# لفف — Esâsü'l-Belâğa

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D9%81%D9%81/sozluk/esas
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%84%D9%81%D9%81/entries/esas

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [لفف](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D9%81%D9%81.md)
- Esâsü'l-Belâğa: Zemahşerî · 12. yy

## Madde başı: لفف

ل ف ف
لفّ الثوب وغيره ولفّ الشيء في ثوبه ولفّفه ولفّ رأسه في ثيابه والتفّ في ثيابه وتلفّف‏.‏
ولبس الخف باللّفافة‏.‏
والتفّ النّبت‏.‏
وفي الأرض تلافيف من عشب ‏"‏ وجنّاتٍ ألفافاً ‏"‏‏:‏ ملتفّة وبه لففٌ من الأشجار‏.‏
قال الطرمّاح‏:‏ ولقد عرتني منك جدوى أنبتت خضرا إلى لفف من الأشجار ورجل ألف وامرأة لفّاء وقد لفّت تلفّ لففاً وهو تداني الفخذين من السّمن وهو عيب في الرجل مدح في المرأة‏.‏
قال نصر بن سيّار ملك خراسان‏:‏ وقال يصف نساءً‏:‏ عراض القطا ملتفّة ربلاتها وما اللفّ أفخاذاً بتاركة عقلاً ورجل ألفّ وملفلف‏:‏ عييّ وبلسانه لفف ولفلفة‏.‏
قال‏:‏ كأنّ فيه لففاً إذا نطق من طول تحبيس وهمّ وأرق ومن المجاز‏:‏ التفّوا عليه وتلفّفوا‏:‏ اجتمعوا وتلفّف له على حنقٍ‏.‏
قال النابغة‏:‏ وقد تلفف لي عمرو على حنق عن قول عرجلة ليسوا بأخيار ولفّ الكتيبة بالأخرى‏.‏
قال حسّان‏:‏ إن دهراً يلف شملي بجمل لزمان يهم بالإحسان وجاءوا ومن لفّ لفّهم‏.‏
قال‏:‏ سيكفيكم أوداً ومن لفّ لفّها فوارس من جرم بن زبّان كالأسد وقال مسافر بن أبي عمرو‏:‏ لقوا جمع قيسٍ بالمناقب غدوة وفي جمعها سعد وصنر وعامر وفيه سليم لفها ولفيفها تعادى بها للموت جردٌ محاضر وجاءوا في لفّ ولفيف وهم الأخلاط ومررت بلفّ من بني فلان‏:‏ بطائفة وتقول‏:‏ في لفّ من كنت وعنده ألفاف من الناس‏.‏
والتفّت اللفوف‏.‏
والتفّ وجه الغلام وغلام ملتفّ الوجه إذا اتصلت لحيته‏.‏
وأرسلت الصّقر على الصيد فلافّه إذا التفّ عليه وجعله تحت رجليه‏.‏
وما تصافّوا حتى تلافّوا‏.‏
ولاففناهم‏.‏
ونبات ألفّ وروضة لفّاء‏.‏
قال جندل‏:‏ وإنّ عيصى عيصُ عزٍّ أخيس ألفّ تحميه صفاةٌ عرمس وقال الشماخ‏:‏ بلفّاء يدعو ساق حرّ حمامها كأن عليها السّابريّ الممصّرا لكثرة زهرها‏.‏
وطارت لفائف النبات وهي قشره الذي يلتفّ عليه‏.‏
قال ذو الرمة‏:‏ كأن أعناقها كرّاث سائقة طارت لفائفه أو هيشر سلب وهم يذيب لفائف القلوب جمع‏:‏ لفافة وهي شحمة تلتفّ على القلب‏.

