# لفف — Müfredât

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D9%81%D9%81/sozluk/mufredat
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%84%D9%81%D9%81/entries/mufredat

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [لفف](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D9%81%D9%81.md)
- Müfredât: Râgıb el-İsfahânî · 11. yy

## Madde başı: لفف

- قال تعالى: ﴿فإذا جاء وعد الآخرة جئنا بكم لفيفا﴾ [الإسراء/104] أي: منضما بعضكم إلىبعض. يقال: لففت الشيء لفا، وجاءوا ومن لف لفهم، أي: من انضم إليهم، وقوله: ﴿وجنات ألفافا﴾ [النبأ/16] أي: التف بعضها ببعض لكثرة الشجر. قال: ﴿والتفت الساق بالساق﴾ [القيامة/29] والألف: الذي يتدانى فخذاه من سمنه، والألف أيضا: السمين الثقيل البطيء من الناس، ولف رأسه في ثيابه، والطائر رأسه تحت جناحه، واللفيف من الناس: المجتمعون من قبائل شتى، وسمى الخليل كل كلمة اعتل منها حرفان أصليان لفيفا.

### Türkçe

- Yüce Allah dedi ki: ﴿فإذا جاء وعد الآخرة جئنا بكم **لفيفا**﴾ [الإسراء/104], yani: bazınız bazınıza bitişik/katılmış olarak. Denir: **لففت** şeyi **لفا** (dürdüm/sardım); ve “geldiler ve **ومن لف لفهم**”, yani: onlara katılan kimse. Ve O’nun sözü: ﴿وجنات **ألفافا**﴾ [النبأ/16], yani: ağaç çokluğundan dolayı bazısı bazısına dolaşıp bitişti. Dedi ki: ﴿والتفت الساق بالساق﴾ [القيامة/29]. Ve **الألف**: semizliğinden iki uyluğu birbirine yaklaşan kimsedir. Ve **الألف** ayrıca: insanlardan semiz, ağır, yavaş olan kimsedir. Ve başını elbiselerinin içinde sardı; ve kuş (da) başını kanadının altına (sokar). Ve insanlardan **اللفيف**: çeşitli kabilelerden toplanmış olanlar. Ve Halîl, aslî iki harfi illetli olan her kelimeyi **لفيفا** diye adlandırdı.
