# لغن — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D8%BA%D9%86/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%84%D8%BA%D9%86/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [لغن](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D8%BA%D9%86.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: لغن

: ( اللَّغْنُ : شِرَّةُ الشَّبابِ .
( وبالضَّمِّ : الوَتَرَةُ ) التي ( عند باطِنِ الأُذُنِ ) إذا اسْتَقاءَ الإنْسَانُ تَمَدَّدَتْ .
وقيلَ : هي ناحِيَةٌ مِن اللَّهاةِ مُشْرِفَةٌ على الحَلْقِ ؛ والجَمْعُ أَلْغانٌ .
( و ) اللُّغْنُ : ( اللُّغْدُودُ ) ، وهو لَحْمٌ بينَ النَّكْفَتَيْنِ واللِّسانِ من باطِنٍ ، ( كاللُّغْنُونِ ) ، بالضَّمِّ ، والجَمْعُ اللَّغانِينُ ، ( وهو الخَيْشُومُ أَيْضاً ) ؛ ) عن ابنِ الأَعْرابيِّ .
( و ) يقالُ : ( جِئْتَ بلُغْنِ غيرِكَ إذا أَنْكَرْتَ ما تَكَلَّمَ به من اللُّغَةِ .
( و ) لَغَنَّ : لُغَةٌ في لَعَلَّ ، وبعضُ تَمِيمٍ يقولُ : ( لَغَنَّكَ ) بمعْنَى ( لَعَلَّكَ ) ؛ ) قالَ الفَرَزْدَقُ :
قِفا يا صاحِبَيَّ بنا لَغَنَّانَرَى العَرصاتِ أَو أَثَرَ الخِيامِ ( والْغانَّ النَّبْتُ الْغِيناناً : الْتَفَّ وطالَ ) ، فهو مُلْغانٌّ .
وممَّا يُسْتدركُ عليه :
أَرضٌ مُلْغَانَةٌ ، أَي كثيرَةُ الكَلأ .

### Türkçe

: (**اللَّغْنُ**: gençliğin şirresi.
(Ve zamme ile: **الوَتَرَةُ**) ki (kulağın iç tarafının yanında)dır; insan kustukta uzar.
Ve denildi: o, boğaza nazır olan küçük dilin bir tarafıdır; çoğulu **أَلْغانٌ**’dır.
(Ve) **اللُّغْنُ**: (**اللُّغْدُودُ**), o da iç taraftan, iki çene köşesi ile dil arasında olan ettir; (zamme ile **اللُّغْنُونِ** gibi); çoğulu **اللَّغانِينُ**’dir; (ve o, **الخَيْشُومُ** da(dır)); İbnü’l-A‘râbî’den.
(Ve) denir: (başkasının **لُغْنِ**’i ile geldin; yani dilden söylediği şeyi inkâr ettiğin zaman.
(Ve) **لَغَنَّ**: **لَعَلَّ** hakkında bir lugattır; Temîm’in bir kısmı ( **لَغَنَّكَ** ) der, ( **لَعَلَّكَ** ) mânâsında;) el-Ferezdak dedi:
Durun ey iki arkadaşım, bizimle **لَغَنَّا** görelim avluları yahut çadırların izini. (Ve **الْغانَّ** bitkisi **الْغِيناناً**: dolaştı ve uzadı), artık o **مُلْغانٌّ**’dır.
Ve onun üzerine istidrâk olunanlardandır:
**مُلْغَانَةٌ** bir yer; yani otu çok olan.
