# لقن — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D9%82%D9%86/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%84%D9%82%D9%86/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [لقن](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D9%82%D9%86.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: لقن

القاف واللام والنون معهما
ل ق ن، ن ق ل يستعملان فقط لقن: اللَّقَنُ إعراب لكن، وهو شبه طست من الصفر.
ولَقَّنَني فلان تلقيناً أي فهمني كلاماً ولَقِنْتُه وتُلَقِّنُهُ، قال:
لَقِّنْ وليدك يَلْقَن? ما تُلَقِّنُهُ
ومَلْقَنٌ اسم موضع.
نقل: النَّقَل: ما بقي من الحجارة إذا قلع جبل ونحوه، وما نفي من صغار الحجارة.
والنَّقْل: تحويل شيء إلى موضع.
والنُّقْلةُ: انتقال القوم من موضع إلى موضع.
والمَنْقَل: طريق مختصر.
والمَنْقلُ والمنقلَةُ: مرحلة من منازل السفر.
والنَّقْلُ: سرعة نقل القوائم.
وفرس مِنْقَلٌ أي ذو نَقَلٍ ونِقال.
والمُناقلةُ: مراجعة الكلام في الشعر بين اثنين شبه المناقضة، والمناقَرةِ في الصخب.
وفرس نَقّالٌ: خفيف سريع نقل القوائم.
والنَّقْلُ والمَنقَلُ: الخف الخلق والجميع النِّقال، قال الكميت:
وكان الأباطح مثل الأرين		وشبه بالحفوة المَنـقَـلُ
يصف شدة الحر، يقول: يصيب صاحب الخف ما يصيب الحافي من الرمضاء، والحفوة الحفا، والمَنقَل: النعل.
والنّاقِلةُ: من نواقل الدهر تَنْقُلُ قوماً من حال إلى حال.
والنَّواقِلُ من الخراج: ما يُنْقَل من خراج قرية إلى قرية أو كورة إلى كورة أخرى.
ونَقَلَةُ الوادي: صوت السيل.
والمُنَقِّلةُ من الشجاج: ما يُنْقَل منها فراش العظام، صغارها.
والنَّقْل: ما يعبث به الشارب على الشراب نحو الفستق.
والنَّقائل: رقاع نعال الإبل، الواحدة نقيلة، قال:
خذم نَقائِلُها يطـرن كـأق?		طاع الفراء بصحصح شأس

### Türkçe

**القاف** ve **اللام** ve **النون** bunlarla birlikte

**ل ق ن**، **ن ق ل** yalnızca kullanılırlar.

**لقن**: **اللَّقَنُ**: **لكن**’in i‘râbıdır; ve o, sarı bakırdan bir leğene benzer.

Ve falan bana **تلقيناً** ile **لَقَّنَ**; yani bana bir sözü anlattı. Ve ben onu **لَقِنْتُه** ve sen onu **تُلَقِّنُهُ**. Dedi ki:
**لَقِّنْ** çocuğunu, **يَلْقَن**? ona **تُلقِّنُهُ** şeyi.

Ve **مَلْقَنٌ** bir yer adıdır.

**نقل**: **النَّقَل**: bir dağ ve benzeri sökülüp çıkarıldığı zaman taşlardan kalan şey; ve küçük taşlardan sürülüp atılan şey.

Ve **النَّقْل**: bir şeyi bir yere dönüştürüp aktarmaktır.

Ve **النُّقْلةُ**: kavmin bir yerden bir yere intikalidir.

Ve **المَنْقَل**: kısaltılmış yol.

Ve **المَنْقلُ** ve **المنقلَةُ**: yolculuk menzillerinden bir merhale.

Ve **النَّقْلُ**: ayakların hızlı naklidir.

Ve bir at **مِنْقَلٌ**; yani **نَقَل** ve **نِقال** sahibi.

Ve **المُناقلةُ**: iki kişi arasında şiirde sözün karşılıklı gözden geçirilmesi; **المناقضة**’ye ve gürültüde **المناقَرةِ**’ye benzer.

Ve bir at **نَقّالٌ**: hafif, ayakların nakli hızlı.

Ve **النَّقْلُ** ve **المَنقَلُ**: yeni yapılmış hafif mest; çoğulu **النِّقال**. **الكميت** dedi ki:
وكان الأباطح مثل الأرين		وشبه بالحفوة المَنـقَـلُ

Şiddetli sıcağı vasfeder; der ki: mest sahibine, kızgın kumdan yalınayak olana isabet eden şey isabet eder; ve **الحفوة** **الحفا**’dır; ve **المَنقَل**: nalındır.

Ve **النّاقِلةُ**: zamanın nakillerinden; bir kavmi bir hâlden bir hâle **تَنْقُلُ** eder.

Ve **النَّواقِلُ** haraçtan: bir köyün haracından bir köye yahut bir kûreden başka bir kûreye **يُنْقَل** edilen şey.

Ve **نَقَلَةُ الوادي**: selin sesidir.

Ve **المُنَقِّلةُ** yaralardan: ondan kemiklerin döşeği, küçükleri **يُنْقَل** edilen şey.

Ve **النَّقْل**: içenin içki üzerinde oynadığı şey; fıstık gibi.

Ve **النَّقائل**: develerin nal yamaları; teki **نقيلة**. Dedi ki:
خذم نَقائِلُها يطـرن كـأق?		طاع الفراء بصحصح شأس
