# لكأ — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D9%83%D8%A3/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%84%D9%83%D8%A3/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [لكأ](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D9%83%D8%A3.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: لكأ

لكأه بالسوط كمنعه لكأ: ضربه، عن الليث، وفي التهذيب: لكأه كلفأه: أعطاه حقه كله عن أبي عمرو ولكأه: صرعه وضرب به الأرض. ولكئ بالمكان كفرح: أقام به كلكي بغير همز ولكئ بالموضع: لزم، نقله أبو عبيد عن الفراء ولم يهمزه غيره. وتلكأ عليه إذا اعتل، وتلكأ عنه: أبطأ، وتوقف واعتل وامتنع وفي حديث الملاعنة: فتلكأت عند الخامسة. أي توقفت وتباطأت أن تقولها. وفي حديث زياد: أتي برجل فتلكأ في الشهادة. ومما يستدرك عليه: قولهم: لعن الله أما لكأت به، أي رمت به، أي ولدته.

### Türkçe

**لكأه** kamçı ile, **منعه** gibi: **لكأ**; onu dövdü; **الليث**’ten. **التهذيب**’de: **لكأه** **كلفأه** gibi: ona hakkının tamamını verdi; **أبي عمرو**’dan. Ve **لكأه**: onu yere serdi ve onunla yere vurdu.

**ولكئ** mekânda, **فرح** gibi: orada ikamet etti; hemzesiz olarak **لكي** gibi. Ve **ولكئ** mevkide: yapıştı (ayrılmadı); bunu **أبو عبيد** **الفراء**’dan nakletti; ondan başkası onu hemzelemedi.

Ve **تلكأ** ona karşı, ne zaman ki özür ileri sürse; ve **تلكأ** ondan: ağır davrandı; ve durdu ve özür ileri sürdü ve kaçındı. **حديث الملاعنة**’de: “**فتلكأت عند الخامسة**.” Yani: onu söylemekten durdu ve ağır davrandı. Ve **حديث زياد**’da: “Bir adam getirildi de şahitlikte **فتلكأ** etti.”

Ve ona ilâve olarak istidrâk edilenlerdendir: onların sözü: “Allah lânet etsin, **أما لكأت به**”; yani: onunla attın; yani: onu doğurdun.
