# لفح — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D9%81%D8%AD/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%84%D9%81%D8%AD/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [لفح](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D9%81%D8%AD.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: لفح

لفحه بالسيف، كمنعه: ضربه به لفحة: ضربة خفيفة. وفي الصحاح: لفحت النار بحرها وكذا السموم: أحرقت. وفي التنزيل  تلفح وجوههم النار  قال الأزهري: لفحته النار إذا أصابت أعلى جسده فأحرقته. وفي العباب والمحكم: لفحته النار تلفحه لفحا، بفتح فسكون، ولفحانا، محركة: أصابت وجهه؛ إلا أن النفح أعظم تأثيرا منه، وكذلك لفحت وجهه. وقال الزجاج في ذلك: تلفح وتنفح بمعنى واحد، إلا أن النفح أعظم تأثيرا منه. قال أبو منصور: ومما يؤيد قوله قوله تعالى:  ولئن مستهم نفحة من عذاب ربك  . وفي حديث الكسوف:  تأخرت مخافة أن يصيبني من لفحها  ، لفح النار: حرها ووهجها. والسموم تلفح الإنسان. ولفحته السموم لقحا: قابلت وجهه. وأصابه لفح من حرور وسموم. والنفح لكل بارد وأنشد أبو العالية:
  ما أنت يا بغداد إلا سلـح                      إذا يهب مطر أو نفـح
  وإن جففت فتراب برح برح: خالص دقيق. واللفاح كرمان: نبت يقطيني أصفر، م، يشبه الباذننجان طيب الرائحة، قال ابن دريد: لا أدري ما صحته. وفي الصحاح: اللفاح هذا الذي يشم شبيه بالباذنجان إذا اصفر. واللفاح: ثمرة اليبروح، بتقديم المثناة التحتية على الموحدة، لا على ما زعمه شيخنا فإنه تصحيف في نسخته، وقد تقدمت الإشارة بذلك في برح، وتقدم أيضا تحقيق معناه، فراجعه إن شئت.

### Türkçe

**لفحه** onu kılıçla, **كمنعه** (vezninde): onu onunla vurdu; **لفحة**: hafif bir vuruş. Ve **الصحاح**’ta: **لفحت** ateş onu hararetiyle, keza **السموم**: yaktı. Ve tenzilde: **تلفح وجوههم النار**. **الأزهري** dedi: Ateş onu **لفحته** ettiğinde, (yani) bedeninin üst kısmına isabet etti de onu yaktı. Ve **العباب** ile **المحكم**’de: Ateş onu **لفحته** eder, onu **تلفحه لفحا**; fetha ile sonra sükûn ile, ve **لفحانا**; harekeli: yüzüne isabet etti; ancak **النفح** ondan daha büyük tesirlidir; keza yüzünü **لفحت** etti. Ve **الزجاج** bunun hakkında dedi: **تلفح** ve **تنفح** bir mânâdadır; ancak **النفح** ondan daha büyük tesirlidir. **أبو منصور** dedi: Onun sözünü destekleyen şeylerden, Yüce Allah’ın sözü: **ولئن مستهم نفحة من عذاب ربك**. Ve **حديث الكسوف**’ta: **تأخرت مخافة أن يصيبني من لفحها**; ateşin **لفح**’ı: onun harareti ve alevlenmesidir. Ve **السموم** insanı **تلفح** eder. Ve **السموم** onu **لفحته** etti, **لقحا**: yüzüne karşı geldi. Ve ona **لفح** isabet etti; **حرور** ve **سموم**dan. Ve **النفح** her soğuk içindir. Ve **أبو العالية** inşad etti:

  Sen, ey **بغداد**, ancak **سلـح**sın,                      yağmur estiğinde yahut **نفـح** (estiğinde)
  Ve eğer kurursan, (o vakit) **تراب** (olursun), **برح برح**: saf ince (toprak).

Ve **اللفاح** **كرمان** (vezninde): sarı kabakgillerden bir bitki; müzekker; patlıcana benzer, güzel kokuludur. **ابن دريد** dedi: Onun sıhhatini bilmiyorum. Ve **الصحاح**’ta: **اللفاح**; bu, koklanan şeydir; sarardığında patlıcana benzer. Ve **اللفاح**: **اليبروح**’un meyvesi; **المثناة التحتية**’nin **الموحدة** üzerine takdimiyle; şeyhimizin zannettiği üzere değil; çünkü o, onun nüshasında bir tashiftir. Ve buna işaret **برح**’ta geçmişti; mânâsının tahkiki de geçti; istersen ona müracaat et.
