# لكث — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D9%83%D8%AB/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%84%D9%83%D8%AB/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [لكث](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D9%83%D8%AB.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: لكث

اللَّكَثُ: الوسَخُ من اللبن يجمُدُ على حرف الإِناءِ، فتأْخذه بيدك.
ولكَثَه لكْثاً ولِكاثاً: ضربه بيده أَو رجله؛ قال كثير عزة: مُدِلٌّ يَعَضُّ، إِذا نالهُنَّ
مِراراً، ويُدْنِينَ فاهُ لِكاثا
وقال ابن الأَعرابي: اللَّكْثُ واللِّكاث الضرب، ولم يخض يداً ولا رجلاً؛ وقال كراع: اللُّكاث الضرب، بالضم، واللُّكاثَةُ أَيضا: داءٌ يأْخذ الغنم في أَشداقها وشفاهها، وهو مثل القُرح، وذلك في أَول ما تكدِمُ النبتَ، وهو قصير، صغير الفرع. اللحياني: اللُّكاث والنُّكاثُ داءٌ يأْخذ الإِبل، وهو شبه البَثْر يأخذها في أَفواهها.
ثعلب عن سلمة عن الفراء: اللُّكاثيُّ الرجل الشديد البياض، مأْخوذ من اللُّكاث، وهو الحجر البَرَّاقُ الأَملس، ويكون في الجِصِّ. عمرو عن أَبيه: اللُّكَّاثُ الجصَّاصُون، والصُّنَّاع منهم لا التجار.

### Türkçe

**اللَّكَثُ**: kabın kenarı üzerinde donup katılaşan sütten olan pisliktir; onu elinle alırsın.

Ve onu **لَكَثَه** **لَكْثاً** ve **لِكاثاً**: onu eliyle yahut ayağıyla vurdu; Kesîr ‘Azze dedi ki:
Müdlil (nazlanan) ısırır; onlara
defalarca eriştiği zaman; ve ağzını **لِكاثا** olarak yaklaştırırlar

İbnü’l-A‘râbî dedi ki: **اللَّكْثُ** ve **اللِّكاث** vuruştur; ne el ne de ayakla (olduğunu) açıklamadı; Kurâ‘ dedi ki: **اللُّكاث** vuruştur, damme ile; ve **اللُّكاثَةُ** da: koyunların yanaklarında ve dudaklarında tutan bir hastalıktır; o, yara gibidir; bu, bitkiyi ilk kez yediği sıradadır; ve o (bitki) kısadır, dalı küçük(tür). el-Lihyânî: **اللُّكاث** ve **النُّكاثُ** develeri tutan bir hastalıktır; ağızlarında onları tutan kabarcık benzeri bir şeydir.

Sa‘leb, Seleme’den, o da el-Ferrâ’dan: **اللُّكاثيُّ** çok şiddetli beyazlığa sahip adamdır; **اللُّكاث**tan alınmıştır; o, parlak, pürüzsüz taştır; ve alçıda bulunur. ‘Amr, babasından: **اللُّكَّاثُ** alçıcılar(dır); ve onlardan olan zanaatkârlar, tüccarlar değil.
