# لكع — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D9%83%D8%B9/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%84%D9%83%D8%B9/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [لكع](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D9%83%D8%B9.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: لكع

لَكَعَ عليه الوسخ لَكْعاً، إذا لصق به ولزمه. ورجلٌ لُكَعٌ، أي لئيمٌ، ويقال هو العبد الذليل النفس. وامرأةٌ لَكاعِ وقال:
أُطَوِّفُ ما أُطَوِّفُ ثم آوي		إلى بيتٍ قَعيدَتُهُ لَكـاعِ
وتقول في النداء: يا لُكَعُ، وللاثنين يا ذَوَيْ لُكَع. وقد لَكِعَ لَكاعَة، فهو ألْكَعُ وامرأةٌ لَكْعاءُ. ولا يصرف لُكَعُ في المعرفة لأنه معدول من ألْكَعَ. وقال أبو عبيدة: يقال للفرس الذكر لُكَعٌ والأنثى لُكَعَةٌ، فهذا ينصرف في المعرفة لأنه ليس ذلك المعدول الذي يقال للمؤنَّث لَكاعِ. ويقال للجحش لُكَعٌ، وللصبيِّ الصغير أيضاً. واللَكيعَةُ: الأمَةُ اللئيمةُ. واللكعُ ساكن: اللسعُ. واللَكْعُ أيضاً: النَهْزُ في الرضاع.

### Türkçe

**لَكَعَ** üzerine pislik **لَكْعاً** (olarak) (yapıştı); ona yapışıp ona yapışık kaldığı zaman. Ve bir adam **لُكَعٌ**; yani alçak (kimse). Ve “o, nefsi zelil olan köledir” denilir. Ve bir kadın **لَكاعِ**. Ve dedi ki:
“Dolaşırım, dolaşırım; sonra sığınırım		oturanı **لَكـاعِ** olan bir eve.”

Ve nida’da şöyle dersin: “Ey **لُكَعُ**”; iki kişi için de: “Ey **ذَوَيْ لُكَع**.” Ve **لَكِعَ** (oldu) **لَكاعَة** (olarak); artık o **ألْكَعُ**’dır; ve bir kadın **لَكْعاءُ** (dır). Marifede **لُكَعُ** sarf olunmaz; çünkü **ألْكَعَ**’dan ma‘dûldür. Ebû Ubeyde dedi ki: Erkek ata **لُكَعٌ**, dişisine **لُكَعَةٌ** denilir; bu ise marifede sarf olunur; çünkü o, müennese **لَكاعِ** denilen o ma‘dûl (olan) değildir. Ve sıpaya **لُكَعٌ** denilir; küçük çocuğa da (öyle). Ve **اللَكيعَةُ**: alçak cariye. Ve sâkin **اللكعُ**: sokma. Ve **اللَكْعُ** da: emzirmede dürtme.
