# لهع — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D9%87%D8%B9/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%84%D9%87%D8%B9/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [لهع](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%84%D9%87%D8%B9.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: لهع

اللهيعة كشريعة: الغفلة كاللهاعة، كسحابة.
 واللهيعة: الكسل والفترة، يقال: في فلان لهيعة، أي: توان في البيع والشراء حتى يغبن ، عن الأعرابي.
 وأبو عبد الرحمن عبد الله بن لهيعة بن عقبة بن فرعان الحضرمي، وقيل: الغافقي قاضي مصر، محدث وقد تقدم ذكره أيضا في ف-ر-ع وثق، وفي العباب: تكلموا فيه.
 قلت: وأورده الذهبي في ديوان الضعفاء، وقال: ولكن حديث ابن وهب، وابن المبارك، وأبي عبد الرحمن المقرئ عنه أحسن وأجود، وبعضهم يصحح روايته عنه. انتهى.
 وقريبه عيسى بن لهيعة بن عيسى بن لهيعة بن عقبة المصري: محدث، روى عن خالد بن كلثوم وغيره.
 وقال الليث: اللهع، ككتف الرجل المسترسل إلى كل أحد، وقد لهع، كفرح لهعا ولهاعة، وبه سمي الرجل لهيعة.
 واللهع، محركة: التشدق في الكلام مثل التبلتع، وقيل: هو قلب الهلع، قيل: وبه سمي الرجل.
 وقال الأصمعي: تلهيع في كلامه: إذا أفرط وتبلتع ودخل معبد بن طوق العنبري على أمير، فأحسن، فلما جلس تلهيع في كلامه، فقال له: يا معبد ما أظرفك قائما، وأموقك جالسا: قال إني إذا قمت جددت، وإذا جلست هزلت.
 ومما يستدرك عليه: رجل لهع، محركة، ولهيع كأمير: مسترسل إلى كل أحد، وقد لهع كفرح، كما في العين.
 واللهيع أيضا: الحديد في مضيه، نقله الصاغاني عن الليث.

### Türkçe

**اللهيعة** (tıpkı **شريعة** gibi): gaflet; **اللهاعة** gibi, **سحابة** gibi.

Ve **اللهيعة**: tembellik ve gevşeklik; denir ki: “Falanda **لهيعة** vardır”; yani: alım-satımda gevşeklik etti, ta ki aldanır; A‘râbî’den.

Ve Ebû Abdurrahman Abdullah b. **لهيعة** b. Ukbe b. Fer‘ân el-Hadramî; ve denildi ki: el-Ğâfikî; Mısır kadısı; muhaddis; ve onun zikri daha önce de **ف-ر-ع** ve **وثق**’ta geçti; ve el-‘Ubâb’da: onun hakkında konuştular.

Dedim ki: Zehebî onu **ديوان الضعفاء**’da zikretti ve dedi ki: fakat İbn Vehb’in, İbnü’l-Mübârek’in ve Ebû Abdurrahman el-Mukri’nin ondan (rivayet ettiği) hadisi daha güzel ve daha iyidir; ve bazısı onun ondan rivayetini sahih sayar. Bitti.

Ve onun yakını: Îsâ b. **لهيعة** b. Îsâ b. **لهيعة** b. Ukbe el-Mısrî: muhaddis; Hâlid b. Külsûm ve başkasından rivayet etti.

Ve Leys dedi ki: **اللهع**, tıpkı **كتف** gibi: her bir kimseye karşı salıverilmiş adam; ve **لهع** etti; tıpkı **فرح** gibi: **لهعا** ve **لهاعة**; ve bununla adam **لهيعة** diye adlandırıldı.

Ve **اللهع**, harekeli: sözde ağzı yayarak konuşmak; **التبلتع** gibi; ve denildi ki: o, **الهلع**’ın ters çevrilmesidir; denildi ki: ve bununla adam adlandırıldı.

Ve Asma‘î dedi ki: onun sözünde **تلهيع**: aşırıya gittiği, **تبلتع** ettiği ve (söze) daldığı zaman. Ve Ma‘bed b. Tavk el-‘Anberî bir emîrin yanına girdi; güzel yaptı; sonra oturunca sözünde **تلهيع** etti; ona dedi ki: “Ey Ma‘bed, ayakta iken ne zarifsin, otururken ne daha ahmaksın!” Dedi ki: “Ben kalktığımda yenilerim, oturduğumda gevşerim.”

Ve ona ilâve olarak istidrâk edilenlerdendir: **رجل لهع**, harekeli; ve **لهيع** tıpkı **أمير** gibi: her bir kimseye karşı salıverilmiş; ve **لهع** etti; tıpkı **فرح** gibi; **العين**’de olduğu üzere.

Ve **اللهيع** da: gidişinde sert (olan); Sâğânî onu Leys’ten nakletti.
