# لمظ — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D9%85%D8%B8/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%84%D9%85%D8%B8/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [لمظ](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D9%85%D8%B8.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: لمظ

لَمظَ يَلْمُظُ بالضم لَمْظاً، إذا تتبَّعَ بلسانه بقيَّةَ الطعام في فمه، أو أخرجَ لسانَه فمسح به شفتيه. وكذلك التَلَمُّظُ. يقال: تَلَمَّظَتِ الحيَّةُ إذا أخرجَتْ لسانها كَتَلَمُّظ الآكل. واللُماظَةُ بالضم: ما يبقى في الفم من الطعام. ومنه قول الشاعر يصف الدُنيا:
لُماظَةُ أيامٍ كأحلامِ نائم
وقولهم: ما ذقت لَماظاً بالفتح، أي شيئاً. ويقال أيضاً: شرب الماء لَماظاً، إذا ذاقه بطرَف لسانه. قال ابن السكيت: التَمَظَ الشيءَ، أي أكله. واللُمْظَةُ بالضم، كالنُكْتَةُ من البياض، وفي الحديث: "الإيمان يَبدو اللمْظَة في القلب". واللُمْظَةُ في الفرس: بياضٌ في جَحْفَلَتِهِ السفلى. والفرسُ ألْمَظُ. وقد الْمَظّ الفرسُ المِظاظاً.

### Türkçe

لَمَظَ يَلْمُظُ, damme ile, لَمْظاً: dilini kullanarak ağzındaki yemeğin artığını takip ettiği zaman; yahut dilini çıkarıp onunla iki dudağını sildiği zaman. Aynı şekilde **التَلَمُّظُ** da böyledir. Denir ki: yılan, yiyenin **تَلَمُّظ**’u gibi dilini çıkardığı zaman **تَلَمَّظَتِ الحيَّةُ**.

**اللُماظَةُ** damme ile: ağızda yemekten kalan şey. Ondandır; şairin dünyayı vasfederek sözü:
لُماظَةُ أيامٍ كأحلامِ نائم

Ve onların sözü: fetha ile **ما ذقت لَماظاً**; yani bir şey. Yine denir: suyu, dilinin ucu ile tattığı zaman **شرب الماء لَماظاً**. İbnü’s-Sikkît dedi ki: **التَمَظَ الشيءَ**; yani onu yedi.

**اللُمْظَةُ** damme ile: beyazlıktan bir nokta gibi. Hadiste: "İman, kalpte **اللمْظَة** olarak belirir." Ve atta **اللُمْظَةُ**: onun alt dudağında bir beyazlıktır. At **ألْمَظُ**dur. Ve at, **المِظاظاً** olarak **الْمَظّ** etti.