### Türkçe

ل ف ف
Elbiseyi ve başkasını sardı; ve şeyi elbisesinin içinde sardı; ve onu sardı; ve başını elbiselerinin içinde sardı; ve elbiselerinin içinde büründü; ve büründü.
Ve mest’i **باللّفافة** ile giydi.
Ve bitki dolandı.
Ve yerde ottan kıvrımlar vardır: “ve bahçeler **ألفافاً**”: birbirine dolanmış; ve onda ağaçlardan bir **لففٌ** vardır.
Tırimmâh dedi: Ve gerçekten senden bana bir fayda arız oldu; yeşiller bitirdi, ağaçlardan bir **لفف**’e kadar. Ve bir erkek **ألف** ve bir kadın **لفّاء**; ve (kadın) **لفّت**: **تلفّ** eder, **لففاً**; o, semizlikten uylukların birbirine yaklaşmasıdır; erkekte ayıp, kadında övgüdür.
Nasr b. Seyyâr, Horasan meliki dedi: Ve kadınları vasfederek dedi: Geniş kalçalı keklikler; butları birbirine dolanmış; ve **اللفّ** uyluklar değildir ki aklı terk edici olsun. Ve bir erkek **ألفّ** ve **ملفلف**: peltek; ve dilinde **لفف** ve **لفلفة** vardır.
Dedi: Konuştuğu zaman sanki onda bir **لفف** var gibidir; uzun süre hapsetmekten, kederden ve uykusuzluktan. Ve mecazdandır: Üzerine dolandılar ve **تلفّفوا**: toplandılar. Ve ona bir öfke üzere büründü.
Nâbiga dedi: Ve Amr bana bir öfke üzere büründü; Arcale’nin sözünden dolayı; onlar hayırlılar değildir. Ve bir taburu ötekine sardı.
Hassân dedi: Şüphesiz bir devir, benim birliğimi bir birlikle sarar; iyilikle hemmettiği bir zamana. Ve geldiler; ve onları saran kimse (de geldi).
Dedi: Size **أوداً**’u ve onu saranları elbette kâfi gelecektir; Zebbân b. Cürm’den süvariler, aslan gibi. Ve Müsâfir b. Ebî Amr dedi: Bir sabah, menkıbelerle Kays’ın cemaatine rastladılar; ve cemaatinde Sa‘d ve Sanr ve Âmir vardır; ve onda Selîm, onun **لفها**’sı ve onun **لفيفها**’sı vardır; onunla ölüme doğru yarışırlar, hazır (atlı) çıplaklar. Ve bir **لفّ** ve **لفيف** içinde geldiler; ve onlar karışık topluluklardır. Ve falan oğullarından bir **لفّ**’a uğradım: bir taifeye. Ve dersin ki: “Senin olduğun kimselerden bir **لفّ** içinde”; ve onun yanında insanlardan **ألفاف** vardır.
Ve **اللفوف** dolandı.
Ve oğlanın yüzü dolandı; ve sakalı bitiştiği zaman, yüzü dolanmış bir oğlan: **ملتفّ الوجه**.
Ve şahini ava saldım; ona dolandığı zaman onu **فلافّه** etti ve onu iki ayağının altına koydu.
Ve saf bağlamadılar ki **تلافّوا** ettiler.
Ve onları **لاففناهم** ettik.
Ve bitki **ألفّ**; ve çayır **لفّاء**.
Cündel dedi: Ve şüphesiz benim **عيصى**’m, izzetin **عيصُ**’udur; **أخيس**; **ألفّ**; onu bir kaya, sert bir kaya korur. Ve Şemmâh dedi: **بلفّاء**’da, onun güvercinlerinin hür bacağını çağırır; sanki üzerinde, çiçeklerinin çokluğundan, sarımsılaştırılmış **السّابريّ** vardır.
Ve bitkinin **لفائف**’i uçtu; o, onun kabuğudur ki onun üzerine dolanır.
Zü’r-Rumme dedi: Sanki boyunları, saplı pırasa gibidir; onun **لفائفه**’i uçmuştur; yahut soyulmuş bir **هيشر**’dir. Ve onlar, kalplerin **لفائف**’ini eritirler; cem‘i: **لفافة**; o, kalbin üzerine dolanan iç yağdır.
