# لمق — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D9%85%D9%82/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%84%D9%85%D9%82/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [لمق](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D9%85%D9%82.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: لمق

اللَّمَقُ: لَمَقُ الطريق، ولَمَقُ الطريق نهجه ووسطه، لغة في لَقَمِه، وهو قلب لَقَم؛ قال رؤبة:
ساوى بأَيديهنَّ من قَصْد اللَّمَقْ
اللحياني: خَلّ عن لَمَق الطريق ولَقَمِه، ولَمَقَ عينه يَلْمُقها لَمْقاً: رماها فأَصابها، وقيل: هو ضربها بالكف متوسطة خاصة كاللَّق، وعم به بعضهم العين وغيرها. واللَّمْقُ: اللَّطْم، يقال: لَمَقَهُ لَمْقاً. ابن الأَعرابي: اللُّمْق جمع لامق، وهو الذي يبدأ في شره بصَفْق الحَدَقة، يقال: لَمَقَ عينه إذا عَوَّرها. واللَّمْقُ: المَحْو. ولَمَقَ الشيءَ يَلْمُقه لَمْقاً: كتبه ومحاه، وهو من الأضداد. وقال أبو زيد لَمَقَ الشيءَ كتبه في لغة بني عقيل، وسائر قيس يقولون: لَمَقَه محاه. وفي كلام بعض فصحاء العرب يذكر مصدِّقاً لهم فقال: لَمَقَه بعدما نَمَقه أي محاه بعدما كتبه. أبو زيد: نَمَقْته أَنْمُقُه نَمْقاً ولَمَقْتُه أَلْمُقه لَمْقاً كتبته.
واللَّماق: اليسير من الطعام والشراب، واللَّماقُ يصلح في الأكل والشرب؛ قال نَهْشلُ بن حَرِّيٍّ:
كبَرْقٍ لاحَ يُعْجِبُ مَنْ رآه،
ولا يَشْفِي الحَوائم من لَمَاقِ
وخص بعضهم به الجحد، يقولون: ما عنده لَمَاقٌ وما ذقت لَمَاقاً ولا لَمَاجاً أي شيئاً. قال أبو العميثل: ما تَلَمَّقَ بشيء أَي ما تَلَمَّج. وما بالأَرض لعمَاق أي مَرْتع.
واليَلْمَق: القَباءُ المحشو، وهو بالفارسية يَلْمَهْ.
ولَمَقُتُه ببصري: مثل رَمَقُتُه.

### Türkçe

**اللَّمَقُ**: yolun **لَمَقُ**’u; ve yolun **لَمَقُ**’u onun yolu ve ortasıdır; **لَقَمِه** hakkında bir dildir; ve o, **لَقَم**’ın kalbidir; Rü’be dedi ki:
Kadınların elleriyle **قَصْد اللَّمَقْ**’tan (yolun ortasını kastederek) eşitledi

el-Lihyânî: Yolun **لَمَق**’ından ve **لَقَمِه**’inden vazgeç; ve **لَمَقَ** onun gözünü, onu **يَلْمُقها** **لَمْقاً**: onu attı da ona isabet etti; ve denildi ki: o, özellikle orta kısma olmak üzere avuçla vurmasıdır, tıpkı **كاللَّق** gibi; ve bazıları onunla gözü ve başkasını genelleştirdi. Ve **اللَّمْقُ**: tokat; denir: onu **لَمَقَهُ** **لَمْقاً**. İbnü’l-A‘râbî: **اللُّمْق** **لامق**’ın çoğuludur; ve o, şerrinde gözbebeğini çarpmakla başlayan kimsedir; denir: **لَمَقَ** onun gözünü, onu kör ettiğinde. Ve **اللَّمْقُ**: silme. Ve **لَمَقَ** şeyi, onu **يَلْمُقه** **لَمْقاً**: onu yazdı ve onu sildi; ve o, zıt anlamlılardandır. Ebû Zeyd dedi: **لَمَقَ** şeyi, onu yazdı; Benî ‘Akîl’in dilinde; ve Kays’ın geri kalanı derler: onu **لَمَقَه**: onu sildi. Ve bazı fasih Arapların sözünde, onları tasdik edici olarak bir doğrulayıcıyı zikrederek dedi ki: onu **لَمَقَه** sonra onu **نَمَقه**; yani onu sildi, onu yazdıktan sonra. Ebû Zeyd: onu **نَمَقْته** onu **أَنْمُقُه** **نَمْقاً** ve onu **لَمَقْتُه** onu **أَلْمُقه** **لَمْقاً**: onu yazdım.

**واللَّماق**: yiyecek ve içeceğin azı; ve **اللَّماقُ** yemede ve içmede işe yarar; Nehşel b. Harriy dedi ki:
Göreni hayran bırakan parlayan bir şimşek gibi,
fakat **لَمَاقِ**’tan (az bir şeyden) açları doyurmaz

Bazıları onu yalnızca **الجحد** ile tahsis etti; derler: onun yanında **لَمَاقٌ** yok; ve **لَمَاقاً** tatmadım ve **لَمَاجاً** (tatmadım), yani bir şey. Ebû’l-‘Umeysil dedi: Bir şeyle **ما تَلَمَّقَ** etmedi; yani **ما تَلَمَّج** etmedi. Ve yerde **لعمَاق** yok; yani otlak.

**واليَلْمَق**: içi doldurulmuş **القَباءُ**; ve o, Farsçada **يَلْمَهْ**’dir.

Onu gözümle **ولَمَقُتُه**: **رَمَقُتُه** gibidir.
