# لكث — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D9%83%D8%AB/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%84%D9%83%D8%AB/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [لكث](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D9%83%D8%AB.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: لكث

اللكث  أهمله الجوهري، وقال ابن الأعرابي: هو  الضرب  ، ولم يخص يدا ولا رجلا، كاللكاث، بالكسر. وقال كراع: اللكاث: الضرب، بالضم. وقال غيره: لكثه لكثا ولكاثا: ضربه بيده أو رجله. قال كثير عزة:
  مدل يعض إذا نالهن                      مرارا يدنين فاه لكاثا

   ولكثته: جهدته وحملت عليه  في سقى أو دؤوب.  واللكث بالتحريك: داء للإبل شبه البثر  يأخذها  في أفواهها، كاللكاث  والنكاث  كغراب  ، قاله اللحياني. والفعل منه  لكث، كفرح  . وفي اللسان: اللكاثة: داء يأخذ الغنم في أشداقها وشفاهها، وهو مثل القرح، وذلك في أول ما تكدم النبت وهو قصير صغير الفرع. روى ثعلب عن سلمة عن الفراء:  اللكاث، كغراب: الحجر البراق  الأملس يكون  في الجص  . منه  اللكاثى:  الرجل  الشديد البياض  . عن عمرو، عن أبيه: اللكاث  كرمان: صناع الجص  لا التجار فيه. اللكث: الوسخ من اللبن يجمد على حرف الإناء، فتأخذه بيدك. وقد  لكث الوسخ به  وعليه  كفرح: لصق  . يقال:  ناقة لكثة  إذا كانت،  سمينة  .

### Türkçe

**اللكث**: Cevherî onu ihmal etti. İbnü’l-A‘râbî dedi ki: O, **الضرب**’dır; ne eli ne de ayağı tahsis etti; kesre ile **اللكاث** gibi. Kurâ‘ dedi ki: **اللكاث**: zamme ile **الضرب**’dır. Başkası dedi ki: **لكثه لكثا ولكاثا**: onu eliyle veya ayağıyla vurdu. Kesîr ‘Azze dedi ki:
  Nazlı, onlara eriştiğinde ısırır;                      defalarca, ağzını **لكاثا** olarak yaklaştırırlar

Ve **ولكثته**: onu yordum ve üzerine yük bindirdim; sulamada veya sürekli çalışmada. Hareke ile **اللكث**: develer için, ağızlarında onları tutan, kabarcığa benzer bir hastalıktır; **اللكاث** ve **النكاث** gibi; **كغراب**; bunu Lihyânî söyledi. Ondan fiil **لكث**’tir; **كفرح**. Ve Lisân’da: **اللكاثة**: koyunları yanaklarında ve dudaklarında tutan bir hastalıktır; o, yara gibidir; bu da, bitkinin ilk ezildiği zamanda olur; o kısa, küçük dallıdır. Sa‘leb, Selame’den, Ferrâ’dan rivayet etti: **اللكاث**، **كغراب**: parlak, kaygan taş; alçıda bulunur. Ondan **اللكاثى**: çok beyaz olan adam. Amr’dan, babasından: **اللكاث**، **كرمان**: alçı ustalarıdır; onda tüccarlar değil. **اللكث**: kabın kenarında donan sütten olan kirdir; onu elinle alırsın. Ve kir onunla ve onun üzerinde **لكث** etti; **كفرح**: yapıştı. Denir ki: **ناقة لكثة**; eğer (o) semiz ise.
