# لفق — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D9%81%D9%82/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%84%D9%81%D9%82/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [لفق](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D9%81%D9%82.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: لفق

لفق الثوب يلفقه لفقا: ضم شقة الى أخرى فخاطهما كما في الصحاح. ولفق فلان الأمر لفقا: طلبه فلم يدركه، ويفعل ذلك الصقر إذا كان على يدي رجل، فإذا أرسل على الطير ضرب بجناحيه فسبقه الطير فلم يصطد قيل له: قد لفق. وبه فسر حديث لقمان بن عاد: خذي مني أخي ذا العفاق، صفاق لفاق فيمن رواه باللام، قاله شمر، وقد ذكر في أ ف ق. واللفق، بالكسر: أحد لفقي الملاءة، وكلتاهما لفقان ما دامتا مضمومتين، فإذا تباينا بعد التلفيق قيل: انفتق لفقهما، ولا يلزمه اسم اللفق قبل الخياطة. وفي الأساس: فإذا فتقت الخياطة ذهب الاسم. والتلفاق، أو اللفاق، بكسرهما: ثوبان يلفق أحدهما بالآخر. وقال ابن عباد: يقال للشقتين ما دامتا ملفوقتين: التلفاق. وقال الأعشى:
  فيا رب ناعية منـهـم                      تشد اللفاق عليها إزارا يقول: أعجلت عن الائتزار، أو عن لبس ثيابها فائتزرت به. وقال أبو عبيدة أي من عظم عجيزتها تحتاج الى ثوبين. ويروى: تشق اللفاق. وفي نوادر الأعراب: تأفق بكذا، وتلفق به أي: لحقه. ومن المجاز: تلافقوا: إذا تلاءمت أمورهم وأحوالهم. ولفق يعمل كذا، بالكسر مثل: طفق بمعنى. ولفق الشيء: أصابه وأخذه، نقله الصاغاني إن لم يكن تصحيفا من لقفه، بتقديم القاف. ومن المجاز: أحاديث ملفقة كمعظمة أي: مزخرفة أكاذيب نقله الجوهري. ومما يستدرك عليه: التلفيق: ضم إحدى الشقتين الى الأخرى، فتخيطهما، وهو أعم من اللفق. وفي العباب: التلفيق في الثياب: مبالغة في اللفق. قلت: ومنه أخذ التلفيق في المسائل. واللفاق، بالكسر: جماعة اللفق. وقال المؤرج: يقال للرجلين لا يفترقان: هما لفقان، وهو مجاز. ويقال: ما هذا بطباق لذا ولفاق، وقد تلفق ما بينهما. واللفاق، ككتان: الذي لا يدرك ما يطالب، عم شمر. وقد لفق تلفيقا. والملفق، كمعظم: الجيد، مولدة.

### Türkçe

**لفق** elbiseyi, onu **يلفقه** **لفقا**: bir parçayı diğerine bitiştirdi; sonra ikisini dikti; **الصحاح**’ta olduğu gibi. Ve falan kimse işi **لفقا** **لفق** etti: onu istedi de ona erişemedi; doğan da, bir adamın elinde iken bunu yapar; kuşun üzerine salındığında iki kanadıyla vurur da kuş onu geçer, böylece avlamaz; ona: “**قد لفق**” denir. Bununla, **لقمان بن عاد** hadisi tefsir edildi: “Benden al, kardeşim **ذا العفاق**; **صفاق لفاق**” — onu **باللام** ile rivayet eden kimse hakkında; bunu **شمر** söyledi; ve **أ ف ق**’ta zikredilmiştir.

Ve **اللفق**, kesre ile: örtünün iki **لفق**’undan biri; ikisi de, bitişik oldukları müddetçe iki **لفق**’tur; **التلفيق**’ten sonra ayrıldıklarında: “iki **لفق**’ları **انفتق** oldu” denir; ve dikişten önce ona **اللفق** adı gerekmez. Ve **الأساس**’ta: “Dikişi söktüğünde ad gider” (denilmiştir).

Ve **التلفاق**, yahut **اللفاق**, ikisi de kesre ile: biri diğeriyle **يلفق** edilen iki elbise. **ابن عباد** dedi: iki parçaya, **ملفوقتين** oldukları müddetçe: **التلفاق** denir. Ve **الأعشى** dedi:
  “Ey Rabbim, onlardan bir ağıtçı ki,
  üzerine bir izar olarak **اللفاق**’ı sıkar.”
Yani: izar kuşanmada, yahut elbiselerini giymede acele etti de onunla izar kuşandı. Ve **أبو عبيدة** dedi: yani kalçasının büyüklüğünden dolayı iki elbiseye ihtiyaç duyar. Ve şöyle de rivayet edilir: “**تشق اللفاق**”.

Ve **نوادر الأعراب**’da: “**تأفق** bununla; ve onunla **تلفق** etti” yani: ona yetişti. Ve mecazdan: “**تلافقوا**”: iş ve hâlleri uyuştuğu zaman. Ve **لفق** (kesre ile) şöyle şöyle yapar; **طفق** gibi, anlamca. Ve **لفق** şeyi: ona isabet etti ve onu aldı; bunu **الصاغاني** nakletti; eğer **لقفه**’den bir tashif değilse — **القاف**’ı öne almakla.

Ve mecazdan: **أحاديث ملفقة** **كمعظمة** yani: süslenmiş yalanlar; bunu **الجوهري** nakletti.

Ve onun üzerine istidrâk edilenlerdendir: **التلفيق**: iki parçadan birini diğerine bitiştirmek; sonra ikisini dikmektir; ve o, **اللفق**’tan daha geneldir. Ve **العباب**’da: elbiselerde **التلفيق**: **اللفق**’ta mübalağadır. Dedim ki: meselelerdeki **التلفيق** de buradan alınmıştır.

Ve **اللفاق**, kesre ile: **اللفق** topluluğu. Ve **المؤرج** dedi: ayrılmayan iki adama: “onlar iki **لفقان**’dır” denir; ve o mecazdır. Ve denir: “Bu, şu için bir **طباق** ve bir **لفاق** değildir”; ve ikisinin arası **تلفق** etmiştir.

Ve **اللفاق**, **كتان** gibi: talep ettiğine erişemeyen kimse; **شمر**’in amcası. Ve **تلفيقا** **لفق** etmiştir. Ve **الملفق**, **كمعظم** gibi: iyi (olan); müvelled.
