birlikte yiyen kimsedir; çoğulu çoğul gibidir; başkası artırdı: ve onlarla birlikte içer. Ve elbiselerini korur ve onlarla birlikte çalmaz. Denir: falan oğullarında **لُغَفاء** vardır.
Ve **اللغِيف** ayrıca: kitaplardan **اللغة**’yı çalan kimsedir. **ابن السكيت**: denir, falan kimse falanın
**لغِيفُ**’idir ve onun **خُلْصانه**’dır ve onun **دُخْلُلهُ**’dur; ve **نوادر الأَعراب**’da: yemeği **دَلَغْت** ettim
ve onu **ذَلَغْته** ettim; yani onu yedim; ve onun benzeri **اللَّغْف**’tur.
